Βεργίνα: Τη Δευτέρα 1 Μαΐου ο Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στην πανηγυρίζουσα Ιερά Μονή των Αγίων Πάντων Βεργίνης…
επί τη εορτή της Οσίας Ματρώνης εκ Ρωσίας, της οποίας η μνήμη τιμάται ιδιαιτέρως στην Ιερά Μονή καθώς θησαυρίζεται τεμάχιο του Ιερού της Λειψάνου.
ο Μητροπολίτης Βεροίας κ. Παντελεήμων στην ομιλία του ευχήθηκε στον εορτάζοντα Αρχιμ. Ιερεμία Γεωργαλή, Αρχιερατικό Επίτροπο Βεργίνης και στην αδελφή Ματρώνα, που άγουν τα ονομαστήρια τους, αναφέροντας μεταξύ άλλων : χθες η Αγία μας Εκκλησία εόρτασε τις Μυροφόρες γυναίκες, τις ευγενείς εκείνες υπάρξεις, που αφιέρωσαν τη ζωή τους στον Χριστό και τον ακολούθησαν με πίστη και αφοσίωση όχι μόνο στη Γαλιλαία, εκεί όπου θαυματουργούσε, αλλά και στον Γολγοθά, την ώρα της σταυρικής θυσίας και του θανάτου του, και ακόμη μέχρι τον κήπο, όπου ενεταφίασε το άχραντο σώμα του ο Ιωσήφ ο από Αριμαθαίας, για να του προσφέρουν «εις αγάπης αντέκτισιν» τα μύρα της αφοσιώσεώς τους.
και σήμερα εορτάζουμε και πανηγυρίζουμε στην Ιερά Μονή των Αγίων Πάντων μία άλλη ευγενή και αφοσιωμένη στην αγάπη του Κυρίου μας ψυχή, την αγία Ματρώνα την αόμματη μαζί με τον προφήτη Ιερεμία.
αν συγκρίνουμε τα εξωτερικά στοιχεία της ζωής της αγίας Ματρώνης με αυτά των αγίων Μυροφόρων γυναικών, δεν θα βρούμε πολλές ομοιότητες.
η αγία Ματρώνα δεν έζησε την εποχή του Χριστού ούτε στους τόπους όπου βάδισε Εκείνος. Γεννήθηκε πριν από 140 περίπου χρόνια, χιλιόμετρα μακριά από εκεί όπου έζησε και έδρασε ο Κύριός μας. Ήταν μία ταπεινή και αδύναμη κόρη, που δεν είχε την άνεση που είχαν οι Μυροφόρες, να αγοράσουν, δηλαδή, και να προσφέρουν στον Χριστό το πολύτιμο μύρο που του προσέφεραν εκείνες.
Εάν όμως σε αυτά τα εξωτερικά διέφερε από τις πιστές μαθήτριες του Κυρίου, στα εσωτερικά στοιχεία της ζωής της θα μπορούσε να διακρίνει κανείς πολλές ομοιότητες.
Κοινό τους χαρακτηριστικό ήταν η πίστη στον Χριστό. Πίστη ακράδαντη και βαθειά που δεν υποχωρούσε ούτε στον φόβο των Ιουδαίων ούτε στον φόβο των αθέων της εποχής της αγίας. Πίστη ειλικρινής και απόλυτη, όπως την περιγράφει ο πρωτοκορυφαίος απόστολος Παύλος στην προς Εβραίους επιστολή του : «Πίστις εστιν ελπιζομένων υπόστασις, πραγμάτων έλεγχος ου βλεπομένων».
Έβλεπαν οι Μυροφόρες γυναίκες στο πρόσωπο του Διδασκάλου τους τον Σωτήρα και Λυτρωτή των ανθρώπων. Έβλεπε και η αγία Ματρώνα, αν και στερείτο της φυσικής οράσεως, όχι μόνο όσα συνέβαιναν αλλά και όσα επρόκειτο να συμβούν.
και αυτή η πίστη, που τους έδινε τη δύναμη να ακολουθούν τον Χριστό κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες, αύξανε και την αγάπη τους προς Αυτόν, ώστε όχι μόνο να μην θέλουν να απομακρυνθούν από κοντά του, αλλά να προσπαθούν με όλη τη δύναμη της ψυχής τους να ζουν σύμφωνα με το θέλημά του και να εφαρμόζουν τις εντολές του.
η υπακοή αυτή στο θέλημα του Χριστού είναι «οσμή ευωδίας πνευματικής», πιο ευώδης και πιο ευπρόσδεκτη από τον Χριστό ακόμη και από το πιο βαρύτιμο μύρο. Αυτήν προσέφεραν οι αγίες Μυροφόρες γυναίκες, αυτήν προσέφερε και η αγία Ματρώνα. και έλαβαν τη χάρη και την ευλογία του Χριστού. οι Μυροφόρες γυναίκες αξιώθηκαν να τον δουν με τα σωματικά τους μάτια αναστημένο και να τον προσκυνήσουν ως θριαμβευτή κατά του θανάτου και της αμαρτίας. και η αγία Ματρώνα αξιώθηκε να τον δει με τα μάτια της ψυχής της, μια και τα χοϊκά της μάτια ήταν κλειστά, και ακόμη έλαβε και το χάρισμα να προβλέπει και να προλέγει όσα επρόκειτο να συμβούν, στηρίζοντας και με τον τρόπο αυτό τους ανθρώπους στην πίστη.
το παράδειγμα της ζωής της εορταζομένης αγίας Ματρώνας της τυφλής, της οποίας η Ιερά αυτή Μονή έχει τη μεγάλη ευλογία να κατέχει ένα μικρό τμήμα του ιερού της λειψάνου αλλά με μεγάλη χάρη, ας παρακινήσει και εμάς να αγωνισθούμε περισσότερο, για να αποκτήσουμε πίστη βαθειά και ειλικρινή, η οποία δεν θα επηρεάζεται από τις εξωτερικές συνθήκες και δυσκολίες που μπορεί να αντιμετωπίζουμε όλοι μας. ας αγωνιζόμεθα για να μετατρέπουμε αυτή την πίστη σε ακλόνητη και ουσιαστική αφοσίωση στον Χριστό.
και ας αποδείξουμε την αφοσίωσή μας στον Κύριό μας με την υπακοή μας στις εντολές του, με την κάθαρση της ψυχής μας, με τη μελέτη και την προσευχή. και τότε ίσως ο Χριστός δώσει και σε εμάς την ευλογία να τον δούμε και να τον συναντήσουμε όχι στον κήπο του Ιωσήφ, όπως οι αγίες Μυροφόρες γυναίκες, αλλά στον κήπο της ψυχής μας, εκεί όπου δεν υπάρχει το κενό μνημείο, αλλά τα εύοσμα άνθη των αρετών και των καλών μας έργων, όπως υπήρχαν και στην ψυχή της αγίας Ματρώνης της τυφλής, και αξιώθηκε να δει από αυτή τη ζωή τα μεγαλεία του ουρανού.
