Θαύμα: …. Γεωργία, παιδί μου, κάνε κουράγιο, βάλε όση δύναμη έχεις, πίεσε πιά τον εαυτό σου έως εκεί που φτάνει,άκουσες τους γιατρούς, σου το είπαν αγαπημένο μου κορίτσι ,σου το είπαν ,θα πεθάνεις.
Αγωνίζεται η μάνα να πείσει την κόρη της να φάει λίγη στερεή τροφή.
Χρόνια τρέφεται με συνθετική τροφή και τελευταία μόνο σε υγρή -ρευστή κατάσταση.
Ή ένα άποσκελετωμένο Αφρικανόπουλο ,απ αυτά που η ανθρωπιά μας έχει εγκαταλείψει, έβλεπες την ώρα που πεθαίνει ή την Γεωργία, ήταν το ίδιο .
Ούτε φαγητό ,ούτε ψωμί ήθελε να δει μπροστά της .Είχε χρόνια να αισθανθεί πείνα, να πει τη λέξη πεινώ. Μάταια η μάνα την παρακαλεί.
Εφτασαν οι δύό τους στο Ίερό Προσκύνημα του Οσίου, εδώ στο Προκόπιο της Εύβοιας.
Και νάβλεπε κανείς τη μάνα την ώρα που έφερνε την κόρη της μπροστά στο Ιερό Λείψανο.
Συνεπαρμένη, αλλοιωμένη ή μορφή της που ήταν ένα με τον πόνο. Τα δάκρυα της πικρά αυλακώνουν το κουρασμένο και ρυτιδωμένο πρόσωπο.
Άγιε του Θεού !
Δές ετούτο το άρρωστο, το βασανισμένο μου σπλάχνο ,την κόρη μου .Τελευταία μου ελπίδα είναι η αγάπη του Θεού ,βοήθησέ μας Άγιε μου, δώς της δύναμη και κουράγιο να κερδίσει τη ζωή που της έδωσε ο Θεός .
Αρχίζει η παράκληση :
“Τώ Ιωάννη οί πιστοί νυν προσδάμωμεν, οί εν δεινοίς και συμφοραίς ,και προσπέσωμεν. ….”
Ό ιερεύς συνεχίζει την Παράκληση. Στον αντίλαλο ακούγεται ο πικρός αναστεναγμός της μάνας,στο σβήσιμο της φωνής προβάλλει ή θωριά τής στεγνωμένης μορφής της κόρης. Εχεις βεβαιώσει Κύριε, δια του Αγίου Πνεύματος στην Αγία Γραφή ” Καγώ ,τον δοξάζοντα με αντιδοξάσω”.
Και είδε ο Ίερέας αυτή την απάντηση- υπόσχεση -του Κυρίου και ένιωσε να πραγματοποιείται η δόξα αυτή ,την ώρα εκείνη .
Τελειώνει η Παράκληση όταν το άγγιγμα της Χάρης του Θεού δια του Ιερού Λειψάνου είχε περάσει στην κοπέλα ,στη μάνα, στον Ιερέα. Όταν οι άϋλη, άκτιστη ενέργεια του Θεού περνούσε σαν θεραπευτική δύναμη στην ασθένεια, στο ανήμπορο κορίτσι δια του Ιερού Λειψάνου του Αγιασμένου αυτού Κειμηλίου της πίστεως .
Την ώρα της επέμβασης αυτής του Θεού δονείται μυστικά η κτίση γύρω, το είναι του ανθρώπου …..
Γυρίζει η κόρη, βλέπει τη μάνα! Στιγμές μοναδικές!
Μιλάει άλλος! Μιλάει η χάρη του Θεού, η Αγιωσύνη !
Κοιτάζει η μάνα, ορθώνεται το βλέμμα της, μένει στην αλλαγμένη μορφή της κόρης.
Μάνα πεινώ…!
Ναι παιδί μου!
Αγκαλιάζει η Μάνα την κόρη και μένουν εκεί ενωμένες.
Κλαίνε με δάκρυα ευγνωμοσύνης, δάκρυα να ανέκφραστης χαράς!
Σκύβουν και ακουμπούν στο αιώνιο θησαύρισμα, το Ίερό Λείψανο.
Ή απάντηση δόθηκε και η Γεωργία αποκαταστάθηκε στη ζωή !.
Είναι λίγα τα θαύματα, οι επεμβάσεις αυτές του Θεού διά των Αγίων Του, αρκετά όμως για να σημαδεύουν και να δείχνουν την πορεία της Εκκλησίας και των μελών της στη γη.
” Ζει , Κύριος ,Παντοκράτωρ”!
Ό Θεός θαυματουργεί δια των Αγίων Του!
Πίσω από κάθε θαυμαστό γεγονός κρύβεται ή Παντοδυναμία του Θεού.
” Ως φοβερός ο τόπος ούτος”!
Ιερέως: Ιωάννου. Δ.Βερνέζου.
