Ι.Μ. ΒΕΡΟΙΑΣ: Την Κυριακή της Ορθοδοξίας το πρωί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε το θείο Λόγο στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου, όπου αυτήν την ημέρα κηρύχθηκε η Επανάσταση στη Μακεδονία το έτος 1822.
Στο τέλος της θείας Λειτουργίας ο Σεβασμιώτατος τέλεσε την καθιερωμένη τελετή για την αναστήλωση των ιερών Εικόνων και αμέσως μετά τρισάγιο υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των θυμάτων της πρόσφατης σιδηροδρομικής τραγωδίας των Τεμπών.
Στην ομιλια του ο Σεβασμιώτατος τόνισε: «Και λέγει αυτώ ο Ιησούς· ακολούθει μοι».
Στην αρχή της δημόσιας ζωής του Χριστού μας μετέφερε το σημερινό ευαγγελικό ανάγνωσμα. Μόλις ειχε καλέσει ο Χριστός τους πρωτους μαθητές του, τον Ανδρέα και τον Πέτρο, τον Ιάκωβο και τον Ιωαννη. Αλλά δεν αρκέσθηκε μόνο σε αυτούς. Συνέχισε να αναζητά ανθρωπους, οι οποίοι θα ακολουθήσουν.
Ο Χριστός γνωρίζει ποιους αναζητά, σε ποιους θα μπορούσε να εμπιστευθεί το ευαγγέλιό του και να τους καταστήσει αποστόλους του. Και σήμερα τον ακούμε να καλεί τον Φίλιππο, έναν συμπολίτη του Ανδρέα και του Πέτρου, από τη Βησθαιδά της Γαλιλαίας.
Τον συναντά και τον καλεί να τον ακολουθήσει. Χωρίς προλόγους, χωρις εισαγωγές, χωρίς υποσχέσεις. «Και λέγει αυτώ ο Ιησούς· ακολούθει μοι».
Δύο λέξεις μόνο του Χριστού αρκούν. Και δεν αρκούν μόνο για να ακολουθήσει ο Φίλιππος τον Χριστο, ο οποίος τον κάλεσε κοντά του, αλλά και για να γίνει απόστολος του. Γιατί ο Φίλιππος δεν ακολουθεί απλώς τον Χριστό, αλλά σπεύδει αμέσως για να μεταφέρει την πρόσκλησή του και στον φίλο του, τον Ναθαναήλ, για να του μεταδώσει το χαρμόσυνο μήνυμα ότι βρήκαν τον Μεσσία.
Είναι τόσο βέβαιος για την είδηση που μεταφέρει ο Φίλιππος, είναι τόσο πεπεισμένος ότι αυτός τον οποίο μόλις συνάντησε και τον κάλεσε να τον ακολουθήσει είναι ο Χριστός, ο Σωτήρας και Λυτρωτής του κόσμου, ώστε δεν υποχωρεί στις αμφιβολίες του Ναθαναήλ. Επιμένει να του γνωρίσει τον Χριστο, γιατί είναι βέβαιος ότι η γνωριμία τους θα τον πείσει. Γι᾽ αυτό και δεν επιχειρηματολογεί, δεν προσπαθεί να τον μεταπείσει με λογια, με επιχειρήματα, με ανθρώπινες αποδείξεις. Ένα μόνο του λεγει: «Έρχου και ίδε». Έλα και δες, και τότε θα κρίνεις μόνος σου την αλήθεια των λεγομένων μου, τότε θα καταλάβεις ότι αυτός είναι όντως ο Χριστός, ο Σωτήρας του κόσμου.
Η σημερινή πρόσκληση του Χριστού προς τον Φίλιππο δεν είναι όμως η μόνη πρόσκληση την οποία απευθύνει ο Κύριος. Την ίδια προσκληση απευθύνει και σε όλους εμάς που ήλθαμε σήμερα στον ναό, που ήλθαμε στη θεία Λειτουργία. Ο Χριστός είναι παρών και απευθύνεται προς τον καθένα μας, καλώντας μας να τον ακολουθήσουμε. Γιατί δεν αρκεί να ερχόμαστε στον ναό, να ερχόμαστε στη θεία Λειτουργία ως επισκέπτες ή από συνήθεια. Δεν αρκεί να συναντούμε τον Χριστό και στη συνέχεια, όταν τελειώσει η θεία Λειτουργία, όταν θα επιστρέψουμε στο σπίτι μας, να τον ξεχνούμε, να μην θυμόμαστε ότι τον είχαμε συναντήσει, και ο καθένας μας να βαδίζει τον δικό του δρόμο.
Ο Χριστός μας καλεί να τον ακολουθήσουμε, και αυτό σημαίνει να ζούμε όπως ζει Εκείνος, να ζούμε μέσα στην παρουσία του, να τον αισθανόμαστε δίπλα μας, να κανουμε ο,τι είναι σύμφωνο με το θέλημά του, να νιώθουμε τη χαρά και την ικανοποίηση που προσφέρει η συμπόρευσή μας μαζί του.
Ο Χριστός δεν είναι μία ιδέα, δεν είναι μία θεωρία, είναι Θεός ζων, είναι ο Σωτήρας μας, τον οποίο μπορούμε και πρέπει να ακολουθήσουμε. Δεν αρκεί να τον πιστεύσουμε με τον νού μας, αλλά χρειάζεται να τον πιστεύσουμε με την ψυχή μας και με τη ζωή μας, μέσα από την εμπειρία των αγίων μας, που αγωνίσθηκαν για να αποδείξουν ότι ο Χριστός με την ενανθρωπησή του μας προσφέρει την εμπειρία να τον ακολουθήσουμε, να ζήσουμε την εμπειρία την οποία πρότεινε ο Φίλιππος στον Ναθαναηλ: «έρχου και ίδε». Γιατί η ορθή πίστη είναι εμπειρία, είναι βίωμα, είναι προϋπόθεση της Ορθοδοξίας, τον θρίαμβο της οποίας πανηγυριζουμε σήμερα, πρώτη Κυριακή της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Γιατί η πίστη είναι αυτή που στο τέλος νικά. «Αύτη εστίν η νίκη η νικήσασα τον κόσμον, η πίστις ημών», γραφει ο άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος.
Με αυτή την πίστη νίκησαν οι άγιοι σε κάθε εποχή, όπως μας υπενθύμισε στο αποστολικό ανάγνωσμα ο πρωτοκορυφαίος απόστολος Παύλος. Με αυτή την πίστη νίκησαν και όσοι αγωνίσθηκαν υπέρ των αγίων εικόνων. Μπορεί να διώχθηκαν, να φυλακίσθηκαν, να εξορίσθηκαν, να μαρτύρησαν, όμως στο τέλος νίκησαν, γιατί η νίκη της ορθοδόξου πίστεως είναι και δική τους πίστη.
Με αυτή την πίστη νίκησαν και οι πρόγονοί μας, που σαν σήμερα επαναστάτησαν για να αποτινάξουν τον τουρκικό ζυγό. Μπορεί να θυσιάσθηκαν, να μαρτύρησαν, να έπεσαν με τα παιδιά τους στα νερά της Αράπιτσας για να μην υποκύψουν και αρνηθούν την πίστη τους, να υπέστησαν βασανιστήρια και μαρτύρια, να έζησαν ένα ολοκαύτωμα, όμως τελικά η θυσία τους αποτέλεσε την απαρχή της ελευθερίας του τόπου μας.
Τιμώντας τους σήμερα, ας μιμηθούμε την πίστη των αγίων αλλά και των προγόνων μας, και η πίστη μας στον Χριστό θα μας βοηθήσει να ανταπεξέλθουμε στις δυσκολίες και τις αντιξοότητες της ζωής και να τις υπερβούμε με τη χάρη και τη βοήθεια του Θεού.
