Πολυδένδρι: Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων τέλεσε σήμερα υπαίθρια Θεία Λειτουργία και κήρυξε τον θείο λόγο στον αύλειο…
χώρο του Ιερού Ναού του Αγίου Αθανασίου στο Πολυδένδρι Ημαθίας, με την ευκαιρία της εορτής του Αγίου Νικολάου του Κοκοβίτη, ο οποίος καταγόταν από το Πολυδένδρι και μαρτύρησε το 1822 στο Ολοκαύτωμα της Ναούσης.
“Τον τιμούμε, γιατί και εκείνος τίμησε με την ομολογία της πίστεως του και την τόλμη του να προσφέρει και τη ζωή του για την αγάπη του Χριστού, όχι μόνο την Εκκλησία και τον Χριστό, αλλά και τον τόπο του, το χωριό σας και όλους σας. Το μαρτύριο που υπέμεινε για να μην αρνηθεί την πίστη του, τον κατέταξε στη χορεία των αγίων Νεομαρτύρων της Εκκλησίας μας και του εξασφάλισε την τιμή και τη δόξα την οποία επιφυλάσσει ο Χριστός κατά την υπόσχεσή του στους εκλεκτούς του”, υπογράμμισε μεταξύ άλλων ο Σεβασμιώτατος κατά την ομιλία του.
Τέθηκε σε προσκύνηση τεμάχιο ιερού λειψάνου του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού καθώς και αντίγραφο του μεταλλικού σταυρού του Αγίου Κοσμά που είχε τοποθετήσει ο Άγιος στο δένδρο έξω από τον Ιερό Ναό κατά το πέρασμα του από το Πολυδένδρι για να λυτρώσει τους κατοίκους από λοιμώδη ασθένεια της εποχής.
Ο Σεβασμιώτατος κ. Παντελεήμων στην ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων: Ο Αύγουστος είναι για εμάς τους Ορθοδόξους ένας μήνας αφιερωμένος στην Υπεραγία Θεοτόκο, ένας μήνας αφιερωμένος σε Αυτήν που δεν είναι μόνο Μητέρα του Θεού, αλλά είναι και δική μας μητέρα, πρέσβειρα και μεσίτρια στον θρόνο του Υιού της για ο,τι έχουν ανάγκη τα ευσεβή της τέκνα, τα οποία περιβάλλει πάντοτε με τη στοργή και την αγάπη της.
Και όπως κάθε μητέρα χαίρεται να ακούει εγκώμια και επαίνους για τα παιδιά της, έτσι και η Παναγία μας χαίρεται, καθώς εδώ και αρκετά χρόνια έχουμε καθιερώσει να τιμούμε μέσα στον Δεκαπενταύγουστο ένα εκλεκτό τέκνο της, έναν συντοπίτη σας, ο οποίος ξεχώρισε και διακρίθηκε, και γι᾽ αυτό όχι μόνο αξίζει την τιμή και τον έπαινο τον δικό μας αλλά την τιμή και τη δόξα του Θεού, την οποία απολαμβάνει.
Ο λόγος βεβαίως είναι για τον άγιο Νικόλαο τον Κοκοβίτη, τον οποίο εορτάζουμε κάθε χρόνο αυτή την ημέρα εδώ στην ενορία σας, και που φέτος τον τιμούμε ιδιαιτερως, όπως τιμήσαμε και όλους τους αγίους ιερομάρτυρες τους εν Ναούση μαρτυρήσαντες κατά το ολοκαύτωμα της πόλεως, καθώς συμπληρώθηκαν 200 χρόνια από το μαρτύριο και τη θυσία τους.
Τον τιμούμε, γιατί και εκείνος τίμησε με την ομολογία της πίστεως του και την τόλμη του να προσφέρει και τη ζωή του για την αγάπη του Χριστού, όχι μόνο την Εκκλησία και τον Χριστό, αλλά και τον τόπο του, το χωριό σας και όλους σας. Το μαρτύριο που υπέμεινε για να μην αρνηθεί την πίστη του, τον κατέταξε στη χορεία των αγίων Νεομαρτύρων της Εκκλησίας μας και του εξασφάλισε την τιμή και τη δόξα την οποία επιφυλάσσει ο Χριστός κατά την υπόσχεσή του στους εκλεκτούς του.
Μάλιστα, όπως όλοι γνωρίζουμε, ο Χριστός απέδειξε την εύνοιά του στον νεαρό μάρτυρα, τον άγιο Νικολαο τον Κοκοβίτη, με το θαύμα που συνέβη, αμέσως μετά το μαρτύριό του. Το νεκρό και ακέφαλο σώμα του σηκώθηκε όρθιο από τον σωρό, όπου το είχαν πετάξει οι δήμιοι, και κρατώντας στα χέρια του το κεφάλι του προχώρησε προς τη σκηνή του Λουμπούτ πασά. Ταραγμένος εκείνος από το παράδοξο θέαμα και φοβισμένος από το θαύμα που έβλεπε ενώπιόν του, διέταξε να σταματήσει αμέσως το μαρτύριο των χριστιανών.
Ήταν βέβαιο ότι ο Χριστός επιβράβευε τον μάρτυρά του. Γιατί πως θα ήταν διαφορετικά δυνατό, ένα νεκρό σώμα όχι μόνο να σηκωθεί, αλλά και να περπατήσει, παρά μόνο με τη δύναμη του Χριστού; Και αυτό το θαύμα αποτελεί ορατή απόδειξη της τιμής του Χριστού προς τον συντοπίτη σας άγιο Νικόλαο Κοκοβίτη.
Και εάν εκείνος απολαμβάνει στον ουρανό όλη την τιμή και τη δόξα των μαρτύρων του εσφαγμένου Αρνίου, το χωριό σας, το Πολυδένδρι, που είχε την ευλογία να αναδείξει έναν μάρτυρα της πίστεως, έχει τη χάρη του αγίου Νικολάου του Κοκοβίτου. Η χάρη όμως αυτή γίνεται αισθητή στη ζωή σας, όταν αγωνίζεσθε και σείς να ακολουθείτε το παράδειγμα του αγίου, όχι του μαρτυρίου αλλά της ζωής του.
Γιατί πως έγινε ο άγιος Νικόλαος μάρτυρας; Έγινε, διότι, όταν κλήθηκε να επιλέξει αν προτιμά να αρνηθεί την πίστη του και να ζήσει λίγα ακόμη χρόνια στη γη ή να θυσιάσει τη ζωή του για τον Χριστό και να ζήσει αιώνια στον ουρανό, εκείνος έκανε τη σωστή επιλογή. Θεώρησε τα πάντα, και αυτήν ακόμη τη ζωή του, σκύβαλα, για να κερδίσει τον Χριστό, για να μην χωρισθεί από την αγάπη του και να μην ζημιώσει την ψυχή του.
Τέτοιες επιλογές καλούμεθα να κάνουμε όλοι μας στη ζωή μας. Ίσως όχι τόσο καθοριστικές και τοσο ακραίες, όπως ο άγιος Νικόλαος, γιατί εμείς δεν καλούμεθα να αρνηθούμε την πίστη μας ή να θυσιάσουμε τη ζωή μας, αλλά πολλές μικρές και καθημερινές επιλογές.
Όλοι έχουμε συχνά να επιλέξουμε ανάμεσα σε αυτό που θέλει ο Χριστός από εμάς, σε αυτό που διδάσκει το ευαγγέλιο, που υπαγορεύει η συνείδησή μας, και σε αυτό το οποίο δεν είναι σύμφωνο με το θέλημα του Θεού, αλλά μας φαίνεται πιο εύκολο, μας ελκύει, μας ευχαριστεί, ικανοποιεί τις αδυναμίες και τα πάθη μας, ή μας υπαγορεύει ο πονηρός, προσπαθώντας να μας παγιδεύσει και να μας κάνει να πέσουμε στην παγίδα του.
Μπορεί βέβαια με μία λανθασμένη επιλογή να μην αρνούμεθα τον Χριστό, αλλά η μία οδηγεί στην άλλη, και έτσι αντί να τον πλησιάζουμε, απομακρυνόμεθα από τον Χριστό και γινόμεθα ευάλωτοι στις προσβολές του εχθρού, ευάλωτοι στις προκλήσεις και τις σειρήνες του κόσμου, έστω και εάν οι υποχωρήσεις που κάνουμε μας φαίνονται ασήμαντες και ελάχιστες.
Γι᾽ αυτό ας είμεθα προσεκτικοί. Ας εξετάζουμε τις επιλογές μας και ας μην αδιαφορούμε γι᾽ αυτές, βρίσκοντας δικαιολογίες για να παρεκκλίνουμε από το θέλημα του Χριστού. Ας κάνουμε μια μικρή θυσία, αν απαιτείται, έχοντας κατά νούν τη μεγάλη θυσία που έκανε ο άγιος Νικόλαος ο Κοκοβίτης, τον οποίο τιμούμε σήμερα και τον οποίο τίμησε και ο Χριστός. Και τοτε θα έχουμε και εμείς τη χάρη του Χριστού στη ζωή μας και τον άγιό μας να πρεσβεύει για όλους όσους τον τιμούν και τον γεραίρουν.
Ο άγιος Νικόλαος απέδειξε και με τη ζωή και με το μαρτύριό του ότι ήταν γνήσιος μαθητής του αγίου Κοσμά του Αιτωλού, του μεγάλου αυτού εθναποστόλου και ιεραποστόλου, ο οποίος ήρθε και εδώ, κήρυξε και απάλλαξε το χωριό σας από την πανδημία της πανώλης, με τη χάρη και την ευλογία του τιμίου Σταυρού, τον οποίο άφησε στο Πολυδένδρι, όπως συνήθιζε να κάνει σε όλα τα χωριά από τα οποία περνούσε.
Εύχομαι, λοιπόν, η χάρη του Σταυρού του αγίου Κοσμά να απαλλάξουν και εμάς από την πανδημία που ταλαιπωρεί ακόμη και την πατρίδα μας και όλο τον κόσμο, διά πρεσβειών και του αγίου Κοσμά του Αιτωλού και του αγίου Νικολάου του Κοκοβίτου, τον οποίο πανηγυρίσαμε σήμερα.
Περισσότερες φωτογραφίες ΕΔΩ
