«Ὁ ἄσαρκος σαρκοῦται, ὁ Λόγος παχύνεται, ὁ ἀόρατος ὁρᾶται. ὁ ἀναφής ψηλαφᾶται, ὁ ἄχρονος ἄρχεται, ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ Υἱός ἀνθρώπου γίνεται, Ἰησοῦς Χριστός, χθές καί σήμερον, ὁ αὐτός καί εἰς τούς αἰῶνας». (ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ, Λόγος ΛΗ´ εἰς τά Θεοφάνια, εἴτουν Γενέθλια τοῦ Σωτῆρος, PG36, 313Β)
ΝΕΑΣ ΙΩΝΙΑΣ ΓΑΒΡΙΗΛ: Αγαπητοί μου αδελφοί, Τέκνα εν Κυρίω αγαπητά, τα λόγια αυτά του μεγάλου πατρός και ιεράρχου της Εκκλησίας μας, Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου, περιγράφουν με τρόπο απλό και εξυμνούν με τρόπο πανηγυρικό το ξένο και παράδοξο μυστήριο της Γεννήσεως του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού.
Η γέννηση του Χριστού μας από την Παρθένο Μαρία είναι γεγονός απρόσιτο και ακατανόητο, διότι είναι πέρα από τους φυσικούς νόμους και την ανθρώπινη λογική. Και οτιδήποτε ξεπερνά τούς φυσικούς νόμους οφείλει να προσεγγίζεται με ταπείνωση και προσευχή• οφείλει να περιβάλλεται με τιμητική σιωπή, δίχως φιλοπερίεργες έρευνες και ανώφελες συζητήσεις, σύμφωνα με τον ιερό Χρυσόστομο, που μας λέγει: «τόν τρόπον τῆς γεννήσεως σιωπῇ τιμᾷν μεμάθηκα, καί οὐ διά λόγων πολυπραγμονεῖν παρέλαβον» (PG56, 388).
Ο άπειρος και παντοδύναμος Θεός• ο Δημιουργός του ουρανού και της γης• Aυτός που έφερε τα πάντα από την ανυπαρξία στην ύπαρξη καταδέχεται ελεύθερα και από την απέραντη αγάπη Του για εμάς (Εφ. 2,4) να κατεβεί από τον ουράνιο θρόνο Του και να λάβει «δούλου μορφήν» (Φιλιπ. 2,7). Ο αόρατος γίνεται ορατός, ο απρόσιτος προσιτός, ο άναρχος Θεός γίνεται άνθρωπος και καλεί ξεχωριστά κάθε έναν από εμάς να ανταποκριθούμε ελεύθερα στο γεγονός της σωτηρίας.
Η Ενανθρώπηση του Υιού και Λόγου του Θεού αποτελεί γεγονός καθ´ εαυτό οντολογικής ελευθερίας. Ο ίδιος ο Χριστός, μας έπλασε ως πρόσωπα ελεύθερα και η Ενσάρκωσή Του πραγματοποιείται το ίδιο ελεύθερα μέσα από την πίστη και την θέληση της Υπεραγίας Θεοτόκου. Ο ρόλος της Παναγίας μας είναι αδιαίρετος από το απολυτρωτικό έργο του Υιού και Θεού της. Η ίδια ανταποκρίνεται ελεύθερα και απαντά θετικά στη θεία κλήση, εκπροσωπώντας ολόκληρο το ανθρώπινο γένος. Η κατάφασή της αποτελεί πλήρη και τέλεια πράξη ελευθερίας, πράξη προσφοράς, ελεύθερης συγκατάθεσης και συνεργίας της ανθρωπότητας στην άκτιστη ελευθερία της κένωσης του Θεού.
Αλήθεια όμως, για ποια ελευθερία μπορούμε να ομιλούμε σήμερα; Πόσο ελεύθερος μπορεί άραγε να είναι ο σύγχρονος άνθρωπος με τίς τόσες εξωτερικές επιδράσεις που καθημερινά δέχεται και τον μετατρέπουν σε άγριο θηρίο, έτοιμο να κατασπαράξει τον άλλον, προκειμένου να διακριθεί ή να εξυπηρετήσει το οποιοδήποτε ατομικό του συμφέρον; Πόσο ελεύθεροι μπορούν να είναι σήμερα πραγματικά οι άνθρωποι όταν στέκονται ανίκανοι να αγαπήσουν; Όταν έχουν απωλέσει την προσωπικότητά τους; Όταν έχουν κλειστεί στον εαυτό τους, στον εγωισμό τους και στην απέραντη θλίψη τους, μην μπορώντας να πραγματικά χαρούν και να επικοινωνήσουν ουσιαστικά με τους άλλους;
Η Γέννηση του Σωτήρος Χριστού είναι κατεξοχήν γεγονός υπέρβασης του ανθρωπίνως αδυνάτου. Ο άκτιστος και αχώρητος Θεός δεν εγκλωβίζεται, ούτε δεσμεύεται από τη θεϊκή Του φύση, αλλά ελεύθερα και από αγάπη για εμάς ταπείνωσε τον εαυτό Του και «ἔκλινεν οὐρανούς καί κατέβη» (Ψαλμ.17,10).
Αυτήν την υπέρβαση του γεννηθέντα Βασιλέα Χριστού μας καλούμασθε και εμείς σήμερα να μιμηθούμε. Διότι «υπέρβαση» σημαίνει καταπάτηση του εγωισμού μας. Σημαίνει ότι κατανoούμε τα λάθη μας και ότι μπορούμε να συγχωρούμε. Σημαίνει ότι επιτρέπουμε στον Θεό να γίνει στη ζωή μας το δικό Του θέλημα και όχι το δικό μας. «Υπέρβαση» σημαίνει αγάπη, σημαίνει ελευθερία, σημαίνει ενότητα, σημαίνει μετάβαση από τη λύπη, το ψέμα και την υποκρισία στη χαρά και στην αληθινή κοινωνία με τον Θεό και τους ανθρώπους.
Με την ελπίδα αυτής της προσωπικής υπέρβασης από τον εγωισμό και τα πάθη μας στην αγάπη, στην ταπείνωση και στην ελευθερία, εύχομαι σέ όλες και όλους καλά και ευλογημένα Χριστούγεννα!
Το δε νέον Έτος 2023 πλήρες της χάριτος του Σαρκωθέντος Χριστού μας!
