Παραμονή Θεοφανείων: Το πρωί της Πέμπτης, 5 Ιανουαρίου, παραμονή της Δεσποτικής Εορτής της Βαπτίσεως του Κυρίου, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Βεροίας και στο τέλος τέλεσε την ακολουθία του Μεγάλου Αγιασμού.
ο Σεβασμιώτατος στην ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων : «Ελεύθερος ων εκ πάντων πάσιν εμαυτόν εδούλωσα, ίνα τους πλείονας κερδήσω».
Μερικές ημέρες μετά τη μεγάλη δεσποτική εορτή της Γεννήσεως του Κυρίου μας, κατά την οποία είδαμε τον Χριστό να κενώνει «εαυτόν λαβών δούλου μορφήν», να ενδύεται θεληματικά την ανθρώπινη σάρκα, καλύπτοντας με αυτή τη θεία του φύση, και να γεννάται ως ταπεινό βρέφος στο σπήλαιο της Βηθλεέμ για να μας λυτρώσει από την αμαρτία, και λίγο πριν να τον δούμε να κλίνει τον αυχένα του ενώπιον του τιμίου Προδρόμου για να βαπτισθεί, ακούσαμε σήμερα τον απόστολο Παύλο να κάνει μία εκ βαθέων ομολογία, γράφοντας προς τους προσφιλείς του χριστιανούς της Κορίνθου. «Ελεύθερος ων εκ πάντων πάσιν εμαυτόν εδούλωσα, ίνα τους πλείονας κερδήσω». αν και ήμουν, λέγει, ελεύθερος από όλους, έγινα δούλος όλων, προκειμένου να κερδίσω τους περισσότερους, όπως γράφει.
Ένας ελεύθερος και ανεξάρτητος άνθρωπος ήταν ο πρωτοκορυφαίος απόστολος, ένας διακεκριμένος νομομαθής του Ισραήλ, ζηλωτής των πατρικών του παραδόσεων, που, όπως φαίνεται, είχε μεγάλη απήχηση στους ομοθρήσκους του. και όμως, μετά το θαυμαστό όραμα στον δρόμο για τη Δαμασκό, ο διδάσκαλος, ο Παύλος, γίνεται μαθητής, μαθητής του Χριστού. Εγκαταλείπει για χάρη του τα πάντα, ρυθμίζει τη ζωή του ανάλογα με τις ανάγκες του κηρύγματος, αφήνει τον εαυτό του στα χέρια του Θεού για να τον καθοδηγήσει για τη συνέχεια, υπομένει διωγμούς, φυλακίσεις, ταλαιπωρίες, κακίες, εχθρότητες, προλήψεις και προκαταλήψεις ανθρώπων, προκειμένου να κηρύξει το ευαγγέλιο του Χριστού στα έθνη. και κάνει το παν, για να προσεγγίσει τους ανθρώπους με τον τρόπο που θα μπορούσε να βοηθήσει τον καθένα, ώστε να γνωρίσει τον Χριστό και να σωθεί.
τι σημαίνει αυτό ; Σημαίνει ότι και ο πρωτοκορυφαίος απόστολος Παύλος ταπεινώνεται, ταπεινώνει τον εαυτό του, για τη σωτηρία των αδελφών του, ακολουθώντας το παράδειγμα του Χριστού, ο οποίος, αν και Θεός, ταπεινώνει τον εαυτό του, για να σώσει εμάς τους αμαρτωλούς ανθρώπους.
η κενωτική ταπείνωση του Θεανθρώπου αλλά και του πρωτοκορυφαίου αποστόλου του, ο οποίος βαδίζει στα ίχνη του Χριστού, δεν αποτελεί μόνο έκφραση της απέραντης αγάπης του για τον πεπτωκότα άνθρωπο, αλλά και υπόδειξη του τρόπου με τον οποίο μπορούμε να γίνουμε και εμείς μέτοχοι της σωτηρίας, για την οποία ενανθρώπησε ο Κύριός μας, αλλά και για την οποία διέσχισε τα πέρατα της οικουμένης και έφθασε μέχρι την πόλη μας ο μέγας απόστολος Παύλος, ο ιδρυτής της τοπικής μας Εκκλησίας. Διότι η ταπείνωση είναι ο μοναδικός δρόμος μέσω του οποίου μπορούμε να πλησιάσουμε τον Χριστό, μπορούμε να συνειδητοποιήσουμε τα λάθη μας, τις αδυναμίες μας, τις αμαρτίες μας, τα πάθη μας και να ζητήσουμε το έλεός του. να του ζητήσουμε να καθάρει την ψυχή μας με «την καθαρτική της Υπερουσίου Τριάδος ενέργεια», όπως θα ακούσουμε σε λίγο στην Ακολουθία του Μεγάλου Αγιασμού, να την καθάρει μέσω της μετανοίας και του μυστηρίου της ιεράς εξομολογήσεως. Διαφορετικά, εάν δεν έχουμε ταπείνωση, δεν μπορούμε ούτε να συνειδητοποιήσουμε ότι έχουμε ανάγκη τη μετάνοια και την κάθαρση της ψυχής μας, ούτε ότι έχουμε ανάγκη της χάριτος του Θεού για να κερδίσουμε τη σωτηρία μας.
και το διαπιστώνουμε αυτό στους ανθρώπους της εποχής του Χριστού. ποιοι τον άκουσαν και ποιοι πίστευσαν στο κήρυγμά του και σώθηκαν ; Αυτοί που ταπεινώθηκαν και ζήτησαν το έλεός του. ο τελώνης κατέβη «δεδικαιωμένος». ο Ζακχαίος που κατάλαβε τις αδικίες που έκανε και τις αποκατέστησε, έγινε άξιος της σωτηρίας. η Χαναναία γυναίκα άκουσε τον έπαινο της πίστεώς της και επέτυχε τη θεραπεία της θυγατέρας της, γιατί ταπεινώθηκε ενώπιον του Χριστού. ο ληστής έγινε ο πρώτος οικήτορας του παραδείσου, γιατί και αυτός ζήτησε εν ταπεινώσει το έλεος του Χριστού.
Αντίθετα, όλοι οι Γραμματείς και οι Φαρισαίοι, που πίστευαν ότι ήταν ευσεβείς, αλλά ήταν υπερήφανοι και δεν θέλησαν να ταπεινωθούν ποτέ, έμειναν τελικά μακριά από την πίστη στον Χριστό και τη σωτηρία.
ας μην μιμηθούμε όμως αυτούς, αλλά ας ακολουθήσουμε το παράδειγμα της ταπεινώσεως του πρωτοκορυφαίου αποστόλου Παύλου και ακόμη περισσότερο του Κυρίου μας, τον οποίο θα δούμε αύριο να βαπτίζεται στα ύδατα του Ιορδάνη και να κλίνει, αν και Θεός, τον αυχένα ενώπιον του δούλου του, για να μας διδάξει την ταπείνωση και να μας χαρίσει δι’ αυτής τη σωτηρία. και ας ταπεινωθούμε και εμείς ζητώντας το έλεος του Θεού για να λάβουμε τη χάρη του και να αξιωθούμε της σωτηρίας. Αυτό, άλλωστε, είναι το κήρυγμα και του Προδρόμου αλλά και του Κυρίου μας «μετανοείτε, ήγγικε γαρ η βασιλεία των ουρανών». Χωρίς μετάνοια και ταπείνωση δεν θα αξιωθούμε να δούμε το πρόσωπο του Κυρίου κατά την ημέρα εκείνη που θα μας καλέσει για να μας κρίνει και να μας τοποθετήσει εκεί που πρέπει στον καθένα μας. ας αγωνισθούμε εν μετανοία και εν ταπεινώσει. Αμήν.
Δείτε περισσότερες φωτογραφίες ΕΔΩ
