Επιρρίπτει στις ελληνικές κυβερνήσεις ευθύνες, γιατί υπονόμευσαν την εξεύρεση λύσεως στα ελληνο-τουρκικά, και επιτίθεται σε όλον τον πολιτικό κόσμο αποδίδοντάς του «τάσεις εθνικισμού».
Καμαρώστε τις απόψεις του Αλέξη Ηρακλείδη, ο οποίος συκοφαντεί την Ελλάδα στο τουρκικό πρακτορείο ειδήσεων
Η ΦΩΝΗ της λογικής είναι συνήθως φωνή μετριοπαθείας. Δεν είναι όμως όλες οι φωνές λογικής κατ’ ανάγκην και φωνές μετριοπαθείας. Υποκρύπτονται πολλές φορές πίσω από την μετριοπάθεια συμπλεγματικές απόψεις και διαστρεβλώσεις της πραγματικότητος.
Δεν ξέρουμε πως να ερμηνεύσουμε αυτά που διαβάσαμε σε συνέντευξη του Ομοτίμου Καθηγητού της Παντείου Αλέξη Ηρακλείδη στο τουρκικό πρακτορείο ειδήσεων Anadolu. Πράγματι ακούγεται σαν μετριοπαθής φωνή που ενδεχομένως προκαλεί το ενδιαφέρον αυτών που δεν γνωρίζουν το πλαίσιο των ελληνο-τουρκικών ζητημάτων. Πόσα όμως από αυτά που υποστηρίζει ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα;
Ο ίδιος υποστηρίζει: «Ο Ερντογάν πήρε σοβαρές και ειλικρινείς πρωτοβουλίες περισσότερες από μία φορές για να επιλύσει τόσο τα προβλήματα με την Ελλάδα όσο και την Κυπριακή διαφορά, αλλά πάντα ήταν η ελληνική πλευρά η οι Ελληνοκύπριοι που κατέστρεφαν τις προσπάθειες»! Μήπως να μας έλεγε πότε ο Πρόεδρος της Τουρκίας ανέλαβε αυτές τις πρωτοβουλίες; Διότι εμείς δεν ενθυμούμεθα καμμία. Και άς μας επιτρέψει να έχουμε γνώση των πραγμάτων. Και ποιές προσπάθειες «κατέστρεψαν» οι Ελληνοκύπριοι; Την εμμονή του Ερντογάν στο Κράν Μοντανά να επιβάλλει τους όρους του εις βάρος της Κύπρου; Φθάνει που απεδέχθη ο Κύπριος Πρόεδρος να δεχθεί ως ισότιμο στις διαπραγματεύσεις τον ηγέτη των Τουρκοκυπρίων, έπρεπε να υποχωρήσει κι άλλο; Η μη υποχώρησις στις παράλογες αξιώσεις του Ερντογάν συνιστά «καταστροφή ειλικρινών πρωτοβουλιών»;
Και η Ελλάς ποιές προσπάθειες «κατέστρεψε»; Ήταν προσπάθεια επιλύσεως η αμφισβήτησις της κυριαρχίας μας στο Αιγαίο; Η αμφισβήτησις του δικαιώματος αυτοαμύνης των νησιών μας; Η αμφισβήτησις των προβλεπομένων από την Συνθήκη της Λωζάννης; Διότι σε αυτά αντέδρασε η Ελλάς, και κατά την γνώμη μας και με υπερβολική ψυχραιμία και ηπιότητα. Έπρεπε να έχουμε υποχωρήσει για να θεωρήσει ο κ. Ηρακλείδης ότι δεν υπονομεύουμε τις «ειλικρινείς» προσπάθειες του Προέδρου Ερντογάν;
Αλλά από την άλλη πλευρά, από που και έως που θεωρεί ο καθηγητής της Παντείου ότι το ποσοστό 41% που έλαβε ο κ. Μητσοτάκης του δίδει το δικαίωμα να προσεγγίσει την Τουρκία πέρα από το πλαίσιο που αποτελεί την βάση της πολιτικής μας για 50 τουλάχιστον χρόνια; Είπε ο κ. Ηρακλείδης: «Η ισχυρή εντολή που πήρε στις εκλογές της 25ης Ιουνίου και το προφίλ του ως υπερασπιστή των ελληνικών συμφερόντων δίνει επίσης στον Μητσοτάκη εμπιστοσύνη και εξουσία να βελτιώσει το σημερινό θετικό κλίμα με την Τουρκία και να επιλύσει επί τέλους την μακροχρόνια διαμάχη μεταξύ των δύο χωρών». Υπήρξε δηλαδή ποτέ Έλλην Πρωθυπουργός που δεν ήθελε να βελτιώσει το κλίμα των σχέσεων με την Τουρκία; Υπήρξε περίπτωσις να αντιδράσουν οι Έλληνες σε μια προσπάθεια ευρέσεως δικαίας λύσεως των ελληνο-τουρκικών; Μόνον στις άδικες και ετεροβαρείς λύσεις αντιδρούν. Και αντιδρά και το 41% που εψήφισε τον κ. Μητσοτάκη.
Στην άλλη πλευρά του Αιγαίου πρέπει να αναζητηθούν τα αίτια της «μακροχρόνιας διαμάχης». Αλλά για τις ευθύνες της Αγκύρας ο κ. Ηρακλείδης ουδέν επισημαίνει. Μένει στις «σοβαρές και ειλικρινείς πρωτοβουλίες» του Προέδρου Ερντογάν, για τις οποίες πάντως δεν κάνει τον κόπο να μας διαφωτίσει.
Μάς λέγει εξ άλλου ο κ. Ηρακλείδης ότι τα αποτελέσματα των τελευταίων εκλογών είναι που κατέστησαν τους ηγέτες της Ελλάδος και της Τουρκίας «καλά εξοπλισμένους» για να προχωρήσουν σε διευθέτηση των διαφορών. Σοβαρά; Θέλει δηλαδή να πιστέψουμε ότι είναι ο Ερντογάν δημοκρατικός ηγέτης που υπολογίζει την γνώμη των ψηφοφόρων του; Άς μην προχωρήσουμε σε κοινωνιολογική ανάλυση της σημερινής Τουρκίας. Όλοι γνωρίζουμε τι συμβαίνει εκεί. Με εξαίρεση ίσως τους δημοσκόπους που προέβλεπαν ήττα του Ερντογάν!
Αλλά ο κ. Ηρακλείδης δεν σταματά εκεί. «Ανακαλύπτει» αντιτουρκικά στοιχεία σε ολόκληρο το πολιτικό φάσμα και υποστηρίζει: «Η κριτική κατά του Μητσοτάκη από κόμματα της αντιπολιτεύσεως, συμπεριλαμβανομένου του αριστερού ΣΥΡΙΖΑ, του ΠΑΣΟΚ και του ΚΚΕ, αποδεικνύει πόσο διαδεδομένος είναι ο ελληνικός εθνικισμός ακόμη και στην αριστερή πολιτική, που πολλές φορές στο παρελθόν υπονόμευσε τις προσπάθειες βελτιώσεως των σχέσεων με την Τουρκία». Δεν αντιλαμβάνεται προφανώς ο καθηγητής ότι ο πατριωτισμός δεν είναι προνόμιο μιάς πολιτικής παρατάξεως. Έλληνες που αγαπούν την πατρίδα ψηφίζουν όλα τα κόμματα. Γιά αυτό και από παντού θα υπάρξουν αντιδράσεις αν οποιαδήποτε ελληνική Κυβέρνησις προχωρήσει ποτέ σε παραχωρήσεις. Και το σημερινό 41% της Νέας Δημοκρατίας θα ευρίσκεται στην πρωτοπορία αυτών των αντιδράσεων. Το γνωρίζει ο κ. Μητσοτάκης. Ο κ. Ηρακλείδης έχει άραγε συναίσθηση της πραγματικότητος; Αν έχει, πως μπορεί να υποστηρίζει ότι: «Συνολικά, η Τουρκία ήταν πάντα πιό έτοιμη και πρόθυμη να συμμετάσχει σε διάλογο, ο οποίος μπορεί να οδηγήσει σε μόνιμη επίλυση». Δεν γνωρίζει υπό ποίους όρους δέχεται η Τουρκία τον διάλογο; Ακόμη και την εθνική κυριαρχία της Ελλάδος στα νησιά του Αιγαίου θέλει να βάλει σε συζήτηση. Όσο για την Κύπρο, αν δεν αναγνωρισθεί σαν «κρατική οντότης» το μόρφωμα των Τουρκοκυπρίων, ο Ερντογάν δεν δέχεται να καθίσει σε τράπεζα διαπραγματεύσεων. Κατά τούτο είναι τουλάχιστον ειλικρινής. Έτοιμος να αποδεχθεί δίκαιες λύσεις δεν είναι.
Περίεργες όμως είναι και οι θέσεις τις οποίες εκφράζει ο κ. Ηρακλείδης για την συγκρότηση της ελληνικής Κυβερνήσεως. Υποστηρίζει ότι: «Ο διορισμός του φιλελεύθερου Γιώργου Γεραπετρίτη, ο οποίος ανήκει στον στενό κύκλο του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, ως υπουργού Εξωτερικών για να αντικαταστήσει τον γερακίνα Νίκο Δένδια, για παράδειγμα, δείχνει τη διάθεση του Μητσοτάκη για επίλυση». Άς μας επιτρέπει να θεωρούμε την διατύπωση αυτής της απόψεως προσβλητική και για την Κυβέρνηση και για τα συγκεκριμένα μέλη της στα οποία αναφέρεται.
Δεν θα σχολιάσουμε περαιτέρω. Μάς ξεπερνά. Η σύνδεσις όμως του κ. Αλέξη Ηρακλείδη με το ΕΛΙΑΜΕΠ μας εξηγεί τους λόγους για τους οποίους το ίδρυμα αυτό αντιμετωπίζεται με τόσο σκεπτικισμό από τους Έλληνες.
estianews.gr
