Ι.Μ. ΒΕΡΟΙΑΣ – Την Κυριακή 1η Οκτωβρίου ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε το θείο Λόγο στον Ιερό Ναό Αγίου Αλεξάνδρου στην Αλεξάνδρεια Ημαθίας, όπου υπάρχει παρεκκλήσιο και τιμάται ιδιαιτέρως η μνήμη του Αγίου Ιωάννου του Κουκουζέλους.
Στην ομιλία του ο Σεβασμιώτατος τόνισε: «Υμείς εστέ ναός Θεού ζώντος».
Στις ημέρες μας πολλοί είναι οι άνθρωποι που διερωτώνται, ποιος είμαι, τι κάνω και ποιος είναι ο σκοπός της ζωής μου. Πολλοί είναι οι άνθρωποι που προβληματίζονται για τη ζωή, για το τέλος της και για το τι συμβαίνει μετά από αυτήν. Ίσως ακόμη υπάρχουν και αρκετοί ανάμεσά μας, οι οποίοι αισθάνθηκαν ή αισθάνονται κατά καιρούς να αναφύονται μέσα τους παρόμοια ερωτήματα. Και άλλοι προσπαθούν να δώσουν μόνοι τους μία απάντηση, άλλοι καταφεύγουν σε κάποιους που τους θεωρούν ειδικούς και άλλοι πάλι μένουν με αναπάντητα μέσα τους αυτά τα ερωτήματα.
Υπάρχει όμως είκοσι αιώνες τώρα μία απάντηση που οι περισσότεροι αγνοούμε ή παραθεωρούμε, μία απάντηση την οποία ενδεχομένως δεν θέλουμε να ακούσουμε ή να λάβουμε σοβαρά υπόψη μας. Είναι η απάντηση την οποία ακούσαμε στο σημερινό αποστολικο ανάγνωσμα. Η απάντηση την οποία δίδει ο πρωτοκορυφαίος απόστολος Παύλος προς τους χριστιανούς της Κορίνθου.
Τι τους λέγει; «Υμείς εστέ ναός Θεού ζώντος». Εσείς είστε ναός του ζώντος Θεού, κατοικητήριο δηλαδή του αληθινού Θεού και όχι των ψεύτικων θεών των ειδώλων, τους οποίους πολλοί λάτρευαν εκείνη την εποχή και κάποιοι λατρεύουν ίσως και μέχρι σήμερα.
Αυτή η απάντηση ισχύει και για όλους εμάς που πιστεύουμε στον Χριστό και είμαστε μέλη της Εκκλησίας. Ο κάθε ένας από εμάς είναι ναός του Θεού, είναι κατοικητήριο του Θεοού.
Εάν το πιστεύσουμε και το συνειδητοποιήσουμε αυτό, τότε απαντώνται και όλα τα υπόλοιπα ερωτήματα που αναφύονται μέσα μας. Τότε γνωρίζουμε τι κάνουμε και ποιος είναι ο προορισμός μας. Τότε γνωρίζουμε ποιος είναι ο σκοπός της ζωής μας και τι ακολουθεί μετά από αυτήν. Διότι, εάν συνειδητοποιήσουμε ότι είμαστε κατοικητήριο του Θεού και ο Θεός κατοικεί όχι μόνο μέσα στην ψυχή μας αλλά και στο σώμα μας, τότε αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να προσπαθούμε να ζούμε σύμφωνα με το θέλημα και τις εντολές του Θεού. Να προσπαθούμε με τη ζωή μας να τον ευαρεστούμε, ώστε να θέλει ο Χριστός να παραμένει μέσα μας και να μας αγιάζει. Να προσπαθούμε να διατηρούμε την ψυχή και το σώμα μας καθαρά από την αμαρτία και να τα καθαίρουμε με τους τροπους που θέτει στη διάθεσή μας η Εκκλησία με τα ιερά μυστήριά της, ώστε να είναι αντάξια του οίκου του Θεού.
Εάν συνειδητοποιήσουμε ότι ειμαστε ναός του ζώντος Θεού, τότε θα κατανοήσουμε ότι η ζωή μας δεν τελειώνει εδώ στη γη, αλλά ο Θεός μας έπλασε για να ζήσουμε μαζί του αιωνίως και μας κατέστησε κληρονόμους της βασιλείας του. Επομένως αυτός είναι ο προορισμος μας. Όλα τα άλλα, τα οποία κατά καιρούς επιδιώκουμε να επιτυχουμε ή να αποκτήσουμε στη ζωή μας, όσο χρήσιμα και αναγκαία και αν είναι, όσο σημαντικά και σπουδαία και αν μας φαίνονται, δεν αποτελούν τον πραγματικο σκοπό της ζωής μας.
Αυτό ακριβώς είχαν συνειδητοποιήσει και οι άγιοι της Εκκλησίας μας, οι οποίοι αγωνίσθηκαν μέσα από τις διαφορετικές επιλογές που έκανε ο καθένας από αυτούς στη ζωή του, να διατηρήσουν την καθαρότητα και την ιερότητα της ψυχής και του σώματός τους ως ναό του Θεού. Και αυτόν τον ναό να τον πλύνουν με τα δάκρυα της προσευχής, να τον κοσμούν με τα εύοσμα άνθη των αρετών, να τον στολίζουν με τα καλά τους έργα, να τον αγιάζουν με τη συμμετοχή τους στο μυστήριο της θείας Ευχαριστίας και με την παρουσία της θείας χάριτος μέσα στην ψυχή τους, ώστε να αναδειχθούν κληρονόμοι της βασιλείας του Θεού και να ζούν αιωνίως κοντά του υμνώντας τον Θεό και πρεσβεύοντας και για εμάς.
Αυτό έκανε και ο εορταζόμενος σήμερα άγιος Ιωάννης ο Κουκουζέλης, τον οποίο τιμούμε ιδιαιτέρως στην ενορία σας, καθώς του έχουμε αφιερώσει ένα παρεκκλήσιο. Ο άγιος Ιωάννης όχι μόνο συνειδητοποίησε τον λόγο του πρωτοκορυφαίου αποστόλου Παύλου, ότι είμαστε «ναός Θεού ζωντος», αλλά και θέλοντας να αφοσιωθεί στη φροντίδα του, ώστε να είναι καθαρός και κεκοσμημένος, όπως αρμόζει σε έναν ναό του αληθινού Θεού, αποσύρθηκε στο Άγιο Όρος, στη Μονή της Μεγίστης Λαύρας, εγκαταλείποντας μια διαπρεπή σταδιοδρομία στα ανάκτορα της Κωνσταντινουπόλεως, και αφοσιώθηκε στην ψαλτική τέχνη και στη δοξολογία του Θεού, της Υπεραγίας Θεοτόκου και των αγίων. Αξιώθηκε μάλιστα να λάβει την ανταμοιβή αυτής της διακονίας του αλλά και ουράνια ενίσχυση από την Υπεραγία Θεοτόκο, η οποία εμφανίσθηκε ενώπιόν του ενώ έψελνε, του έδωσε ένα χρυσό νόμισμα και τον παρότρυνε να της ψάλλει και να την υμνεί διαπαντός.
Εορτάζοντας, λοιπόν, σήμερα τη μνήμη του αγίου Ιωάννου του Κουκουζέλη, μαζί με τους άλλους αγίους, τον απόστολο Ανανία και τον μεγάλο εκκλησιαστικό ποιητή, άγιο Ρωμανό τον μελωδό, ας επικαλεσθούμε τις πρεσβείες τους, για να αναδειχθούμε και εμείς με τη χάρη του Θεού ναοί του ζώντος Θεού.
Ο άγιος Ιωάννης ο Κουκουζέλης μπορεί να ήθελε να προσφέρει τα πάντα και στον Θεό και στην Υπεραγία Θεοτόκο, γι᾽ αυτό και αποσύρθηκε στο Άγιο Όρος. Ο Θεός δεν ζητά από εμάς κάτι τέτοιο, ζητά όμως να έχουμε τον ναό του Θεού, το σώμα δηλαδή και την ψυχή μας, καθαρό, όπως θέλει Εκείνος· να δεχόμαστε το Σώμα και το Αίμα του Χριστού, να αγιάζουμε τον εαυτό μας και να προσέχουμε να αποφεύγουμε τα πάθη, τις αμαρτίες, τα ελαττώματα, που όλοι τα έχουμε, αλλά πρέπει να αγωνιζόμαστε να απομακρυνόμαστε από αυτά, για να διατηρήσουμε την καθαρότητα της ψυχής και του σώματός μας ως ναό άγιο του Θεού. Αμήν.
