Ι.Μ. ΒΕΡΟΙΑΣ: Τη Δευτέρα 2 Αυγούστου το απόγευμα ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων χοροστάτησε στον Εσπερινό και στην Μικρή Παράκληση της Υπεραγίας Θεοτόκου και κήρυξε το θείο λόγο στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου Αλεξανδρείας.
Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας κ. Παντελεήμων στην ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων:«Μακαρία η πιστεύσασα, ότι έσται τελείωσις τοίς λελαλημένοις αυτή παρά Κυρίου».
Εισήλθαμε από χθές στήν περίοδο τού Δεκαπενταυγούστου, στόν μήνα, τόν οποίον η ευλάβεια τών πατέρων μας πρός τό σεπτό καί πανακήρατο πρόσωπο τής Υπεραγίας Θεοτόκου, τής αφιέρωσε μέ πολλή αγάπη.
Εισήλθαμε από χθές στήν περίοδο τού Δεκαπενταυγούστου πού μάς βοηθά μέ τή νηστεία αλλά καί μέ τίς ιερές Παρακλήσεις, πού ψάλλουμε κάθε απόγευμα πρός τήν Παναγία Παρθένο, νά προετοιμασθούμε γιά τή μεγάλη εορτή τής ενδόξου Κοιμήσεώς της.
Όλη όμως αυτή η προετοιμασία, τήν οποία μάς παρακινεί η Εκκλησία μας νά κάνουμε, προβάλλοντας από τήν αρχή τού Αυγούστου τή σεπτή καί παναγία μορφή τής Κυρίας Θεοτόκου, έχει καί έναν ακόμη στόχο.
Καί αυτός είναι νά μάς φέρει σέ βαθύτερη επαφή μέ τό πρόσωπο τό οποίο τιμούμε, νά ανανεώσει καί νά ενισχύσει τό σύνδεσμό μας μέ τήν Παναγία μας, νά μάς διδάξει μέ τή ζωή της καί μέ τίς αρετές της.
Καί άν εμείς σπεύσαμε απόψε εδώ στόν ιερό ναό τής Παναγίας, γιά νά τήν υμνήσουμε καί συγχρόνως νά τής εμπιστευθούμε τούς πόνους καί τίς αγωνίες μας, τίς αβεβαιότητες καί τά αιτήματά μας, Εκείνη, η Παναγία μητέρα μας, «επορεύθη εις τήν ορεινήν μετά σπουδής», όπως ακούσαμε στό ιερό Ευαγγέλιο, γιά νά συναντήσει τήν εξαδέλφη της Ελισάβετ.
Δέν πορεύθηκε όμως μόνη. Μάρτυρες αυτής τής επισκέψεως γίναμε όλοι, καθώς ακούσαμε τόν ιερό ευαγγελιστή Λουκά νά περιγράφει τή μοναδική αυτή συνάντηση.
«Προβεβηκυία» η μία στήν ηλικία, η Ελισάβετ, δέν πίστευε μέχρι πρίν από λίγους μήνες ότι θά αποκτήσει παιδί, καί μάλιστα τόν Πρόδρομο τού Κυρίου.
Παρθένος η ταπεινή Κόρη τής Ναζαρέτ, η Υπεραγία Θεοτόκος, δέν μπορούσε νά διανοηθεί ότι θά γίνει Μητέρα τού Υιού καί Λόγου τού Θεού.
Αυτό τό μυστήριο, τό μυστήριο τής θείας οικονομίας γιά τή σωτηρία τού ανθρωπίνου γένους, αποκαλύπτεται τώρα στήν Ελισάβετ μέ θαυμαστό τρόπο, καί εκείνη απευθύνει τόν μακαρισμό της πρός τήν Παναγία Παρθένο.
«Μακαρία η πιστεύσασα, ότι έσται τελείωσις τοίς λελαλημένοις αυτή παρά Κυρίου». Είσαι μακαρία, είσαι ευτυχής, γιατί πίστευσες ότι θά πραγματοποιηθούν απολύτως όλα όσα σού είπε ο Κύριος διά τού αγγέλου.
Ο μακαρισμός τής Υπεραγίας Θεοτόκου από τήν Ελισάβετ αποτελεί συγχρόνως καί τόν μεγαλύτερο έπαινο τής πίστεώς της. Γιατί τί άλλο είναι πίστη, παρά «ελπιζομένων υπόστασις, πραγμάτων έλεγχος ου βλεπομένων», όπως θά γράψει αργότερα ο πρωτοκορυφαίος απόστολος Παύλος.
Καί η Παναγία Παρθένος πίστευσε ότι θά πραγματοποιηθεί τό μήνυμα τού Θεού, πού τής διαβίβασε ο αρχάγγελος Γαβριήλ κατά τήν ημέρα τού Ευαγγελισμού της.
Πίστευσε κάτι πού δέν είχε συμβεί ποτέ προηγουμένως καί δέν θά συμβεί ποτέ ξανά, νά συλλάβει τόν Υιό καί Λόγο τού Θεού εκ Πνεύματος Αγίου καί νά γεννήσει τόν Σωτήρα καί λυτρωτή τού κόσμου.
Πίστευσε σέ κάτι πού κάθε άλλος θά τό αμφισβητούσε καί εμπιστεύθηκε τήν ύπαρξή της ολόκληρη στόν Θεό, γιά νά επιτελέσει δι’ αυτής τό σχέδιό του γιά τή σωτηρία τών ανθρώπων.
Πίστευσε η Παναγία Μητέρα τού Κυρίου μας, καί γι’ αυτό έζησε τό θαύμα, έζησε τό μυστήριο τής σωτηρίας νά κυοφορείται μέσα της καί νά συντελείται χάριν τών ανθρώπων.
Καί άν η Ελισάβετ μακαρίζει τήν πίστη τής Υπεραγίας Θεοτόκου, η ίδια μάς αποκαλύπτει τή ρίζα τής πίστεως. Καί αυτή δέν είναι άλλη από τήν ταπείνωση. Ευχαριστεί τόν Θεό «ότι επέβλεψεν επί τήν ταπείνωσιν τής δούλης αυτού».
Η ταπείνωση τής Παναγίας είναι τό θεμέλιο τής πίστεως. Οποιοσδήποτε άλλος, χωρίς τή δική της ταπείνωση, δέν θά είχε τή χάρη τού Θεού γιά νά πιστεύσει.
Δέν θά είχε τή χάρη τού Θεού γιά νά δεί νά γίνεται στή ζωή του πραγματικότητα, αυτό πού αιώνες περίμενε η ανθρωπότητα, καί μάλιστα μέ τρόπο μοναδικό.
Η ταπείνωσή της είναι αυτή πού κάνει τόν Θεό νά τής προσθέσει τήν πίστη πού χρειάζεται γιά νά μπορέσει νά βιώσει τό μεγαλύτερο θαύμα τών αιώνων.
«Μακαρία η πιστεύσασα, ότι έσται τελείωσις τοίς λελαλημένοις αυτή παρά Κυρίου».
Αυτός ο μακαρισμός πού απευθύνει η Ελισάβετ πρός τήν Υπεραγία Θεοτόκο άς παρακινήσει καί εμάς, πού τιμούμε ιδιαιτέρως αυτό τό διάστημα τήν Παναγία μας, ψάλλοντας μέ κατάνυξη τούς Παρακλητικούς της κανόνες, νά καλλιεργήσουμε στήν ψυχή μας τήν ταπείνωση, ώστε νά γίνει βάση καί θεμέλιο τής πίστεώς μας στόν Θεό, πού θά τήν αυξάνει καί γιά μάς μέ τή χάρη του, ώστε, όσες δυσκολίες καί πειρασμούς καί άν αντιμετωπίζουμε, όπως καί τό διάστημα αυτό πού δοκιμαζόμεθα από τήν πανδημία τού κορωνοϊού, νά έχουμε τήν πίστη καί τή βεβαιότητα ότι ο Θεός «ουκ εάσει ημάς πειρασθήναι υπέρ ό δυνάμεθα», αλλά θά δώσει «σύν τώ πειρασμώ καί τήν έκβασιν αυτού».
Ιδιαίτερα τήν περίοδο αυτή τού Δεκαπενταυγούστου, μάς διδάσκει η Υπεραγία Θεοτόκος μέ τήν ταπείνωσή της, καί επιβεβαιώνει αυτό πού είπε ο Κύριος «επί τίνα επιβλέψω; επί τόν ταπεινόν καί ησύχιον καί τρέμοντά μου τούς λόγους».
Μόνο έτσι θά μπορέσουμε νά δούμε τό πρόσωπο τού Θεού. Έτσι μόνο μπορούμε νά πλησιάσουμε τήν Υπεραγία Θεοτόκο· όταν καλλιεργήσουμε μέσα μας τήν ταπείνωση, η οποία θά μάς βοηθήσει νά ξεπεράσουμε καί τούς πειρασμούς καί τίς δυσκολίες· όταν καταφεύγουμε μέ ταπείνωση στόν Θεό καί ζητούμε τό έλεός του καί ιδιαίτερα τήν περίοδο αυτή πρός τήν Κυρία Θεοτόκο, τήν Παναγία μας.
Εύχομαι τό υπόλοιπο αυτής τής περιόδου νά είναι περίοδος ταπεινώσεως, προσευχής καί επικοινωνίας μέ τήν Παναγία μας, μέ τήν Κυρία Θεοτόκο, τήν Κυρία τών αγγέλων αλλά καί Κυρία πάντων ημών.
){kind=link}