Τρίπολη: Η μνήμη της Αγίας Μεγαλομάρτυρος και πανσόφου Νύμφης του Χριστού Αικατερίνης τιμήθηκε στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό της στην Τρίπολη, χθες Πέμπτη 25 Νοεμβρίου 2021.
Κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μαντινείας και Κυνουρίας κ. Αλέξανδρος τέλεσε την εις Πρεσβύτερον Χειροτονία του Ιεροδιακόνου Προκοπίου Δαμάλα, αδελφού της Ιεράς Μονής Παναγίας Γοργοϋπηκόου Νεστάνης (Τσιπιανών) Αρκαδίας.
Στον χειροτονητήριο λόγο του ο π. Προκόπιος αναφέρθηκε στον πόθο που είχε από παιδί για τον Μοναχισμό και την Ιερωσύνη και ευχαρίστησε όσους τον βοήθησαν στην πορεία του μέχρι τη σημερινή ημέρα.
Ο Σεβασμιώτατος, απευθυνόμενος στον χειροτονούμενο, του έδωσε συμβουλές για την ιερατική του πορεία και του τόνισε πως στο εξής θα είναι υπουργός των Μυστηρίων και δοχείον της Χάριτος του Αγίου Πνεύματος στους Χριστιανούς.
Αναλυτικά, ο Χειροτονητήριος λόγος του Ιεροδιακόνου Προκοπίου Δαμάλα κατά την εις Πρεσβύτερον Χειροτονία του στον Ιερό Ναό Αγίας Αικατερίνης Τριπόλεως:
Σεβασμιώτατε Πάτερ και Δέσποτα,
σεβαστοί Πατέρες και αδελφοί,
ευλογημένε και εκλεκτέ Λαέ του Θεού,
«Των Αγίων εις Άγια, η Αγία και άμωμος, εν Αγίω Πνεύματι εισοικίζεται», ακούσαμε να μας λέγει ο ιερός μελώδος κατά την παρελθούσαν μεγάλη Θεομητορική Εορτή των Εισοδίων της Υπεραγίας Θεοτόκου. Και σήμερα, Σεβασμιώτατε Πατέρα μας, που αποδίδεται η αυτή Εορτή, αλλά τιμάται και η αγία και ένδοξος Μεγαλομάρτυς του Χριστού και πάνσοφος Αικατερίνα, εν πάση σοφία και διακρίσει, ορίσατε να με χειροτονήσετε στον δεύτερο βαθμό της Ιερωσύνης, αυτόν του Πρεσβυτέρου, εισάγοντάς με εις τα Άγια των Αγίων, και να με καταστήσετε Λειτουργό των Μυστηρίων του Χριστού μας και της αγίας μας Εκκλησίας. Μου είναι πολύ δύσκολο να εκφράσω τα συναισθήματα, που με κατακλύζουν τη φρικτή, φοβερή κι ευλογημένη τούτη ώρα, όπου, διά των σεπτών χειρών σας, θα δεχθώ το μέγα της Ιερωσύνης υπούργημα.
Αισθάνομαι ευλογημένος, διότι κατά τη σύντομη μεν περίοδο της διακονίας μου πλησίον σας, μα πολύ ευεργετική δι’ εμέ, ευτύχησα να διδαχθώ πολλά από τη σοφία σας, το ήθος σας, την αγάπη σας προς το πρόσωπό μου και τη μεγάλη σας πείρα. Πράγματα, τα οποία για τη μέγιστη ευθύνη που σήμερα μου αναθέτετε, σεβαστέ μας Πατέρα, θα μου είναι χρήσιμα κατά πάντα και διά πάντα, ενώ κι εσείς ο ίδιος θα είστε ένα ζωντανό και φωτεινό παράδειγμα για την αναξιότητά μου.
Καλούμαι σήμερον να υπηρετήσω επαξίως, με ταπεινοφροσύνη και ζήλο ιερό, τον Κύριό μας, τον Λυτρωτή και Σωτήρα μας, και να αποβώ τίμιος εργάτης του Ευαγγελίου Του.
Εξ απαλών ονύχων επόθησα τον Χριστό και την Ιερωσύνη, πόθος ζωηρός, που παραμένει ζωντανός μέσα μου, κι ελπίζω από σήμερα να διακονήσω το μέγα της Ιερωσύνης Μυστήριο με την ίδια ζωηρότητα, τον ίδιο ζήλο και τον ίδιο πόθο, που είχα παιδιόθεν.
Σεβασμιώτατε, όπως εσείς δε φείδεσθε αγάπης και απείρων ευεργεσιών από τότε που σας γνώρισα προς την ελαχιστότητά μου, έτσι κι εγώ, θα ήμουν αγνώμων αν έτι μία φορά δε σας ευχαριστούσα για όλα όσα απλόχερα μου χαρίσατε. Διότι μου σταθήκατε και μου στέκεστε πάντοτε ως Πατέρας. Διότι με αγαπήσατε και με εμπιστευθήκατε, μα, πάνω απ’ όλα, διότι πάντοτε με πραότητα και με πατρικά αισθήματα με νουθετείτε, ώστε να προκόπτω πνευματικά. Σήμερα δε, με την εις Πρεσβύτερον Χειροτονία μου, που σε λίγο, διά της επικλήσεως του Αγίου και τελεταρχικού Πνεύματος, θα τελέσετε, μου κάνετε τη μεγαλύτερη δωρεά και ευεργεσία στη ζωή μου.
Θερμώς ευχαριστώ και τον Θεοφιλέστατο Επίσκοπο Τεγέας κ. Θεόκλητο για την αγάπη του και τις τόσο χρήσιμες για την ιερατική μου πορεία συμβουλές του.
Καθώς και τον εν πολλοίς αγαπητό και σεβαστό π. Ιωάννη Σουρλίγγα, προιστάμενο του Μητροπολιτικού Ναού Αγίου Βασιλείου Τριπόλεως, για την εμπιστοσύνη του και την πολύτιμη βοήθειά του πάντοτε, όπως επίσης και όλους τους Πατέρες της Μητροπόλεώς μας, που από την εις Διάκονον Χειροτονίαν μου έως σήμερον με βοήθησαν διά των συμβουλών τους και της αγάπης τους να βελτιώνομαι καθημερινά.
Ευχαριστώ τον Γέροντά μου και Ηγούμενο της ιστορικής Μονής μας, Υπεραγίας Θεοτόκου Γοργοεπηκόου Νεστάνης, που δεν υπάρχουν λόγια να περιγράψω την αγάπη του προς εμένα, μα και όλους τους Πατέρες και αδελφούς της Μονής μας, που με ανέχονται και με αγαπούν ειλικρινώς και ανιδιοτελώς.
Ξεχωριστά προσεύχομαι για τη Γερόντισσά μας, Μοναχή Αντωνία, που η καθημερινή και χαρακτηριστική ευχή της «Πατέρες να είστε άξιοι και στερεωμένοι» όντως μας στερεώνει και μας στηρίζει.
Ιδιαιτέρως ευχαριστώ τον Πνευματικό μου Πατέρα, και προ της εισόδου μου στη μοναστική πολιτεία, καθοδηγητή μου, σεβαστό Ιερέα π. Ανδρέα Βλαχιώτη, Εφημέριο Αγίου Παντελεήμονος Μυκηνών Αργολίδος.
Ευχαριστώ τους κατά πάντα αξίους συνδιακόνους μου, που σήμερα με τιμούν με την εδώ παρουσία τους, για την αγαστή και με αγάπη Χριστού συνεργασία που είχαμε όλον αυτόν τον καιρό στη διακονία της τοπικής μας Εκκλησίας.
Όπως και τον αγαπητό κατά πάντα Ιεροδιάκονο π. Αμβρόσιο Καλλιάφα από την ηρωική πόλη του Μεσολογγίου και την Ιερά Μητρόπολη Αιτωλίας και Ακαρνανίας, παλαιό μου συμφοιτητή και παντοτινό φίλο, που σήμερα, παρά τις δυσκολίες της περιόδου που διάγουμε, με τιμά ιδιαιτέρως με την παρουσία του.
Ευχαριστώ απείρως τη μητέρα μου Μαρία για τις υλικές και πνευματικές δωρεές της και γιατί ουδέποτε δε στάθηκε εμπόδιο στον πόθο μου για τον μοναχικό βίο και την άγαμη Ιερωσύνη, παρόλο που τυγχάνω μοναχοπαίδι. Προσεύχομαι δε υπέρ αναπαύσεως της ψυχής του μακαριστού κατά σάρκα πατρός μου Αριστοτέλους.
Ευχαριστώ, επίσης, όλους τους αγαπητούς αδελφούς και φίλους, Αρκάδες και Αργολιδείς, που σήμερα στον περικαλλή, πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό της πανσόφου Μάρτυρος του Χριστού Αικατερίνης ήρθατε να προσευχηθείτε για την αναξιότητά μου.
Εύχομαι και προσεύχομαι, οι πρεσβείες της Πανυπερευλογημένης Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και αειπαρθένου Μαρίας, της Γοργοεπηκόου, της σήμερα τιμωμένης αγίας, ενδόξου Μεγαλομάρτυρος του Χριστού Αικατερίνης, της πανσόφου, του αγίου Μεγαλομάρτυρος Προκοπίου, του οσίου και Θεοφόρου Πατρός ημών και Ομολογητού Προκοπίου του Δεκαπολίτου να φωτίζουν τα διαβήματά μου εις παν έργο αγαθό.
Και τώρα, Σεβασμιώτατε Πάτερ και Δέσποτα, αισθανόμενος την πτωχεία και την ασθένειά μου απέναντι στον Λυτρωτή και Ελευθερωτή μας Χριστό, παραδίδω τον εαυτό μου ανεπιφύλακτα στον ποταμό του απείρου θείου ελέους Του, και τον παρακαλώ να με ενδυναμώνει εις την προκειμένην ιερατικήν διακονία μου. Ο ζήλος που είχα από παιδί να ιερωθώ, προσεύχομαι να κρατήσει άσβεστη μέσα μου τη φλόγα της πίστεως, και το τόσο σπουδαίο και μεγάλο έργο που αναλαμβάνω από σήμερα ως Πρεσβύτερος, στον Αμπελώνα του Χριστού μας, είθε διά των ευχών σας, Σεβασμιώτατε Πατέρα μας, να καρποφορεί πάντοτε προς δόξαν Χριστού. Αμήν.
