Μητροπολίτης Μαρωνείας: Με τίτλο “Ο Άγιος Ιάκωβος ο Αδελφοθεός πρότυπο ποιμένα”, ο Μητροπολίτης Μαρωνείας και Κομοτηνής κ. Παντελεήμων εξέδωσε το μήνυμά του για την Κυριακή 23 Οκτωβρίου.
“Είναι μεγάλη η δύναμη της προσευχής, όταν γίνεται κατ’ ιδίαν, ατομικά· Άλλα γίνεται απείρως δυνατότερη, όταν όλοι μαζί οι πιστοί, με μία ψυχή και μία καρδιά, ενωμένοι σ’ ένα σώμα και μ’ ένα στόμα, «εν ενί στόματι και μια καρδία», απευθύνονται την ώρα της λατρείας προς τον Θεό. Εύκολα σπάει ένα κλαράκι μόνο του. Όταν όμως ενωθούν εκατό, διακόσια, τρακόσια κλωνάρια, είναι δύσκολο, σχεδόν αδύνατο να τα σπάσεις. Δυνατή, αήττητη η κοινή προσευχή της Εκκλησίας. Αυτού ταίς ικεσίαις Χριστέ ο Θεός ελέησον ημάς”, υπογράμμισε μεταξύ άλλων ο Σεβασμιώτατος.
Παρακάτω το μήνυμα του Σεβασμιωτάτου:
Η Εκκλησία μας σήμερα τιμά την μνήμη του Αγίου ενδόξου Αποστόλου Ιακώβου του Αδελφοθέου, του πρώτου Επισκόπου Ιεροσολύμων. Ο Άγιος Ιάκωβος τυπικά είναι αδελφός του Κυρίου, διότι ο πατέρας του Ιωσήφ, σε σεβαστή πλέον ηλικία, όταν είχε χηρεύσει, χρησιμοποιήθηκε στο σχέδιο της Θείας οικονομίας. Μνηστεύθηκε την Παρθένο Μαρία, για να προστατευθεί στα μάτια του κόσμου το μυστήριο της εκ Παρθένου γεννήσεως του Υιού του Θεού. Παιδιά του Ιωσήφ ήταν οι λεγόμενοι «αδελφοί του Ιησού».
Ο Ιάκωβος όμως είναι θαυμαστός όχι μόνο γι’ αυτή την τυπική συγγένειά του με τον Ιησού, αλλά για την ουσιαστική συγγένεια. Κάθε πιστός ακόλουθος του Χριστού και εραστής του λόγου του, είναι αδελφός Του. Σύμφωνα με τον δικό του λόγο ‘’ μήτηρ μου και αδελφοί μου ούτοι εισίν οι ακούοντες τον λόγον του Θεού και φυλάσσοντες αυτόν’’.
Αλλά ο Ιάκωβος είναι θαυμαστός και για το μαρτύριό του. Ήταν η εποχή, που οι πρεσβύτεροι και οι επίσκοποι ένα πρωτείο είχαν, το πρωτείο της θυσίας και του μαρτυρίου. Κριμνήσθηκε από το πτερύγιο του Ναού την ημέρα του Πάσχα, γιατί ομολόγησε τον Χριστό ως Θεό.
Θαυμαστός και ως λειτουργός ο άγιος Ιάκωβος. Η αρχαιοπρεπής λειτουργία του τελείται σήμερα στους Ναούς μας την ημέρα της μνήμης του. Αν θέλουμε να δούμε, πως ο άγιος Ιάκωβος ήθελε τη Θεία Λειτουργία, τη λατρευτική μας σύναξη, αρκεί ν΄ ανοίξουμε την περίφημη Επιστολή του, η οποία ονομάζεται Καθολική γιατί απευθύνεται στην καθ΄ όλου Εκκλησία. Έξω απ’ τον Ναό επικρατούν διακρίσεις.
Μέσα στον Ναό όλοι είναι ίσοι. Απαγορεύονται οι διακρίσεις στη λατρευτική σύναξη της Εκκλησίας. Εδώ δεν υπάρχουν επίσημοι και ανεπίσημοι, πλούσιοι και φτωχοί, εγγράμματοι και αγράμματοι. Εδώ υπάρχουν αμαρτωλοί, συναμαρτωλοί, που όλοι προσεύχονται, εκζητούντες το έλεος του Θεού. Την προσευχή κατά την ώρα της λατρείας ο άγιος Ιάκωβος την ονομάζει «ευχήν της πίστεως». «Και η ευχή της πίστεως σώσει τον κάμνοντα».
Είναι μεγάλη η δύναμη της προσευχής, όταν γίνεται κατ’ ιδίαν, ατομικά· Άλλα γίνεται απείρως δυνατότερη, όταν όλοι μαζί οι πιστοί, με μία ψυχή και μία καρδιά, ενωμένοι σ’ ένα σώμα και μ’ ένα στόμα, «εν ενί στόματι και μια καρδία», απευθύνονται την ώρα της λατρείας προς τον Θεό. Εύκολα σπάει ένα κλαράκι μόνο του. Όταν όμως ενωθούν εκατό, διακόσια, τρακόσια κλωνάρια, είναι δύσκολο, σχεδόν αδύνατο να τα σπάσης. Δυνατή, αήττητη η κοινή προσευχή της Εκκλησίας. Αυτού ταίς ικεσίαις Χριστέ ο Θεός ελέησον ημάς.
