I.M. BEΡΟΙΑΣ: Την Κυριακή 15 Ιανουαρίου ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον Ιερό Ναό του Αγίου Αθανασίου στα Κοιμητήρια Βεροίας, με την ευκαιρία της επικείμενης εορτής του Αγίου Αθανασίου.
Ο Σεβασμιώτατος στην ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων: «Εισερχομένου του Ιησού εις τινα κώμην απήντησαν αυτώ δέκα λεπροί άνδρες».
Μια περίεργη συνάντηση μας παρουσίασε το σημερινό ευαγγελικό ανάγνωσμα. Τη συνάντηση του Χριστού με δέκα λεπρούς, που συνάντησε στην είσοδο μιάς κωμης, την οποία δεν κατονομάζει ο ιερός ευαγγελιστής. Αλλά ενώ σε άλλες περιπτώσεις όσοι ζητούσαν από τον Χριστό να τους θεραπεύσει από την ασθένεια από την οποία υπέφεραν, τον πλησίαζαν και συχνά συνωθούντο μεταξύ των αλλων ανθρώπων για να προσεγγισουν όσο μπορούσαν εγγύτερα τον Ιησού και να διατυπώσουν το αίτημά τους, οι δέκα λεπροί στεκονται μακριά και φωνάζουν ζητωντας το έλεός του.
Ο λόγος δεν είναι ότι οι δέκα λεπροί δεν ήθελαν να πλησιάσουν τον Χριστό, αλλά ότι δεν μπορούσαν, γιατί η ασθένεια που τους ταλαιπωρούσε ήταν εξαιρετικά μεταδοτική. Γι᾽ αυτό και όσοι έπασχαν την εποχή εκείνη από αυτή τη φοβερή ασθένεια, τη λέπρα, ήταν υποχρεωμένοι να ζούν μακριά από τους ανθρώπους και έξω από τις πόλεις, γιατί η ασθένεια νέκρωνε τα νεύρα των ασθενών και προοδευτικά τα μέλη τους, καθιστώντας τους ζωντανούς νεκρούς και τους ίδιους αλλά και όσους μολυναν, χωρίς να υπάρχει δυνατότητα θεραπείας και σωτηρίας.
Γι᾽ αυτό και οι δέκα λεπροί ικετεύουν τον Χριστό χωρίς να τον πλησιάζουν. Ζωντανοί-νεκροί οι ίδιοι παρακαλούν τον Κύριο της ζωής και του θανάτου να τους λυτρώσει από τη νέκρωση του σώματος.
Και ο Χριστός διά του λόγου τους θεραπεύει, προτρέποντάς τους να επισκεφθούν τους ιερείς, σύμφωνα με τον νόμο, και να επιδείξουν σ᾽ αυτούς τα θεραπευμένα σώματά τους.
Και πράγματι πηγαίνουν και επιβεβαιώνουν το θαύμα και επανακτούν την άδεια και την ελευθερία να ζούν και πάλι μεταξύ των υγειών ανθρώπων.
Τι συμβαίνει όμως τότε; Οι θεραπευθέντες πρώην λεπροί σπεύδουν στα σπίτια τους και στις οικογένειές τους για να μεταφέρουν το χαρμόσυνο μήνυμα ότι απηλλαγησαν από τη λέπρα. Μόνο ένας όμως από αυτούς επιστρέφει για να εκφράσει την ευχαριστία και την ευγνωμοσύνη του στον Χριστό που τον απάλλαξε από τη φοβερή αυτή ασθένεια και του χάρισε τη ζωή.
Ο Χριστός μπορεί να θεράπευσε τη λέπρα του σώματός τους, δεν θεράπευσε όμως τη λέπρα της αδιαφορίας και του εγωκεντρισμού, που είχε νεκρώσει την ψυχή τους και την έκανε να μην αισθάνεται τι οφείλει στους ανθρώπους και πολύ περισσότερο τι οφείλει στον Θεό.
Από αυτή την ασθένεια, τη λέπρα της ψυχής, ο άνθρωπος θεραπεύεται μόνο εάν αποφασίσει να ακολουθήσει την προτροπή του πρωτοκορυφαίου αποστόλου Παύλου, την οποία μας απηύθυνε στο σημερινό αποστολικό ανάγνωσμα, λεγοντας: «νεκρώσατε τα μέλη υμών τα επί της γης».
Δεν μας ζητά βέβαια ο μέγας απόστολος να νεκρώσουμε τα μέλη του σώματός μας, να κάνουμε δηλαδή αυτό που έκανε η λέπρα στα σώματα των ασθενών, αλλά μας ζητά να νεκρώσουμε εκουσίως τις κακίες και τα πάθη που έχουμε μέσα στην ψυχή μας, πριν αυτά την νεκρώσουν. Διότι η νέκρωση που προκαλούν τα πάθη στην ψυχή του ανθρώπου είναι μη αναστρέψιμη και οριστική. Και δεν είναι μόνο οριστική για την επίγεια ζωή, αλλά είναι οριστική και για τη μέλλουσα. Διότι αν η ψυχή του ανθρώπου νεκρωθεί από την αμαρτία, τότε απομακρύνεται οριστικά από τον Θεό και δεν μπορεί να ζήσει την αιώνια ζωή, την οποία έχει ετοιμάσει ο Θεός για όσους θα ζήσουν σύμφωνα με τις εντολές του. Ο μονος τρόπος να αποφύγει ο άνθρωπος τη νέκρωση της ψυχής του και να μην στερηθεί την αιώνια ζωή και την αθανασία που χαρίζει ο Θεός, είναι να φροντίσει να νεκρώσει μόνος του ο,τι προκαλεί τον θάνατο και τη νέκρωση της ψυχής, τα πάθη και τις αδυναμίες, και να ζήσει σύμφωνα με τις εντολές και τον λόγο του Θεού, που ζωοποιεί την ψυχή του ανθρώπου και την διατηρεί ζωντανή και μετά τον σωματικό θάνατο, προκειμένου να ζήσει αιώνια κοντά στον Θεό.
Αυτό έκαναν, σύμφωνα και με την προτροπή του αποστόλου Παύλου, όλοι οι άγιοι της Εκκλησίας μας, και οι όσιοι Παύλος ο Θηβαίος και Ιωάννης ο Καλυβίτης, τη μνημη των οποίων εορτάζει σήμερα η Εκκλησία μας, αλλά και ο Μέγας Αθανάσιος, στο όνομα του οποίου τιμάται ο ιερός αυτός ναός και θα εορτάσουμε σε λίγες ημέρες τη μνημη του.
Ας μιμηθούμε το παράδειγμα των αγίων μας και ας αγωνισθούμε και εμείς για να νεκρώσουμε ο,τι κακό και αμαρτωλό υπάρχει μέσα στην ψυχή μας, για να μην την φθείρει και την νεκρώνει, ώστε να αξιωθούμε και εμείς της αιωνίου ζωής και μακαριότητος, την οποία ετοίμασε ο Θεός «τοις αγαπώσιν αυτον».
