Ι.Μ. ΒΕΡΟΙΑΣ: Την Πέμπτη 7 Σεπτεμβρίου ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον Ιερό Ναό των Αγίων Νεομαρτύρων Αθανασίου και Ιωάννου των Κουλακιωτών στη Χαλάστρα για την εορτή του Αγίου Αθανασίου του Κουλακιώτου.
Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Παντελεήμων στην ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων: «Αθανασίω αγχόνη ώφθη κλίμαξ, δι᾽ ης ανήλθε ουρανού εις το πλατος».
Λίγες ημέρες πριν η Εκκλησία μας να υψώσει για μία ακόμη φορά στους ιερούς μας ναούς τον τίμιο Σταυρό του Κυρίου μας, το συμβολο αυτό της νίκης κατά του διαβόλου και της σωτηρίας μας τιμά τη μνήμη ενός εκλεκτού της τεκνου, ενός συμπολίτου μας νεομαρτυρος, ενός από τους δύο προστατες και πολιούχους της Χαλάστρας, τον άγιο νεομάρτυρα Αθανάσιο τον Κουλακιώτη.
Τον τιμά, γιατί με το μαρτύριο και τη θυσία της ζωής του τιμησε τον Χριστό, τίμησε την Εκκλησία και χάρισε στην πόλη μας έναν ουράνιο προστάτη και πρεσβευτή.
Είναι γνωστό σε όλους μας ποιος ήταν ο άγιος νεομάρτυς Αθανάσιος. Ένας νέος άνθρωπος ήταν από εκλεκτη οικογένεια, με εξαίρετες σπουδές για την εποχή του, που ομως δεν μιμήθηκε τον νεανία του Ευαγγελίου, ο οποίος, παρά το αρχικο του ενδιαφέρον τελικά δεν ακολούθησε τον Χριστό και στερήθηκε την αιώνια ζωή. Αντίθετα, ο άγιος Αθανασιος άκουσε την προτροπη του Χριστού που θα ακούσουμε και εμείς σε λίγες ημέρες, «όστις θέλει οπίσω μου ακολουθείν απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον σταυρόν αυτού και ακολουθείτω μοι», και την έκανε πραξη.
Η άδικη κατηγορία ότι ομολόγησε δηθεν τον Θεό των αλλοπιστων δεν τον έκανε να φοβηθεί ή να δειλιάσει. Υπερασπίσθηκε με γενναιοτητα τον εαυτο του ενώπιον του δικαστού του, αλλά όταν η επιμονη των Τούρκων τον έθεσε προ του διλήμματος να αρνηθεί την πιστη του ή τη ζωή του, ο άγιος Αθανασιος δεν χρειάσθηκε να το σκεφθεί. Επέλεξε να σηκώσει τον σταυρό του μαρτυρίου και να ακολουθησει τον Χριστό, παρά να απαρνηθεί την πίστη των πατέρων του και να προδώσει την αγάπη του Χριστού. Επέλεξε να σηκώσει τον σταυρό του μαρτυρίου, που γι᾽ αυτόν ήταν η αγχόνη, και με αυτή, όπως γραφει και ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης, κατορθωσε να ανέβει στον ουρανό και να φθασει κοντά στον Χριστο τον οποίο αγάπησε περισσότερο και από την ίδια τη ζωή του, ώστε να τη θυσιάσει για την πίστη του.
Απαρνήθηκε τον εαυτο του και ομολόγησε θαρραλέα τον Χριστο ενώπιον των διωκτών του, ώστε να ακούσει στον ουρανό τη φωνή του Χριστού να τον υποδέχεται στη μακαριοτητα της βασιλείας του αναγνωρίζοντας ως γνήσιο μαθητη και μαρτυρά του.
Αυτός είναι ο άγιος που τιμούμε και πανηγυριζουμε σήμερα. Δεν χρειάσθηκε να ζήσει πολλά χρόνια για να επιτύχει τον σκοπό της ζωής του. Λίγα χρόνια ήταν αρκετά για να ολοκληρώσει τον κυκλο της επιγείου ζωής του, τον οποίο σφραγισε με το αιμα του μαρτυρίου και να γίνει πολίτης της επουρανίου Ιερουσαλημ, από όπου μαζί με τον άλλο συμπολίτη του μας, τον άγιο Ιωάννη τον Κουλακιώτη, προστατεύει τη Χαλάστρα και δέεται υπέρ ημων.
Η σημερινή του όμως μνήμη, λίγες ημέρες πριν από τη μεγάλη εορτη της Υψώσεως του τιμίου Σταυρού, όπως είπα και στην αρχη, μας υπενθυμίζει και το δικο μας χρέος να ακούσουμε και να εφαρμοσουμε στη ζωή μας την προσκληση του Χριστού να άρουμε τον σταυρό μας και να τον ακολουθησουμε.
Ο δικός μας σταυρός δεν είναι βεβαια σταυρος μαρτυρίου, αλλά μπορεί να είναι όποιος σταυρός κρινει ο Κύριος ότι είναι κατάλληλος για τις δικές μας δυνάμεις. Διότι για τον Χριστο δεν έχει σημασία εάν ο ένας σταυρός ειναι πιο βαρύς από τον αλλο· σημασία έχει η διάθεσή μας να αποδεχθούμε τον σταυρό μας· σημασία έχει η διάθεσή μας να αρνηθούμε τον εαυτό μας για χάρη του. Να θέσουμε, δηλαδή, τον ίδιο τον Χριστό και το θέλημά του ως την πρώτη προτεραιότητα της ζωής μας.
Ας εξετάσει, λοιπόν, ο καθένας από εμάς ποιος είναι ο δικός του σταυρός· γιατί για άλλον μπορεί να είναι ο πνευματικός αγώνας μεσα στον κόσμο, για αλλον μπορεί να είναι αγώνας της μοναχικής πολιτείας, για άλλον οι θλίψεις και οι δοκιμασίες που αντιμετωπίζει, και για άλλον οι πόνοι και οι ασθένειες που καλείται να υπομένει, για αλλον κάτι άλλο. Δεν πρέπει να ζητούμε εντυπωσιακούς σταυρούς· πρεπει όμως να είμαστε προετοιμασμενοι να κάνουμε το κάθε τι στη ζωή μας με διάθεση προσφοράς και αγάπης προς τον Χριστο και με κριτήριο όχι τι θα θέλαμε εμείς, αλλα τι θα ήθελε Εκείνος από εμάς.
Αν ζούμε με αυτόν τον τρόπο και αν αγωνιζόμαστε με αυτό τον τροπο, τότε θα έχουμε και τη χάρη του Θεού· τότε θα ευαρεστούμε και εμείς τον Θεό και θα αξιωθούμε να φθασουμε στον προορισμό μας, που είναι η βασιλεία των ουρανών, διά πρεσβειών του προστάτου μας αγίου Αθανασίου του Κουλακιώτου.
