Ι.Μ. ΒΕΡΟΙΑΣ: Την Τρίτη 12 Απριλίου το απόγευμα ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων χοροστάτησε στην Ακολουθία του Μεγάλου Αποδείπνου στον Ιερό Ναό του Αγίου Λουκά του Ιατρού στην Ιερά Μονή Παναγίας Δοβρά Βεροίας.
Η Ιερά Ακολουθία μεταδόθηκε απευθείας στην ιστοσελίδα της Ιεράς Μητροπόλεως, στην αντίστοιχη σελίδα στο Facebook και στον ραδιοφωνικό σταθμό «Παύλειος Λόγος 90,2 FM».
Ο Σεβασμιώτατος στην ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων: Η Ε/ Κυριακή τών Νηστειών είναι αφιερωμένη στήν οσία Μαρία τήν Αιγυπτία, τήν οποία προβάλλει η Εκκλησία μας ως πρότυπο μετανοίας πρός όλους μας. Μέ τήν ευκαιρία αυτή είχαμε ακούσει τήν περασμένη Τρίτη τόν άγιο Λουκά, αρχιεπίσκοπο Συμφερουπόλεως, τόν θαυματουργό, νά ομιλεί γιά τή μεγάλη αυτή οσία τής Εκκλησίας μας καί τόν θαυμαστό της βίο.
Γνωρίζοντας όμως ο άγιος Λουκάς ότι πολλοί από τούς ακροατές του, όπως καί πολλοί από εμάς, θά προβάλλουμε αντίρρηση λέγοντας ότι εμείς δέν έχουμε κάνει τίς αμαρτίες πού έκανε η οσία Μαρία η Αιγυπτία καί επομένως δέν έχουμε ανάγκη τή μετάνοια, ο άγιος συνεχίζει καί εξηγεί τό νόημα καί τήν αναγκαιότητα τής μετανοίας γιά όλους μας. Άς τόν ακούσουμε, λοιπόν, καί απόψε στή συνέχεια τής ομιλίας του γιά τήν οσία Μαρία.
Ο Χριστός, λέει ο άγιος Λουκάς, είναι φιλάνθρωπος, αλλά είναι καί δικαιοκρίτης. Ζητά από εμάς νά είμεθα τέλειοι, όπως τέλειος είναι καί ο ουράνιος Πατέρας μας, κάτι πού κανείς από εμάς δέν μπορεί νά ισχυριστεί ότι είναι. Βεβαίως ο Χριστός συγχωρεί τίς αμαρτίες μας, όσες φορές μάλιστα καί άν αμαρτήσουμε, αλλά συγχωρεί αυτές γιά τίς οποίες αισθανόμασθε πραγματική μετάνοια καί ζητούμε συγχώρηση καί άφεση.
Πολλοί άνθρωποι εναποθέτουν τήν ελπίδα τής σωτηρίας τους στόν Θεό, αλλά ο Θεός δέν μάς σώζει αυτόματα. Σώζει μόνο όσους συναισθάνονται τίς αμαρτίες τους καί μετανοούν γιά κάθε αμαρτία τους, έστω καί μικρή. Υπάρχουν πολλοί άγιοι οι οποίοι από τή μεγάλη αγάπη τους πρός τόν Χριστό έκλαιαν διαρκώς καί γιά τήν παραμικρή αμαρτία πού διέπρατταν.
Σέ αυτή τή λύπη γιά τίς αμαρτίες μας αναφέρεται καί ο απόστολος Παύλος, όταν γράφει: «η γάρ κατά Θεόν λύπη μετάνοιαν εις σωτηρίαν αμεταμέλητον κατεργάζεται».
Τί είναι όμως η λύπη γιά χάρη τού Θεού; ρωτά ο άγιος Λουκάς. Καί συνεχίζει δίνοντας τήν απάντηση στό ερώτημά του.
Είναι, λέει, η επιθυμία γιά τόν Θεό, η επιθυμία γιά τήν καθαρότητα, γιά τήν αγιότητα. Είναι εκείνη η λύπη πού γεμίζει τήν καρδιά τού ανθρώπου ο οποίος βλέπει τήν ακαθαρσία καί τήν αναξιότητά του. Τέτοια λύπη οδηγεί στήν αμετάβλητη μετάνοια πρός τή σωτηρία, ενώ η κοσμική λύπη οδηγεί στόν θάνατο.
Τί είναι η κοσμική λύπη;
Είναι η λύπη γιά τά κοσμικά αγαθά, η λύπη γιά τίς αποτυχίες καί τίς απώλειες πού δοκιμάσαμε. Η χριστιανική όμως ψυχή δέν έχει ανάγκη από αυτή τή λύπη, χρειάζεται μόνο νά λυπάται γιά χάρη τού Θεού. Ο πιστός άνθρωπος δέν θά πρέπει νά ανησυχεί μόνο γιά τίς μεγάλες αμαρτίες, πού μπορεί καί νά μήν έχει κάνει. Θά πρέπει νά ανησυχεί γιά τίς μικρές καί αδιόρατες, τίς οποίες είναι ανάγκη νά αναζητεί προσεκτικά μέσα στήν ψυχή του, εάν δέν θέλει νά είναι αδιάφορος γιά τή σωτηρία του, γιατί η αδιαφορία οδηγεί στόν πνευματικό θάνατο.
Αυτή όμως η λύπη καί η ανησυχία δέν θά πρέπει επ’ ουδενί νά μάς οδηγεί στήν απελπισία ή στήν απογοήτευση γιά τή σωτηρία μας. Διότι σέ αυτές μάς οδηγεί ο διάβολος ο οποίος μάς ψιθυρίζει ότι είναι μάταιο νά μετανοήσουμε καί δέν χρειάζεται νά χάνουμε τόν χρόνο μας μέ τή μετάνοια, γιατί ο Θεός δέν θά συγχωρήσει τίς αμαρτίες μας.
Αυτό όμως είναι παγίδα τού διαβόλου, ο οποίος στό μόνο τό οποίο αποβλέπει είναι νά μάς απομακρύνει από τή μετάνοια καί νά μάς στερήσει τή σωτηρία.
Ο άγιος Λουκάς τό διεκρίνισε προηγουμένως καί τό επαναλαμβάνει καί τώρα. Ο Θεός συγχωρεί μέ μεγάλη ευκολία όλες τίς αμαρτίες μας, αρκεί εμείς νά μετανοήσουμε γι’ αυτές. Τό έλεος τού Θεού, συνεχίζει ο άγιος Λουκάς, είναι πολύ πιό απέραντο από τόν ωκεανό καί μέσα σ’ αυτό τό έλεος τού Θεού μπορούν εύκολα νά βυθισθούν όλες οι μεγάλες καί οι μικρές αμαρτίες μας, αρκεί νά μήν αναβάλλουμε τή μετάνοια.
Δέν θά πρέπει νά καθυστερούμε καθόλου, ούτε μία ημέρα ούτε μία ώρα, αλλά νά προστρέχουμε αμέσως εν μετανοία στόν Θεό. Καί νά μετανοούμε, όχι μόνο γιά τίς αμαρτίες μας αλλά καί γιά τίς παραλείψεις μας, γιά τό καλό πού θά μπορούσαμε νά είχαμε κάνει καί δέν κάναμε, διότι, όπως λέει η Αγία Γραφή, «πάν δένδρον μή ποιούν καρπόν καλόν εκκόπτεται καί εις τό πύρ βάλλεται».
Αυτό θά πρέπει νά θυμόμαστε, ώστε νά εργαζόμεθα τό καλό καί νά μετανοούμε ενώπιον τού Θεού γιά τίς αμαρτίες μας, γιά νά αξιωθούμε καί εμείς, όπως καί η οσία Μαρία η Αιγυπτία καί όλοι οι άγιοι, τής σωτηρίας. Διότι καί εκείνοι υπήρξαν αμαρτωλοί αλλά μετανόησαν καί κέρδισαν τή σωτηρία, πράγμα τό οποίο εύχεται η Εκκλησία γιά όλους μας.
