Ι.Μ ΧΙΟΥ: Μέ τήν βοήθειαν τού Θεού καί τήν προστασίαν τής Παναγίας εσυνέχισεν η Ιερά Μητρόπολις Χίου, Ψαρών καί Οινουσσών τούς εορτασμούς διά τά 200 χρόνια από τήν έναρξιν τού ιερού αγώνος τής εθνικής παλλιγενεσίας, ο οποίος έγινε «πρώτα υπέρ πίστεως καί έπειτα υπέρ πατρίδος».
Τό Σάββατον 19 Ιουνίου 2021, επέτειον τής μετακομιδής τών λειψάνων τού Ιερομάρτυρος καί Εθνομάρτυρος Μητροπολίτου Χίου Πλάτωνος Φραγκιάδου ετιμήθη η μνήμη του εις τόν Ιερόν Μητροπολιτικόν Ναόν Χίου μέ Αρχιερατικήν Θ. Λειτουργίαν ιερουργούντος τού Σεβ. Μητροπολίτου Χίου, Ψαρών καί Οινουσσών κ. Μάρκου καί μέ τήν συμμετοχήν τών Αιδεσιμ. Πρωτοπρεσβυτέρων κ. Στυλιανού Μανώλη καί κ. Ιωάννου Μουσά καί τού Ιερολ. Αρχιδιακόνου κ. Αποστόλου Λάρδα ενώ έψαλλαν ο Πρωτοψάλτης τού Ι. Ναού κ. Δημήτριος Δημητρακόπουλος καί ο Λαμπαδάριος του Ι. Ναού κ. Αντώνιος Κυδώνης, παρόντος τού Διοικητού τής 96 ΑΔΤΕ, Ταξιάρχου κ. Κωνσταντίνου Κολοκοτρώνη.
Εις τό κέντρον τού Ιερού Ναού ετέθησαν πρός προσκύνησιν τά λείψανα τού κορυφαίου Χίου Ιεράρχου, ο οποίος, όπως επεσήμανεν ο Σεβασμιώτατος Χίου κ. Μάρκος εις τό κήρυγμά του, εθυσιάσθη υπέρ Πίστεως (διά τόν Χριστόν), υπέρ Πατρίδος (διά τήν Ελλάδα) καί επειδή ήτο Χίος εις τήν καταγωγήν καί υπέρ Οικογενείας (διά τούς συμπατριώτας καί οικείους τους).
Τά τρία αυτά λαμπρά ιδανικά, ετόνισε ο Σεβασμιώτατος, πρέπει νά μάς εμπνέουν καί σήμερον εις χρόνους, κατά τούς οποίους πρώτον, ή συγκρητικώς αλλοιώνεται τό Ορθόδοξον φρόνημα ή περιθωριοποιείται η Εκκλησία από τήν ζωήν τών νεοελλήνων, δεύτερον βάλλεται η εθνική πολιτισμική ιδιοπροσωπεία τού οικουμενικού ελληνισμού από τά βέλη τής παγκοσμιοποιήσεως ή τού διεθνισμού καί τρίτον πολεμείται καί ματώνει ο θεοΐδρυτος θεσμός τής ελληνοχριστιανικής οικογένειας, ο οποίος αποτελεί ζωτικόν κύτταρον τής υποστάσεως καί τής διατηρήσεως τού ευσεβούς ημών Έθνους.
Τήν Δευτέραν 21 Ιουνίου 2021 ετιμήθη η μνήμη τού Αγίου ενδόξου νεομάρτυρος Νικήτα τού Νισυρίου τού εν Χίω αθλήσαντος τό 1792. Ο εορτασμός έγινε εις τόν Ιερόν Ναόν Αγίου Νικολάου εις τό χωρίον Λιθί, εις τόν λιμένα τού οποίου απεβιβάσθη ο Άγιος αφιχθείς εις τήν Χίον.
Ετελέσθη Αρχιερατική Θ. Λειτουργία ιερουργούντος τού Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Χίου, Ψαρών καί Οινουσσών κ. Μάρκου καί μέ τήν συμμετοχήν τού Αιδεσιμ. Οικονόμου κ. Κωνσταντίνου Χατζηδάκη, Εφημερίου τού Ιερού Ναού Αγίου Γεωργίου Λιθίου ενώ έψαλλαν ο κ. Κωνσταντίνος Προμπονάς καί η κ. Σταματία Τσάμπου.
Παρόντες ο Αντιδήμαρχος κ. Κωνσταντίνος Βεργίνας καί ο Περιφερειακός Σύμβουλος κ. Παντελής Μπουρνιάς.
Εις τό θείον κήρυγμα ο Σεβασμιώτατος συνέδεσε τήν θυσίαν τών νεομαρτύρων καί τού Αγίου Νικήτα μέ τάς προϋποθέσεις διά τήν αφύπνησιν τών σκλαβωμένων Ελλήνων, οι οποίοι έπρεπε νά διατηρήσουν τό θρησκευτικόν φρόνημα, τήν συνείδησιν τής ιστορικής συνεχείας καί τήν ελληνικην γλώσσαν, κάτι τό οποίον επετεύχθη μέσω τής χρήσεως της κατά τήν λατρευτικήν ζωήν τής Εκκλησίας καί συνεχίζεται σήμερον μέ τήν διδασκαλίαν τών κλασσικών γραμμάτων εις πολλά Πανεπιστήμια καί τού εξωτερικού.
Ως εκ τούτου, ετόνισε ο Φιλόλογος Ιεράρχης, αποτελεί εθνικόν θέμα η προσπάθεια διά τήν μή διακοπήν τής διδασκαλίας αυτής εις οιοδήποτε σημείον τού πλανήτου.
Μετά τό πέρας τής Θ. Λειτουργίας οι ευσεβείς ενορίται ενημέρωσαν τόν Σεβασμιώταταν ότι έχουν ολοκληρώσει σχεδόν παρεκκλήσιον τιμώμενον εις μνήμην τού Αγίου Νικήτα τού Νισυρίου, τό οποίον ο Χίος Ποιμενάρχης υπεσχέθη νά εγκαινιάση προσεχώς, προσκαλών καί τόν Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην Κώου καί Νισήρου κ. Ναθαναήλ, φίλον αδελφικόν εκ τών φοιτητικών χρόνων.
Τήν Πέμπτην 24 Ιουνίου 2021 εις τόν Ιερόν Ναόν Αγίου Γεωργίου εις τά Ρεστά Χίου, ετιμήθη καί η μνήμη τού οσίου Αθανασίου του Παρίου, Σχολάρχου τής Μεγάλης Σχολής τής Χίου.
Εις τόν Ιερόν αυτόν Ναόν, όπου καί ο τάφος τού Αγίου, ετελέσθη Αρχιερατική Θ. Λειτουργία ιερουργούντος τού Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Χίου, Ψαρών καί Οινουσσών κ. Μάρκου, μέ τήν συμμετοχήν τού Αιδεσιμ. Πρωτοπρεσβυτέρου κ. Ιωάννου Μπογή καί τών Αιδεσιμ. Πρεσβυτέρων κ. Γεωργίου Πύρρου καί κ. Κωνσταντίνου Βιττάκη, ενώ έψαλλαν ο κ. Νικόλαος Φλάμος, Πρωτοψάλτης καί κ. Ιάκωβος Μπιρλής, Λαμπαδάριος, τού Ι. Ενοριακού Ναού Μεταμορφώσεως Σωτήρος Χριστού Λειβαδίων.
Ο Σεβασμιώτατος κηρύττων ανέφερε ότι τό φιλοκαλικόν κίνημα τών κολλυβάδων είναι η Ορθόδοξη αναγεννητική απάντησις εις τά αντίστοιχα, αλλά αλλοία κινήματα τής Δύσεως.
Η Δύσις μέ τόν ευρωπαϊκόν διαφωτισμόν ηθέλησεν νά διαλύση τό σκότος της «διά» κάποιων μέσων, γεγονός τό οποίον κατέστησε τό φώς της ισχνόν, καί μέ τήν γαλλικήν επανάστασιν ηθέλησεν νά εγερθή «επί» κάποιων βάθρων, τά οποία ως σαθρά καί μή ασφαλή απειλούν τήν ευστάθειάν της.
Η Ορθοδοξία απήντησεν εις τόν διαφωτισμόν μέ τόν Φωτισμόν, μέ τό Φώς τού Χριστού, τό οποίον «φαίνει πάσιν», τό ανέσπερον Φώς, καί εις τήν επανάστασιν μέ τήν Ανάστασιν, κατά τήν οποίαν ανασταίνεται ο Αδάμ παγγενής, ανασταίνεται ο άνθρωπος καί πορεύεται πρός τήν ζωήν, τήν Βασιλείαν τού Θεού, τόν Παράδεισον.
Εάν κοσμήσωμεν τόν πολιτισμόν μας μέ αυτά, τότε θά έχωμεν αντί ενός πολιτισμού ερρεβώδους καί ζοφερού σκότους καί θανάτου, ένα πολιτισμόν φωτός καί ζωής, ένα πολιτισμόν Χριστού, ο οποίος είπεν « εγώ ειμι τό φώς τού κόσμου· ο ακολουθών εμοί ου μή περιπατήση εν τή σκοτία, αλλ έξει τό φώς τής ζωής» (Ιω. η΄, 12), καί «εγώ ειμι η ανάστασις καί η ζωή»(Ιω. ια΄, 25)
