Βέροια: Την Κυριακή το πρωί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον υπό κατασκευή Ιερό Ναό του Αγίου Λουκά του Ιατρού στην Ιερά Μονή Παναγίας Δοβρά Βεροίας.
Στο τέλος τελέστηκε το ετήσιο μνημόσυνο της κατά σάρκα αδελφής του Σεβασμιωτάτου, μακαριστής Δέσποινας Δερμεντζόγλου.
Στην Ιερά Ακολουθία έψαλε ο Πρωτοψάλτης κ. Χρήστος Μυγδαλιάς μετά χορού Ιεροψαλτών.
Η Ιερά Ακολουθία μεταδόθηκε απευθείας στην ιστοσελίδα της Ιεράς Μητροπόλεως μας, στην αντίστοιχη σελίδα στο Facebook και στον ραδιοφωνικό σταθμό «Παύλειος Λόγος 90.2 FM».
Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης κ. Παντελεήμων στην ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων:
«Καί ιδόντες αυτόν παρεκάλεσαν όπως μεταβή από τών ορίων αυτών».
Μέ μία παράκληση πρός τόν Χριστό έκλεισε η σημερινή ευαγγελική περικοπή. Μία παράκληση όμως εντελώς διαφορετική από αυτές πού απηύθυναν συνήθως οι άνθρωποι στόν Χριστό. Οι Γεργεσηνοί τής σημερινής περικοπής δέν τού ζητούν νά έρθει στήν πόλη τους, τού ζητούν νά φύγει, τού ζητούν νά τούς απαλλάξει από τήν παρουσία του.
Καί τό κάνουν, γιατί η προσκόλλησή τους στά χρήματα πού τούς αποφέρει η αντίθετη πρός τόν μωσαϊκό νόμο εκτροφή χοίρων, δέν τούς επιτρέπει νά κατανοήσουν τήν ευλογία πού φέρνει η παρουσία τού Χριστού, δέν τούς αφήνει νά δούν ότι θεράπευσε δύο ταλαίπωρους καί δυστυχισμένους συμπολίτες τους, δύο δαιμονισμένους πού ήταν «χαλεποί λίαν».
Ζητούν από τόν Χριστό νά απομακρυνθεί, γιατί προτιμούν τήν εμμονή στήν παράβαση τού θελήματος τού Θεού, από τόν ίδιο τόν Θεό. Η συμπεριφορά τους επιβεβαιώνει τόν λόγο τού Κυρίου ότι «ου δύνασθε Θεώ δουλεύειν καί μαμωνά».
Καί ο Χριστός φεύγει από τήν πόλη τους, γιατί τού τό ζητούν. Φεύγει, γιατί ο Χριστός δέν υποχρεώνει κανέναν νά τόν δεχθεί, δέν υποχρεώνει κανέναν νά τόν ακολουθήσει, δέν υποχρεώνει κανέναν νά σωθεί, εάν δέν τό θέλει.
Αυτό δέν σημαίνει ότι ο Χριστός αδιαφορεί γιά τή σωτηρία μας. Τό αντίθετο, μάλιστα. «Θέλει πάντας ανθρώπους σωθήναι καί εις επίγνωσιν αληθείας ελθείν», καί καταβάλλει κάθε προσπάθεια γι’ αυτό. «Ιδού», μάς λέγει ο Χριστός, «έστηκα επί τήν θύραν καί κρούω· εάν τις ακούση τής φωνής μου καί ανοίξη τήν θύραν, εισελεύσομαι πρός αυτόν».
Αυτό ακριβώς έκανε καί μέ τή θεραπεία τών δύο δαιμονισμένων. Έκρουσε τή θύρα τών ψυχών τών Γεργεσηνών, πού ήταν προσκολλημμένοι στό αμαρτωλό κέρδος, επιτρέποντας στούς δαίμονες νά εισέλθουν στήν αγέλη τών χοίρων καί νά τούς ωθήσουν στόν κρημνό. Οι Γεργεσηνοί όμως όχι μόνο αδιαφόρησαν καί έμειναν ασυγκίνητοι από τή θεραπεία τών δαιμονιζομένων συνανθρώπων τους, αλλά καί παρεκάλεσαν τόν Χριστό νά φύγει, γιά νά μήν ελέγχονται γιά τήν παρακοή τους.
Καί ο Χριστός πού σέβεται τήν ελευθερία τών ανθρώπων, έστω καί άν αυτή μάς οδηγεί μακριά του, έστω καί άν μάς οδηγεί στήν καταστροφή, «εμβάς εις πλοίον διεπέρασεν». Μπήκε στό πλοίο καί έφυγε, όπως σημειώνει ο ιερός ευαγγελιστής, γιατί, όπως είπαμε, δέν αναγκάζει κανέναν νά τόν δεχθεί καί νά τόν πιστεύσει, αλλά αφήνει σέ εμάς τήν επιλογή καί τήν απόφαση.
Σέβεται μάλιστα σέ τέτοιο σημείο ο Χριστός τό δικαίωμά μας νά επιλέξουμε άν θά τόν ακολουθήσουμε ή όχι, ώστε μάς αφήνει ελευθέρους γιά νά επιλέξουμε ακόμη καί σέ ποιό βαθμό καί μέ ποιόν τρόπο θά τόν ακολουθήσουμε. Καί τό βλέπουμε αυτό, άν ρίξουμε μιά ματιά στό Αγιολόγιο τής Εκκλησίας μας, όπου υπάρχουν τόσο διαφορετικές προσωπικότητες, τόσοι άνθρωποι πού επέλεξαν εντελώς διαφορετικό δρόμο στή ζωή τους, αλλά καί είχαν τόσο διαφορετικό τέλος.
Τό βλέπουμε στό παράδειγμα τών εορταζομένων σήμερα αγίων τής Εκκλησίας μας, πού εκπροσωπούν τόσο διαφορετικές ομάδες ανθρώπων. Από τή μία η αγία Άννα, η μητέρα τής Υπεραγίας Θεοτόκου, μία ευσεβής γυναίκα πού σέ όλη της τή ζωή παρακαλούσε, μαζί μέ τόν ευλαβή σύζυγό της, τόν άγιο Ιωακείμ, νά λύσει ο Θεός τά δεσμά τής ατεκνίας της, καί αξιώθηκε σέ μεγάλη ηλικία νά τεκνοποιήσει. Από τήν άλλη, μία ευγενής καί αριστοκρατική γυναίκα, η αγία Ολυμπιάδα, πού έμεινε χήρα, ένα μόλις χρόνο μετά τόν γάμο της, καί αφιέρωσε ολόκληρη τή ζωή της στή διακονία τής Εκκλησίας καί τού αγίου Ιωάννου τού Χρυσοστόμου. Καί τέλος, η οσία Ευπραξία, ήταν σύγχρονη τής αγίας Ολυμπιάδος καί συγγενής καί εκείνη, όπως καί η αγία Ολυμπιάδα, τού αυτοκράτορος Θεοδοσίου. Η καταγωγή της όμως καί τά πλούτη της δέν στάθηκαν εμπόδιο γιά νά ακολουθήσει καί αυτή τόν Χριστό επιλέγοντας τή μοναχική ζωή.
Καί οι τρείς αυτές γυναίκες ακολούθησαν τόν Θεό μέ τόν δικό της η κάθε μία τρόπο, αλλά καί οι τρείς κατόρθωσαν νά επιτύχουν τήν αγιότητα καί εντός τού γάμου καί εκτός τού γάμου, καί νά απολαμβάνουν τώρα τή χαρά τής βασιλείας τών ουρανών, κοντά στόν Θεό.
Αυτή τήν χαρά ευχόμεθα καί προσευχόμεθα νά απολαμβάνει στόν ουρανό καί η μακαριστή αδελφή μας Δέσποινα, τής οποίας τελούμε σήμερα τό ετήσιο μνημόσυνο, καί δεόμεθα στόν Θεό νά αναπαύσει τήν ψυχή μετά τών εκλεκτών του, διότι καί εκείνη τόν ακολούθησε από τής νεότητός της καί αφοσιώθηκε στήν αγάπη καί στή διακονία του μέσα από τήν οικογένειά της, μέσα από τή διακονία της στήν Εκκλησία, αλλά καί στή διακονία τών δύο αφιερωμένων αδελφών της. Καί ευχόμεθα νά τής χαρίσει ο Θεός τά αγαθά εκείνα τά οποία ετοίμασε γιά τούς εκλεκτούς του καί τά οποία «οφθαλμός ουκ είδε καί ούς ουκ ήκουσε καί επί καρδίαν ανθρώπου ουκ ανέβη». Νά τής προσφέρει ο Θεός μέ τήν απέραντη αγάπη του όλα αυτά πού ετοίμασε γι’ αυτούς οι οποίοι τόν αγάπησαν. Αμήν.
