Ι.Μ. ΒΕΡΟΙΑΣ: Την Κυριακή 20 Αυγούστου το πρωί τελέστηκε στο Πανελλήνιο Ιερό Προσκύνημα Παναγίας Σουμελά πολυαρχιερατικό συλλείτουργο και εν συνεχεία κτητορικό μνημόσυνο, καθώς και ιερό μνημόσυνο επί τη συμπληρώσει 30 χρόνων από την κοίμηση του μακαριστού Μητροπολίτου Βεροίας κυρού Παύλου Γιαννικόπουλου.
Επίσης τελέστηκε μνημοσυνο για τον μακαριστό Μητροπολίτη Δράμας κυρό Παύλο, πρώην Ηγούμενο του Προσκυνήματος.
Στο πολυαρχιερατικό συλλείτουργο προεξήρχε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Ιερώνυμος ενώ έλαβαν μέρος ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δράμας κ. Δωρόθεος, ο οποίος χοροστάτησε και στον όρθρο, ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Ευκαρπίας κ. Ιερόθεος και ο Ποιμενάρχης μας Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων, ο οποίος κήρυξε και το θείο Λόγο.
Ακολούθησε τρισάγιο στα μνήματα των κτητόρων και η συνεδρίαση του «Κοινού των Ποντίων».
Στο κήρυγμά του ο Σεβασμιώτατος τόνισε:
«Η σφραγίς της εμής αποστολής υμείς εστε εν Κυρίω».
Κυριακή μετά την εορτή της Κοιμήσεως της Υπεραγίας Θεοτόκου και το αποστολικό ανάγνωσμα από την πρώτη επιστολή του πρωτοκορυφαίου αποστόλου Παύλου προς τους Κορινθίους αρχίζει με μία αμφίδρομη διαβεβαίωση.
Τι γράφει ο απόστολος προς τους χριστιανούς της Κορίνθου; «Η σφραγίς της εμής αποστολής υμείς εστε εν Κυρίω». Εσείς είστε, τους γράφει, η σφραγίδα της αποστολής μου στο όνομα του Κυρίου.
Μα θα ρωτήσει κανείς: Έχει ανάγκη ο μέγας απόστολος Παύλος από επισφράγιση και επιβεβαίωση του έργου και της αποστολής του; Έχει ανάγκη αυτός που είναι το σκεύος της εκλογής του Θεού επιβεβαιώσεως;
Και όμως έχει. Όχι για τον Θεό, αλλά για τους ανθρώπους. Έχει ανάγκη να δείξει το έργο του και τη γνησιότητά του. Έχει ανάγκη να δώσει τεκμήρια της ακριβείας και της συνεπείας με την οποία πολιτεύεται, κηρύσσει και διδάσκει. Έχει ανάγκη, για να αποδείξει την πιστότητά του στο Ευαγγέλιο και στον αρχηγό και θεμελιωτή της πίστεώς μας, στον Χριστό. Έχει ανάγκη, για να δώσει «λόγον παντί τω αιτούντι», για να μη γίνει τυχόν αφορμή να σκανδαλισθεί κάποιος αδελφός.
Και στα πρόσωπα των χριστιανών της Κορίνθου βρίσκει ο πρωτοκορυφαίος απόστολος την επιβεβαίωση της αποστολής και του κηρύγματός του, το οποίο είναι κήρυγμα Σταυρού, κήρυγμα Ιησού Χριστού. Οι χριστιανοί της Κορίνθου αποτελούν επιβεβαίωση ότι ο απόστολος Παύλος δεν δημιούργησε ομάδες μέσα στην Εκκλησία, ούτε πολύ περισσότερο διασπάσεις και σχισματα, αλλά ήταν εχέγγυο της ενότητος εν Χριστώ Ιησού. Αποτελούν επιβεβαίωση ότι εργάσθηκε στον αμπελώνα του Κυρίου, εργαζόμενος παράλληλα και ως σκηνοποιος για να μην επιβαρύνει κανέναν. Αποτελούν επιβεβαίωση για την ακεραιότητα και την ακρίβεια της ζωής του, γιατί έζησε ανάμεσά τους και τον γνωρίζουν και γνωρίζουν τι σημαίνει η προτροπή του «μιμηταί μου γίνεσθε καθώς καγώ Χριστού».
Δεν αντανακλά όμως μόνο η ζωή του αποστόλου Παύλου στη ζωή των χριστιανών της Κορίνθου. Και η δική τους ζωή αντανακλά τη ζωή του αποστόλου, καθώς η δική τους αναστροφή, η δική τους πίστη, η δική τους αγάπη και αρετή είναι που αναπαύει τον απόστολο Παύλο, όπως ο ίδιος γράφει σε άλλο σημείο της επιστολής του.
«Η σφραγίς της εμής αποστολής υμείς εστε».
Ο λόγος του μεγάλου αποστόλου Παύλου, του ιδρυτού της τοπικής μας Εκκλησίας, δεν αφορά μόνο τους Κορινθίους προς τους οποίους απευθύνεται. Αφορά και όλους εμάς, οι οποίοι είμαστε μέλη της Εκκλησίας, διότι και εμείς έχουμε χρέος να αποτελούμε σφραγίδα της αποστολής της Εκκλησίας στον κόσμο. Οφείλουμε να είναι και η δική μας ζωή και η δική μας αναστροφή μέσα στον κόσμο, στον επαγγελματικό και κοινωνικό μας περίγυρο, στην οικογένειά μας, αλλά ακόμη και μέσα στην Εκκλησία αντίστοιχη της διδασκαλίας και της ζωής της Εκκλησίας μας. Οφείλουμε να ζούμε και να εργαζόμαστε με τέτοιον τρόπο, ώστε να είναι σύμφωνος με το θέλημα του Θεού και τη διδασκαλία της Εκκλησίας μας και να επιβεβαιώνει το έργο της, το οποίο δεν είναι άλλο από τον αγιασμό των ανθρώπων. Οφείλουμε να δίδουμε και εμείς τη μαρτυρία του Ιησού Χριστού, κάνοντας πράξη αυτό το οποίο λέγει και ο Κύριός μας προς τους μαθητές του, «όπως ίδωσιν υμών τα καλά έργα και δοξάσωσιν τον Πατέρα υμών τον εν τοις ουρανοίς».
Κατ᾽ αναλογίαν αυτό ισχύει και για το έργο, το οποίο συνεχίζει να επιτελεί το ιερό αυτό καθίδρυμα, το Πανελλήνιο Ιερό Προσκύνημα και το Σωματείο «Παναγία Σουμελα», και για το οποίο εκοπίασαν και εμόχθησαν υπό δύσκολες και αντίξοοες συνθήκες οι αείμνηστοι πατέρες, ιδρυτές, κτίτορες και εμπνευστες του έργου το οποίο επιτελεί, και των οποίων τα ιερά μνημόσυνα επιτελούμε σήμερα, ημέρα κατά την οποία επιτελούμε και τη μνήμη των αγίων εκείνων πατέρων, οι οποίοι έκτισαν την Ιερά Μονή της Παναγίας Σουμελά στον Πόντο.
Διότι το ιερό αυτό καθίδρυμα δεν θα υπήρχε και δεν θα προσέφερε το έργο που προσφέρει, εάν ο αείμνηστος ιερομόναχος Αμβρόσιος δεν μετέφερε την ιστορική και θαυματουργό εικόνα της Παναγίας της Σουμελιώτισσας από την παλαιά Μονή της Τραπεζούντος, και μάλιστα από το παρεκκλήσιο της Αγίας Βαρβάρας, όπου το είχαν θάψει οι μοναχοί της Ιεράς Μονής, στην Ελλάδα. Ούτε θα υπήρχε, εάν οι μακαριστοί Φίλων Κτενίδης και Παναγιώτης Τανιμανίδης, δεν είχαν εμπνευσθεί και δημιουργήσει το νέο αυτό κατοικητήριο της ιεράς και θαυματουργού εικόνος της Παναγίας Σουμελά και του Ποντιακού Ελληνισμού.
Με αφορμή τη συμπλήρωση τριάντα ετών από την κοίμησή του τελούμε σήμερα και το μνημόσυνο του αειμνήστου προκατόχου μου Μητροπολίτου Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας Παύλου, ο οποίος επί 25 έτη είχε υπό την ποιμαντική του μέριμνα το ιερό αυτό καθίδρυμα και υπήρξε ο Μητροπολίτης ο οποίος έθεσε τον θεμέλιο λίθο και εγκαινίασε και τον περικαλλή αυτό ιερό ναό της Παναγίας Σουμελά, αλλά επίσης και του μακαριστού Μητροπολίτου Δραμας Παύλου, ο οποίος διηκόνησε επί σειρά ετών ως ηγούμενος του Ιερού Προσκυνήματος, προ της εκλογής του ως Μητροπολίτου Δράμας, με πολλή αγάπη και πολλή αφοσίωση.
Εκφράζοντας την ευγνωμοσύνη μας προς τους αειμνήστους κτίτορες, αλλά και προς όλους τους ευεργέτες και δωρητές του Ιερού Προσκυνήματος, των οποίων τα ονόματα είναι πολλά και δεν τα ανέφερα, ευχόμεθα ο Θεός να αναπαύει τις ψυχές τους και να ενισχύει διά πρεσβειών της Υπεραγίας Θεοτόκου το επιτελούμενο έργο και τους συντελεστές του, ώστε να συνεχίσει να διακονεί τον Ποντιακό Ελληνισμό υπό τη σκέπη της Παναγίας μας, της Σουμελιώτισσας.
