Του Γιάννη Παπανικολάου –ΒΗΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ
Ο πολύ γνωστός μπασκετμπολίστας Παναγιώτης Φασούλας, καλεσμένος χθες βράδυ σε αθλητική εκπομπή, δεν περιορίστηκε στον σχολιασμό της μπασκετικής επικαιρότητας, αλλά, με αφορμή τις δηλώσεις του Μητροπολίτη Δωδώνης, δήλωσε τα εξής για την Εκκλησία:
«Εδώ υπάρχει η Εκκλησία η οποία δεν δέχεται τις προγαμιαίες σχέσεις, είναι κατά των εκτρώσεων και θεωρεί τις γυναίκες ακάθαρτες, για αυτό και δεν τις επιτρέπει να πάνε στο Άγιον Όρος».
Θα θέλαμε λοιπόν να σχολιάσουμε τις δηλώσεις αυτές του κατά τα άλλα συμπαθούς πρώην αθλητή του μπάσκετ.
Η Εκκλησία είναι κατά των προγαμιαίων σχέσεων; Ναι, και δεν θα μπορούσε να μην είναι, αφού είναι κατά της πορνείας και της μοιχείας.
Το «ου μοιχεύσεις» είναι η έκτη από τις Δέκα Εντολές της Παλαιάς Διαθήκης που φυσικά παραμένουν εντολές και στην Καινή Διαθήκη.
Βασικός λόγος που η Εκκλησία δεν δέχεται τις προγαμιαίες σχέσεις είναι επειδή θα οδηγούσαν στην πορνεία.
Όταν ένας άνδρας και μία γυναίκα γνωρίζονται και γρήγορα συνάπτουν μεταξύ τους ολοκληρωμένες σχέσεις πριν η Εκκλησία ευλογήσει την ένωσή τους με τα δεσμά του γάμου, δεν είναι βέβαιο ότι θα οδηγηθούν εν τέλει στον γάμο.
Εάν η Εκκλησία επέτρεπε τις σχέσεις αυτές, έστω με προοπτική τον γάμο, αυτό θα σήμαινε ότι, με πρόσχημα τον γάμο, κάθε άνδρας ή γυναίκα μπορούν να έχουν μεταξύ τους σεξουαλικές σχέσεις, τις οποίες σε 1-2-3 ή περισσότερους μήνες θα διέλυαν για να ακολουθήσει μία άλλη προσωρινή σχέση ομοίας μορφής. Όμως αυτό δεν λέγεται γάμος, αλλά πορνεία. Και κάποιος ο οποίος ακολουθεί μία τέτοια τακτική πριν τον γάμο, θα συνεχίσει τα ίδια και μετά.
Και εδώ είναι η υποκρισία της σύγχρονης κοινωνίας μας: ενώ γενικά εξακολουθεί να είναι αρνητική απέναντι στην συζυγική απιστία, θεωρεί ότι οι προγαμιαίες σχέσεις μπορούν να είναι ελεύθερες.
Με άλλα λόγια δεν κοιτάζει την ρίζα του κακού, αλλά καταδικάζει το κακό μόνο όταν το δει να ωριμάζει και να δίνει «καρπούς».
Το δεύτερο ερώτημα είναι γιατί η Εκκλησία είναι κατά των εκτρώσεων; Το θέμα είναι απλό. Κάθε άνθρωπος που πιστεύει στον Θεό, δεν μπορεί παρά να είναι κατά των εκτρώσεων.
Εάν κάποιος δεν πιστεύει στον Θεό και στην ύπαρξη της ψυχής, τότε για αυτόν ο φόνος του εμβρύου, όπως και ενός άλλου ανθρώπου, δεν σημαίνει κάτι. Ο άνθρωπος είναι για αυτόν ένα κομμάτι ύλης, ένα κομμάτι κρέας, το οποίο μπορεί να βγει από την κοιλιά της μάνας του, αλλά μπορεί -για διάφορους λόγους- και να μην το αφήσουμε να βγει. Με την λογική αυτήν βέβαια και γενικά ο φόνος, ο βιασμός κ.λπ. δεν σημαίνουν κάτι.
Η Εκκλησία όμως πιστεύει ότι ο άνθρωπος είναι μία ψυχοσωματική οντότητα. Κατά τη σύλληψη λαμβάνει σώμα και ψυχή, η οποία είναι αθάνατη. Επομένως δεν μπορούμε να αφαιρέσουμε την ανθρώπινη ζωή, γιατί αυτή είναι δώρο του. Μόνο ο Θεός χωρίζει την ψυχή από το σώμα.
Όταν όμως δεν πιστεύει κανείς στον Θεό, δεν πιστεύει και στην ψυχή, επομένως η έκτρωση δεν σημαίνει για αυτόν τίποτε. Αλλά τα πράγματα δεν είναι έτσι και απόδειξη είναι τα τεράστια και ενίοτε ανίατα ψυχικά τραύματα, από τα οποία υποφέρουν οι γυναίκες που έκαναν έκτρωση.
Το τρίτο ερώτημα εάν οι γυναίκες είναι ακάθαρτες και για αυτό δεν μπαίνουν στο Άγιον Όρος, κανονικά δεν αξίζει καν σχολιασμού. Ωστόσο θα πούμε και εδώ λίγα πράγματα.
Εάν οι γυναίκες δεν έμπαιναν στο Άγιον Όρος επειδή θεωρούνται ακάθαρτες λόγω της έμμηνης ρύσης, δεν θα έμπαιναν ούτε στους ναούς, ούτε σε άλλες -εκτός Αγίου Όρους- μονές ούτε θα είχαν το δικαίωμα να διακονούν στο ιερό, μετά από ειδική ευχή που τους διαβάζει ο ιερέας, όπως γίνεται σε όλες τις γυναικείες μονές, και όχι μόνο.
Ο αποκλειστικός λόγος που οι γυναίκες δεν μπαίνουν στο Άγιον Όρος για την Εκκλησία είναι ότι αυτό, με διάφορα θαύματα που έγιναν διά μέσου των αιώνων, έχει αφιερωθεί στην Παναγία.
Βασική υπόσχεση των μοναχών, ανδρών και γυναικών που αφιερώνονται στον Θεό, είναι η παρθενία.
Και η παρθενία επιτυγχάνεται όταν αποφεύγεται όσο είναι δυνατόν η συναναστροφή με πρόσωπα του άλλου φύλου.
Για αυτόν τον λόγο δεν είναι άβατο μόνο το Άγιον Όρος, αλλά και οι γυναικείες μονές έχουν μία μορφή αβάτου για τους άνδρες, με την διαφορά ότι εδώ δεν μπορεί να εφαρμοστεί η καθολική απαγόρευση, γιατί οι ιερείς είναι μόνο άνδρες και δεν θα ήταν δυνατή η τέλεση των ακολουθιών και της θείας Λειτουργίες.
Ωστόσο η παρθενία, η εγκράτεια, η αποφυγή των προσώπων του άλλου φύλου, είναι γενικές αρχές της μοναχικής ζωής και δεν έχουν να κάνουν με την «ακαθαρσία» των γυναικών.
Για αυτό λοιπόν θα συνιστούσαμε στον συμπαθή μπασκετμπολίστα να προσέχει περισσότερο όταν μιλά για την Εκκλησία και να γνωρίζει για ποιον λόγο η Εκκλησία θέτει κάποιες απαγορεύσεις.
