Υποδοχή της Τιμίας Κάρας του Οσίου Δαβίδ στο Άνω Ζερβοχώρι Ημαθίας

ΟΣΙΟΣ ΔΑΒΙΔ: την Τετάρτη 19 Ιουλίου το απόγευμα στα προπύλαια του πανηγυρίζοντος Ιερού Ναού του Προφήτου Ηλιού στο Άνω Ζερβοχώρι Ημαθίας…

πραγματοποιήθηκε η υποδοχή της Τιμίας Κάρας του Οσίου Δαβίδ του εν Ευβοία, η οποία θα παραμείνει στον Ιερό Ναό μέχρι το πρωί του Σαββάτου και καθημερινά θα τελούνται Ιερές Ακολουθίες.

την Τιμία Κάρα κόμισε ο σεβαστός Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Γέροντας Γαβριήλ, ο οποίος έλκει την καταγωγή του από την Αποστολική μας Μητρόπολη και την υποδέχθηκε ο Ποιμενάρχης μας, Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων, παρουσία πολιτικών αρχών και ευσεβών πιστών.

στη συνέχεια τελέστηκε Πανηγυρικός Εσπερινός χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας κ. Παντελεήμoνoς, ο οποίος κήρυξε τον θείο λόγο και εξέφρασε τις θερμές του ευχαριστίες προς τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Χαλκίδος κ. Χρυσόστομο και προς τον Καθηγούμενο της Ιεράς Μονής του Οσίου Δαβίδ Γέροντα Γαβριήλ, αναφέροντας μεταξύ άλλων : «Ιδού τούτο έγνωκα ότι συ άν­θρωπος ει του Θεού».

την ομολογία αυτή της χήρας γυναίκας, τον υιο της οποίας ανέ­στησε ο προφήτης Ηλίας, ακού­σαμε προ ολίγου στα ιερά αναγνώ­σματα. Άνθρωπος του Θεού, ο μεγάλος αυτός προφήτης, ο προ­φήτης Ηλίας, τον οποίο τιμούμε ιδιαιτέρως στην ενορία σας.

και ήταν όντως άνθρωπος του Θεού, γιατί μέσα στο σκοτάδι της αμαρτίας και της απομονώσεως από τον Θεό που επικρατούσε από την ημέρα της εξώ­σεως των πρω­το­πλάστων από τον παρά­δεισο, λίγοι ήταν εκείνοι που δεν παρα­σύρ­θηκαν από την αμαρτία και τη διαφθορά που υπήρχε γύρω τους, αλλά ζούσαν τηρώντας τις εντολές του Θεού. σε αυτούς τους ευσεβείς ανθρώ­πους, όπως ο προφήτης Ηλί­ας, ανέθετε κατά καιρούς ο Θεός την απο­στολή να αφυπνίσουν τους ανθρώπους από τον λήθαργο της αμαρ­τίας και της ακολασίας. Προ­κειμένου ό­μως να γίνει αισθη­τή η παρουσία τους με­ταξύ των αν­θρώ­πων και να ελκύ­σουν την προ­σοχή τους, ώστε να ακούσουν τον λό­γο και τις προ­τροπές τους, ο Θεός έδι­δε στους αν­θρώπους αυ­τούς τη χάρη του, έτσι ώστε όχι μόνο να προλέγουν όσα επρόκειτο να συμ­βούν, αλλά και να επι­τε­λούν μεγάλα και θαυ­­μα­­στά, απο­δει­κνύ­ον­τας ότι ο Θεός τον ο­ποίο επικαλούνταν και στο όνομα του ο­ποίου κήρυτταν ήταν ο μόνος αληθινός Θε­ός, ο δη­μιουργός του κόσμου.

τι ήταν όμως αυτό που έκανε τον προ­φή­τη Ηλία άνθρωπο του Θεού ; Ήταν η από­λυτη υπα­κοή και η από­λυτη εμ­πι­στοσύνη του στις εν­τολές του Θεού. Ήταν η από­λυ­τη καθαρότητα και αγιότητα της ζωής του, ώστε να ονομά­ζεται «ένσαρ­κος άγγε­λος» και να παρομοιά­ζε­ται από τους ιε­ρούς υμνογράφους με τον «μείζονα εν γεν­νητοίς γυ­ναι­κών», με τον Πρό­δρομο και βα­πτιστή του Κυρίου, τον άγιο Ιωάν­νη.

ο Θεός ήταν αυτός που καθοδη­γούσε τα βήματα του προ­φή­του Ηλία. Ήταν αυτός ο οποίος τον διέ­τρεφε θαυ­­ματουργικά στέλ­νον­τάς του ψω­μί με ένα κοράκι. Ήταν αυ­τός που έκα­νε το αλεύ­ρι και το λάδι της χήρας γυναικός που φιλοξενούσε τον προφήτη του να μην τε­λει­ώνει ποτέ. Ήταν αυτός που έστειλε πυρ από τον ουρανό, κατά την παρά­κλη­ση του εκλεκτού του δούλου, του προ­φή­του Η­λία, για να κατα­καύσει τις θυσίες στα εί­δωλα. Ήταν αυ­τός που άρπαξε τον προ­φή­τη του σε πύρινο άρμα, ζωντανό και συνο­μιλούντα με τον μαθητή του Ελισ­σαίο, στον ουρανό για να μη γνωρίσει τον θάνατο, που είναι συνέπεια της αμαρτίας, καθώς ο προ­φή­της Ηλίας δεν είχε καμία σχέ­ση με την αμαρτία, ώστε να βρί­σκε­ται στον ουρανό αιω­νίως και να απολαμ­βάνει τη δόξα του Θεού.

Άνθρωπος του Θεού ήταν όμως και ο όσιος Δαβίδ ο εν Ευβοία, του οποίου την τιμία και χαριτόβρυτο κάρα είχαμε την ευλογία να υπο­δεχθούμε προ ολίγου με κατάνυξη στον πανηγυρίζοντα ιερό αυτό ναό και στην Ιερά μας Μητρόπολη.

γι’ αυτό και ευχαριστούμε από καρ­δίας και εκφράζουμε την ευ­γνωμοσύνη μας προς τον Καθη­γού­μενο της Ιεράς Μονής του οσίου Δαβίδ, πανοσιολογιώτατο αρχιμανδρίτη π. Γαβριήλ, ο οποίος για άλλη μία φορά ανταποκρίθηκε στην παράκλησή μας και μας προσέ­φερε την ευκαιρία να έχουμε αυτές τις ημέρες κοντά μας τη θαυματουργό κάρα του οσίου Δα­βίδ, για να την προσκυνήσουμε και να λάβουμε τη χάρη της.

Άνθρωπος του Θεού ήταν, όπως είπα, και ο όσιος Δαβίδ, ο οποίος αφιέρωσε από μικρό παιδί τη ζωή του στον Θεό, έζησε με υπακοή και ταπείνωση και έλαβε από τον Θεό τη χάρη των θαυμάτων.

η παρουσία του σε μία εποχή πολύ δύσκολη για τον Ελληνισμό, ο οποίος βρισκόταν υπόδουλος στους Τούρκους και προσπαθούσε να διατηρήσει την πίστη του στον Χριστό και μαζί με αυτή και την εθνική του ταυτότητα, ήταν δώρο Θεού για τους ανθρώπους που έσπευδαν να τον ακούσουν, να λά­βουν τη συμβουλή και την ευλογία του, αλλά και να τους στηρίξει και να τους παρηγορήσει, θεραπεύ­ο­ντας και τις σωματικές και τις ψυχικές τους ασθένειες.

και συνεχίζει να το κάνει αυτό ο όσιος Δαβίδ και στις ημέρες μας, στις οποίες, παρότι πλεονάζει η αδια­φορία και η αμαρτία, υπάρ­χουν πολλοί αδελφοί μας που προσ­τρέχουν στη χάρη του, όπως είναι πολλοί και αυτοί, οι οποίοι ζητούν την ευλογία του, ζητούν την ίαση των ασθενειών τους και την λαμβάνουν, και θεραπεύονται και ψυχικά και σωματικά.

Έτσι συνεχίζει ο όσιος Δαβίδ μαζί με τον προφήτη Ηλία, τον οποίο τιμούμε σήμερα, να μας υπενθυ­μίζει την ανάγκη να γίνουμε και εμείς άνθρωποι του Θεού. να μά­θουμε να κλείνουμε τα μάτια και τα αυτιά μας στους πειρασμούς της αμαρτίας και του κόσμου, να αγω­νιζόμαστε να ζούμε με υπακοή στο θέλημα του Θεού και να διατη­ρούμε και την ψυχή και το σώμα μας καθαρά από την αμαρτία, ώστε να έχουμε τη χάρη του Θεού, όπως την είχαν και εκείνοι, και να δίδουμε και εμείς, στο μέτρο των δυνάμεών μας, τη μαρτυρία του Θεού στο περιβάλλον μας και στον κόσμο μας.