I.M. θΗΒΩΝ: Kατά τήν επίσημη τελετή παράδοσης τών έξι πρώτων σύγχρονων μαχητικών αεροσκαφών RAFALE στήν 332 μοίρα τής πολεμικής μας αεροπορίας στήν Τανάγρα τήν 19η Ιανουαρίου 2022 παρουσία τού εξοχωτάτου πρωθυπουργού τής Ελλάδος κ. Κυριάκου Μητσοτάκη, προσκληθείς παρέστη ως επιχώριος Μητροπολίτης ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας κ. Γεώργιος, ο οποίος μάλιστα κατά τά πατροπαράδοτα ειωθότα ετέλεσε τόν καθιερωμένο αγιασμό εκφράζοντας συγχρόνως τίς ειλικρινείς ευχές του καί αρχιερατικές ευλογίες.
Στήν ως άνω εκδήλωση προσεκλήθη επίσης καί παρέστη ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Καρπενησίου κ. Γεώργιος. Είμαστε βέβαιοι ότι με την παρουσία τών αρχιερέων καί τήν τέλεση τού αγιασμού συμφωνεί η συντριπτική πλειοψηφία τού ελληνικού λαού, πού μάλιστα επιχαίρει.
Δυσάρεστη έκπληξη αποτελεί τό γεγονός ότι κάποιοι, ολίγοι κατά τήν γνώμη μας, ενοχλήθηκαν. Εξέφρασαν μάλιστα τήν αντίθεσή τους σχολιάζοντας απαξιωτικά καί ειρωνικά τήν τέλεση τού αγιασμού. Μέ δημοσιεύματα στήν «Καθημερινή» ο καθηγητής πολιτικής επιστήμης στό πανεπιστήμιο Μακεδονίας κ. Νίκος Μαραντζίδης καί στήν Athens Voice η συγγραφέας κ. Σώτη Τριανταφύλλου, μέ αρνητική καί σκωπτική διάθεση γιά τήν ιερή τελετή τού αγιασμού προσβάλλοντας τά θρησκευτικά αισθήματα τής συντριπτικής πλειοψηφίας τού λαού μας, προέβησαν σέ ανοίκειους καί υπερβολικούς χαρακτηρισμούς.
Ο κ. Ν. Μαραντζίδης θεωρεί ότι η χώρα μας σέ ζητήματα θρησκευτικών ελευθεριών είναι χειρότερα από πολλές χώρες τής Αφρικής καί τής Λατινικής Αμερικής καί έσπευσε νά σχολιάσει ότι ο αγιασμός παρουσία τού πρωθυπουργού μπορεί νά προκαλεί σέ πολλούς τόν γέλωτα, στόν ίδιο, όμως, προξενεί απελπισία!
Από τήν σκοπιά της πάλι η κ. Τριανταφύλλου χαρακτηρίζει «μπουρτζοβλαχιά»(!!!) τήν τέλεση αγιασμού από τούς δύο μητροπολίτες. Σπεύδει μάλιστα νά λυπηθεί τόν κ. Μητσοτάκη ο οποίος εξ ανάγκης είναι αλυσοδεμένος στήν σκοταδιστική Ορθοδοξία καί σημειώνει μέ νόημα «αυτό είναι τό πρόβλημα: η ατολμία νά αποδεσμευθούμε από τήν παπαδοσύνη καί νά εξελιχθούμε σέ πολιτικό κράτος».
Τό φαινόμενο δέν είναι απόλυτα νέο. Πρόκειται γιά τήν τάση τής εκκοσμίκευσης πού κάπως καθυστερημένα έφθασε καί στή χώρα μας από τή Δύση. Είναι σύμπτωμα τής νεοτερικότητας καί μετανεοτερικότητας πού επιδιώκει τόν θρησκευτικό αποχρωματισμό τής ατομικής καί δημόσιας ζωής, τήν παραθεώρηση καί τελικά άρνηση τών πατροπαράδοτων παραδόσεων, τήν μετάθεση τών πνευματικών αξιών από τό επίκεντρο στήν περιφέρεια τής κοινωνίας.
Αντίθετα μέ τόν μαχητικό στρατευμένο αθεϊσμό τών προηγούμενων δεκαετιών η εκκοσμίκευση τών ημερών μας παρουσιάζεται σάν μιά δήθεν ψύχραιμη καί ήρεμη κατάσταση, η οποία στό όνομα τού φιλελευθερισμού απλά ανέχεται τή θρησκεία σάν ιδιωτική υπόθεση χωρίς δικαιώματα κοινωνικής αναφοράς. Όλα αυτά μπορεί ενδεχομένως νά είναι δικαιολογημένα καί νά ισχύουν στή Δυτικοευρωπαϊκή κοινωνία μέ τή γνωστή σκοτεινή προϊστορία τού παποκαισαρισμού καί τής φεουδαρχίας, είναι, όμως, ανακόλουθα καί αυθαίρετα στό δικό μας ελληνορθόδοξο χώρο.
Σέ μάς η Εκκλησία υπήρξε κιβωτός διάσωσης τού Γένους καί ο κλήρος πρωτοστάτησε σέ αγώνες εθνικούς καί απελευθερωτικούς . Έγκριτοι ιστορικοί αποφαίνονται ότι στήν επανάσταση τού 1821 η Εκκλησία δέν μετείχε απλώς, αλλά τήν ενεπνευσε καί τήν δημιούργησε. Σέ κάθε δυσκολία, εθνική καί κοινωνική, ο λαός μας αισθανόταν καί βίωνε τήν κραταιά Σκέπη καί φοβερά προστασία τής υπερμάχου Στρατηγού. Αυτή η συνείδηση, έστω καί κάπως αποχρωματισμένη από τή γενικευμένη εκκοσμίκευση, εξακολουθεί νά είναι αποτυπωμένη στήν καρδιά τών Ελλήνων.
Μοναδική εξαίρεση αποτελούν μερικοί διανοούμενοι, πού φορείς μιάς ξενόφερτης κουλτούρας, επιμένουν νά δαιμονίζονται, όταν διαπιστώσουν ότι σέ πείσμα τής ιδεολογικής τους εμμονής, ο λαός μας και οι οργανωμένοι συλλογικοί φορείς ζητούν τήν εξ ύψους ενίσχυση μέ αγιαστικές τελετές, όπως ο αγιασμος που προκάλεσε τήν αντίδραση.
