Ι.Μ.Μαρωνείας: Ο πλούσιος βλέπει να μεταβάλλονται τα πάντα στην άλλη ζωή. Αυτός διψά και ο φτωχός ευφραίνεται. Ζητεί να προειδοποιήσει τους πέντε αδελφούς του για την μελλοντική τύχη τους.
Γνωστή σε όλους μας είναι η παραβολή του πλούσιου και του φτωχού Λαζάρου. Είναι όμως το κεντρικό θέμα της η καταδίκη του πλούτου και ο ύμνος της φτώχειας, όπως φαίνεται εκ πρώτης όψεως; Το κοινωνικό βέβαια πλαίσιο δεν είναι αδιάφορο για τον Χριστό, αλλά δεν αποτελεί τον κεντρικό στόχο του.
Ο φτωχός δεν κερδίζει την εύνοια του Θεού επειδή είναι φτωχός, αλλά μόνον εφόσον στηρίζει τις ελπίδες του στο Θεό και ζει σύμφωνα με την εντολή του και ο πλούσιος δεν είναι καταδικασμένος μόνο και μόνο γιατί έχει υλικά αγαθά, άλλα γιατί στηρίζει την ζωή του στα αγαθά και όχι στο Θεό, έχει ξεχάσει το φτωχό συνάνθρωπό του και έχει κλεισθεί και παγιδευθεί στον πλούτο του. Ότι μπορεί ένας πλούσιος να είναι πρότυπο αγάπης και ένας φτωχός να είναι ασεβής, αποτελεί επίσης μια πιθανή κατάσταση μέσα στη ζωή.
Έτσι οι λέξεις «πλούσιος» και «πτωχός» στη διήγηση μας έχουν ένα περισσότερο θρησκευτικό παρά κοινωνικό περιεχόμενο. Εκείνο στο οποίο αποβλέπει η παραβολή είναι η επισήμανση ενός πραγματικού κινδύνου, του κινδύνου της αυτάρκειας και της πεποίθησης ότι η ευημερία είναι ατέλειωτη και ότι το μόνο σταθερό και αμετάβλητο είναι ο λόγος του Θεού.
Ο πλούσιος βλέπει να μεταβάλλονται τα πάντα στην άλλη ζωή. Αυτός διψά και ο φτωχός ευφραίνεται. Ζητεί να προειδοποιήσει τους πέντε αδελφούς του για την μελλοντική τύχη τους. Σκέφτεται ότι αν κάποιος από τον κόσμο των νεκρών αναστηθεί και τους πληροφορήσει, θα προλάβουν το κακό. Η απάντηση που παίρνει είναι σαφής. «Έχουν την Γραφή άς την προσέξουν. Αν δεν πιστέψουν σ’αυτήν ούτε σ΄ένα νεκραναστημένο θα πιστέψουν».
Η παραβολή θέλει να στρέψει την προσοχή μας σε αυτό ακριβώς το σημείο: Στο ότι η τωρινή στιγμή είναι η ώρα της μεγάλης αποφάσεως απέναντι στο λόγο του Θεού. Αυτή η στιγμή είναι η κατάλληλη προθεσμία για το Ναι στο προσκλητήριο του Θεού για μετάνοια και για καινούργια ζωή. Αλλιώς, κινδυνεύουμε να είμαστε εκπρόθεσμοι.
Και η απόφαση παίρνεται αφού απογυμνωθεί κανείς από ότι τον κρατά δέσμιο και αιχμάλωτο, από ότι τον εμποδίζει να δεί καθαρά το μέλλον του, από ό,τι του δίνει μια αυτάρεστη βεβαιότητα για τη ζωή του. Απόφαση με απόλυτη εμπιστοσύνη στο Θεό. Απόφαση όχι κάποτε στο μέλλον όταν δοθεί κάποια ευκαιρία, αλλά αυτην ακριβώς την στιγμή.
