Πόλεμος στην Ουκρανία: σύγκρουση δύο πολιτισμών!
Του Νίκου Σγουρίδη – ΒΗΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ
Κάποτε είχα γνωρίσει έναν ηλικιωμένο Ιάπωνα διανοούμενο, φιλόσοφο, ο οποίος ήταν πολύ πιστός Ορθόδοξος χριστιανός.
Παρότι ζούσε μόνιμα στην Ιαπωνία και ελάχιστα αγγλικά γνώριζε, ο άνθρωπος αυτός είχε καταλάβει πολύ βαθιά την κατάσταση του σύγχρονου κόσμου.
Μου έδωσε να καταλάβω με τα λίγα αγγλικά του: Ρωσία, Κίνα, όπως και Ελλάδα, είναι άλλο πράγμα. Αμερική, Δυτική Ευρώπη άλλο, έχουν μεγάλες διαφορές.
Στην πραγματικότητα η σύγκρουση στην Ουκρανία που βιώνουμε σήμερα είναι η σύγκρουση δύο πολιτισμών.
Είναι η σύγκρουση δύο αντίθετων κόσμων: από την μία πλευρά του αποχριστιανοποιημένου Δυτικού Πολιτισμού, όπου βασικές χριστιανικές παραδοσιακές αξίες βάλλονται και καταρρέουν η μία μετά την άλλη και αντικαθίστανται από αρχές και στάσεις ζωής που θα ήταν εντελώς αδιανόητες στην Ελλάδα πριν από μερικές δεκαετίες.
Ένα απλό παράδειγμα: η Δύση δεν ενδιαφέρεται απλά για τα δικαιώματα των ομοφυλόφιλων.
Με το πρόσχημα αυτό προσπαθεί να επιβάλει στην δυτική κοινωνία όλη αυτή την κουλτούρα ως απόλυτα φυσιολογική, που πρέπει να διδάσκεται στα σχολεία και στο τέλος θα φτάσουμε στο σημείο όσοι θα έχουν αντίθετες στάσεις ζωής και απόψεις να διώκονται.
Τα παιδιά μας αρχίζουν να μαθαίνουν στο σχολείο ότι δεν έχουν φύλο, αλλά το επιλέγουν.
Στις σύγχρονες παιδαγωγικές σχολές της Ελλάδας το πρώτο πράγμα που διδάσκονται οι φοιτητές πλέον είναι αυτό. Εάν δεν έχουν εσωτερικές αντιστάσεις, αύριο θα αρχίσουν να περνάνε αυτήν την κουλτούρα στα παιδιά.
Αυτή η κουλτούρα όχι μόνο δεν έχει διαδοθεί στην Ρωσία, αλλά και είναι εντελώς ξένη προς την κοινωνία της, προς τον τρόπο ζωής των Ρώσων.
Ένα άλλο παράδειγμα: στην δυτική κοινωνία η δημοκρατία θεωρείται ως το ύψιστο αγαθό. Αυτός ο οποίος είναι εκλεγμένος από τον λαό, μπορεί να επιβάλει όποιους νόμους θέλει, ακόμη και εάν αντιστρατεύονται και είναι εντελώς ξένοι προς τον νόμο του Θεού. Στην ουσία αντικαθιστά τον Θεό. Ο νόμος του ανθρώπου αντικατέστησε τον νόμο του Θεού.
Αντίθετα η Ρωσία, όπως και η Κίνα, είναι χώρες που έχουν μία άλλη παράδοση.
Η Ρωσία έζησε για πολλούς αιώνες μέχρι το 1917 υπό ένα τσαρικό καθεστώς.
Παρά τα προβλήματα και τα λάθη, αρκετές φορές στην ιστορία μεγαλούργησε και ανέπτυξε έναν πολιτισμό, ο οποίος σε αρκετές εκφάνσεις του διεκδικεί το ανεπανάληπτο και το μοναδικό.
Μετά το 1917, με το ένδυμα της ελευθερίας και της δημοκρατίας και το πρότυπο της Γαλλικής Επανάστασης, επιβλήθηκε στον λαό ένα στυγνό άθεο καθεστώς, το οποίο στην καλύτερη του περίπτωση (αμέσως μετά την Επανάσταση) ήταν αποδεκτό όχι πάνω από ένα 25% του λαού (τόσο ήταν το ποσοστό που πήρε το Κουμμουνιστικό Κόμμα στις μοναδικές ελεύθερες εκλογές που έγιναν τα πρώτα χρόνια μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση).
Από τότε και μέχρι την πτώση του Σιδηρού Παραπετάσματος επί Γκορμπατσώφ, μία ηγεσία που εξέφραζε κάτω από το 15% του λαού κυβερνούσε έναν λαό 180 εκατομμυρίων.
Και όμως οι Ρώσοι αποδέχθηκαν αυτήν την κατάσταση χωρίς να κάνουν αντεπανάσταση, με υπομονή, στωικότητα, θυσίες και 20 εκατομμύρια αντιφρονούντες νεκρούς.
Η σύγκρουση που μαίνεται αυτή την στιγμή στην Ουκρανία δεν είναι σύγκρουση του ελεύθερου κόσμου εναντίον του φασισμού, όπως μας την παρουσιάζουν.
Είναι μία σύγκρουση που προήλθε από την βαθιά αντίθεση των δύο αυτών κόσμων και από την σύγκρουση γεωπολιτικών συμφερόντων.
Για αυτό λοιπόν, σε μία σύγκρουση τόσο πολύπλοκη και με τόσο βαθιά αίτια και προεκτάσεις, κάτω από την οποία κρύβεται η βαθύτερη σύγκρουση των αξιακών συστημάτων, δεν πρέπει να βιαζόμαστε να λέμε ότι είμαστε στην σωστή πλευρά της ιστορίας.
Διότι ας θυμηθούμε πόσες άλλες ακόμη φορές σταθήκαμε στην σωστή πλευρά της ιστορίας τις τελευταίες δεκαετίες:
Στον πόλεμο της Γιουγκοσλαβίας, όταν το ΝΑΤΟ βομβάρδιζε τα μαιευτήρια του Βελιγραδίου, σκότωνε μικρά παιδιά, οι Βρετανοί πιλότοι του έγραφαν πάνω στις βόμβες τους «Καλό Πάσχα» και τα όργανα των Σέρβων αιχμαλώτων πωλούνταν από τους Αλβανούς στην Γερμανία και στην Δύση;
Στον πόλεμο της Συρίας, όταν η αποσταθεροποίηση του καθεστώτος Άσαντ, όσο δικτατορικού και να ήταν, έφερε στο προσκήνιο τους Ισλαμιστές τζιχαντιστές, δημιούργησε το κράτος του ISIS, οδήγησε σε εκατόμβες θυμάτων, άδειασε την Μέση Ανατολή από τους χριστιανούς και κατέληξε σε κατοχή τμήματος της Συρίας από τους Τούρκους ισλαμιστές;
