Ι.Μ. ΒΕΡΟΙΑΣ: Με την ευκαιρία της θερινής πανηγύρεως του Οσίου Αντωνίου του Νέου Πολιούχου Βεροίας, την Κυριακή 1 Αυγούστου το πρωί, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον πανηγυρίζοντα Ιερό Προσκυνηματικό Ναό του Οσίου Αντωνίου στη Βέροια.
Ακολούθησε ο καθιερωμένος αγιασμός με την ευκαιρία της προόδου του Τιμίου Σταυρού, ενώ εχθές το απόγευμα ο Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως μας και Καθηγούμενος του Ιερού Προσκυνήματος Παναγίας Σουμελά Αρχιμ. Αθηναγόρας Μπίρδας μετέφερε τον Τίμιο Σταυρό από το Ιερό Προσκύνημα της Παναγίας Σουμελά, που όπως κάθε χρόνο συμπανηγυρίζει με τον πολιούχο της Βεροίας.
Στο τέλος ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Παντελεήμων χειροθέτησε Πνευματικό τον εφημέριο του Ιερού Μητροπολιτικού Ναού των Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου Βεροίας Αρχιμ. Γρηγόριο Μάζα.
Ο Σεβασμιώτατος στην ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων: «Ίνα τί υμείς ενθυμείσθε πονηρά εν ταίς καρδίαις υμών;»
Έναν παράλυτο μετέφεραν σήμερα ενώπιον τού Χριστού. Τόν μετέφεραν, γιατί πίστευαν ότι ο Χριστός μπορεί νά τόν θεραπεύσει καί νά τόν κάνει νά σηκωθεί από τό κρεβάτι τού πόνου όπου έκειτο γιά χρόνια. Καί ήταν τόσο μεγάλη η πίστη τους, ώστε ο Χριστός δέν θεράπευσε μόνο σωματικά τόν παραλυτικό, αλλά τού χάρισε καί τήν άφεση τών αμαρτιών του.
Πρίν όμως νά σηκωθεί ο παράλυτος θεραπευμένος καί νά επιστρέψει υγιής στό σπίτι του, ο Χριστός επιχείρησε νά θεραπεύσει καί τήν απιστία τών γραμματέων, οι οποίοι αμφισβητούσαν τή θεότητά του καί γι’ αυτό σκανδαλιζόταν από τή συγχώρηση πού έδωσε στόν παράλυτο.
Ο καρδιογνώστης όμως Κύριος διέκρινε τήν αντίδραση τών γραμματέων, οι οποίοι τόν κατέκριναν ενδόμυχα, θεωρώντας ότι σφετερίζεται τό αποκλειστικό δικαίωμα τού Θεού νά συγχωρεί αμαρτίες καί γι’ αυτό τούς απηύθυνε τό ερώτημα. «Ίνα τί υμείς ενθυμείσθε πονηρά εν ταίς καρδίαις υμών;» Γιατί κάνετε πονηρές σκέψεις μέσα στήν καρδιά σας;
Οι γραμματείς δέν μπορούσαν νά φαντασθούν ότι ο Χριστός θά διάβαζε τίς σκέψεις τους, καί γι’ αυτό όχι μόνο τόν ακούν έκπληκτοι νά τούς ελέγχει, αλλά καί τόν βλέπουν νά αποδεικνύει τή θεία δύναμή του, λέγοντας στόν παράλυτο νά σηκωθεί, νά πάρει τό κρεβάτι του καί νά επιστρέψει στό σπίτι του.
Η ερώτηση τού Χριστού πρός τούς γραμματείς σχετικά μέ τούς εφάμαρτους λογισμούς τους δέν αφορά όμως μόνο αυτούς. Αφορά καί τόν καθένα από εμάς, γιατί, αντίθετα μέ όσα πίστευαν καί υποστήριζαν οι γραμματείς, η αρετή καί η ευσέβεια τού ανθρώπου δέν σχετίζεται μόνο μέ τήν εξωτερική συμπεριφορά καί στάση του αλλά καί μέ τίς σκέψεις καί τούς λογισμούς του. Γιά τόν Χριστό ο άνθρωπος δέν αρκεί νά τηρεί εξωτερικά μόνο τόν θείο νόμο, όπως έκαναν οι γραμματείς, γιατί αυτό αποτελεί υποκρισία καί τυπολατρεία, εφόσον δέν συνοδεύεται από τόν αγώνα τού ανθρώπου νά μήν αμαρτάνει καί μέ τίς σκέψεις του καί τίς επιθυμίες του.
Ο αγώνας γιά τήν κάθαρση τού νού καί τής καρδιάς καί τή εναρμόνισή τους μέ τό θέλημα τού Θεού είναι απαραίτητη προϋπόθεση γιά νά είναι καί η ζωή τού ανθρώπου σύμφωνη μέ τίς εντολές τού Θεού καί νά έχει τή χάρη του. Καί τούτο διότι αμαρτία δέν είναι μόνο η πράξη καί η ενέργεια πού κάνουμε καί είναι αντίθετη πρός τό θέλημα τού Θεού, αλλά καί η αιτία πού τήν προκαλεί καί η οποία ευρίσκεται στόν έσω άνθρωπο, στήν καρδιά καί τόν νού τού ανθρώπου.
Εκεί προσβάλλει ο πονηρός τόν άνθρωπο, βάζοντας του λογισμούς καί επιθυμίες αμαρτωλές, πού άν τούς δεχθεί καί άν τούς καλλιεργήσει, θά τόν οδηγήσουν στήν πράξη τής αμαρτίας καί στήν παρακοή τού θελήματος τού Θεού.
Αυτό προσπάθησε νά κάνει ο πονηρός καί μέ τόν τιμώμενο σήμερα πολιούχο μας όσιο Αντώνιο τόν νέο, τόν Βεροιέα, τόν οποίο επανειλημμένα προσπάθησε νά νικήσει, άλλοτε προσβάλλοντάς τον μέ λογισμούς υπερηφανείας, άλλοτε απογοητεύσεως καί απογνώσεως, άλλοτε κρίσεως καί συγκρίσεώς του μέ άλλους ασκητές.
Δέν κατόρθωσε όμως νά τόν εξαπατήσει καί νά τόν παρασύρει, γιατί ο όσιος Αντώνιος, δέν άφηνε τίς πονηρές ενθυμήσεις, στίς οποίες αναφέρθηκε σήμερα ο Χριστός, νά τόν επηρεάσουν καί νά τόν κάμψουν. Καί νίκησε. Καί αγιάσθηκε μέ τή χάρη τού Θεού, ώστε νά απολαμβάνει σήμερα τή χαρά τής βασιλείας τών ουρανών.
Αλλά καί οι Μακκαβαίοι, τούς οποίους εορτάζει σήμερα η Εκκλησία μας μαζί μέ τή ευσεβή μητέρα τους, τήν αγία Σολομονή, καί τόν διδάσκαλό τους, τόν άγιο Ελεάζαρο, δέν θά αισθάνθηκαν τόν ίδιο πόλεμο τών πονηρών ενθυμήσεων μέσα στήν ψυχή τους, προκειμένου νά λυπηθούν τή ζωή τους καί νά υπακούσουν στόν επίγειο βασιλέα παρακούοντας τόν θείο νόμο;
Απέκρουσαν όμως αυτούς τούς λογισμούς καί στάθηκαν πιστοί στήν εντολή τού Θεού, πιστοί στή θεία εντολή τής νηστείας καί σέ όσα είχαν διδαχθεί από τή μητέρα τους καί τόν άγιο Ελεάζαρο, καί υπέμειναν μέ καρτερία τά βασανιστήρια καί τόν θάνατο, γιά νά λάβουν καί αυτοί τήν αιώνια ανταμοιβή τού Θεού στόν ουρανό.
Τιμώντας τους, λοιπόν, καί εμείς σήμερα, άς ακολουθήσουμε τό παράδειγμά τους. Άς αγωνιζόμεθα νά διατηρούμε τόν νού καί τήν καρδιά μας καθαρά από εφάμαρτους καί πονηρούς λογισμούς, γιά νά μήν παρασυρόμεθα από τήν αμαρτία, στήν οποία αυτοί μάς οδηγούν. Άς αγωνισθούμε ιδιαιτέρως τήν περίοδο αυτή τού Δεκαπενταυγούστου, αντλώντας δύναμη καί από τόν τίμιο Σταυρό τού Κυρίου μας, τήν «πρόοδο», τού οποίου εορτάζουμε σήμερα, έχοντας μάλιστα εν τώ μέσω ημών καί τόν τίμιο Σταυρό πού μεταφέραμε χθές από τό Ιερό Προσκύνημα τής Παναγίας Σουμελά, αλλά καί μέ τή χάρη τής Υπεραγίας Θεοτόκου, η οποία ήταν καθαρή καί αμόλυντη καί στό σώμα καί στόν νού καί στή ψυχή, γιά νά αξιωθούμε νά εορτάσουμε τή μεγάλη εορτή τής ενδόξου Κοιμήσεώς της καί γιά νά έχουμε τή χάρη τού Θεού στή ζωή μας.
Αδελφοί καί πατέρες, τό θέμα τού νά τηρήσει κανείς τόν νού του καθαρό είναι από τά πιό δύσκολα πράγματα τά οποία καλείται νά κάνει ο άνθρωπος.
Κάποτε κάποιοι κληρικοί βρέθηκαν σέ μία σκήτη μοναχών τελείως αφιερωμένων στόν Θεό. Καί τούς ρώτησαν «τί κάνετε εσείς εδώ;» Καί τί απήντησαν; «Τηρούμεν νούν», προσπαθούσαν νά τηρήσουν τό μυαλό τους, τόν νού τους καθαρό από πονηρούς λογισμούς. Είναι ένας αγώνας διά βίου. Είναι ένα δύσκολο έργο, γιατί ανά πάσα ώρα καί στιγμή μάς πειράζει ο πονηρός. Καί ξέρετε πού ιδιαιτέρως μάς πειράζει ο πονηρός καί μάς ενοχλεί καί μάς φέρνει ακάθαρτους λογισμούς; Ιδιαιτέρως τήν ώρα τής προσευχής, ιδιαιτέρως όταν ευρισκόμεθα μέσα στόν ναό, η σκέψη μας τρέχει από εδώ καί από εκεί καί ιδιαιτέρως σέ πονηρούς λογισμούς, γιατί ο διάβολος θέλει νά αμαυρώσει τόν νού μας μέ όλες αυτές τίς σκέψεις.
Γι’ αυτό χρειάζεται μεγάλη προσοχή. Ο Κύριος είχε τή δυνατότητα νά διαπιστώσει τήν ακαθαρσία τήν οποία είχαν στό μυαλό τους οι γραμματείς καί οι φαρισαίοι. Εμείς δέν μπορούμε νά τό διαγνώσουμε αυτό. Ούτε εγώ έχω τή δυνατότητα νά δώ τί σκέφτεται τώρα ο καθένας σας τήν ώρα μάλιστα τής προσευχής. Εσείς μπορεί νά κρίνετε εμένα ή καί κάποιους άλλους. Τό μυαλό τρέχει καί θέλει τήρηση νοός.
Αυτό άς αγωνισθούμε καί πρέπει νά αγωνισθούμε νά κάνουμε σέ όλη μας τή ζωή γιά νά μπορέσουμε νά είμεθα καθαροί στόν νού, στήν ψυχή καί γενικά στό είναι μας.
Εύχομαι μέ τή χάρη τών αγίων, τού αγίου Αντωνίου, τής αγίας Σολομονής καί τών τέκνων της καί τού αγίου Ελεαζάρου, αλλά ιδιαιτέρως μέ τή χάρη τού Σταυρού, νά τό επιτύχουμε. Γι’ αυτό πρέπει νά κάνουμε συχνά τό σημείο τού Σταυρού, γιά νά καθαρίζουμε καί τόν νού μας καί τή σκέψη μας καί τά μάτια μας από κάθε τι πονηρό. Καί αυτό θά τό πετύχουμε όντως κάνοντας τό σημείο τού Σταυρού.
