Χαράλαμπος Μπούσιας: Γιά νά μπορεί κάποιος νά κάνει αναλήψεις από κάποια τράπεζα, πρέπει νά έχει καταθέσεις.
Καί οι καταθέσεις, γιά νά γίνουν σέ αυτήν, προϋποθέτουν από τόν καθένα μας επίπονη εργασία, καλή διαχείριση τών προσόδων, εκζήτηση μόνο αναγκαίων καί όχι περιττών πραγμάτων καί πόθο πτωχείας τού Χριστού, πού στοχεύει στήν αποταμίευση από τίς στερήσεις εκζητήσεων καί απολαύσεων προσκαίρων.
Αυτές οι καταθέσεις αυξάνονται καί πολλαπλασιάζονται μέ τόν νόμιμο τόκο, έτσι ώστε, όταν έλθει η στιγμή τής αναλήψεως, ο κάθε καταθέτης νά είναι βέβαιος, ότι θά έχει τό αναγκαίο απαιτούμενο χρηματικό ποσό γιά τίς ανάγκες του.
Στήν πνευματική ζωή μας οι καταθέσεις είναι απαραίτητες, γιατί η στιγμή πού θά χρειασθούμε νά κάνουμε αναλήψεις δέν μάς είναι εκ τών προτέρων γνωστή καί, αλλοίμονο, άν τήν στιγμή πού ζητήσουμε νά κάνουμε ανάληψη βρεθεί ο λογαριασμός μας μηδενικός.
Τότε θά βρεθούμε στήν έσχατη πλάνη. Τότε δέν θά μπορέσει κανείς νά μάς δανείσει, ή, καί άν έχει, θά μάς πεί: «Μήποτε ουκ αρκέσει ημίν καί υμίν» (Ματθ. κε΄ 9).
Σήμερα, στήν εόρτιο περίοδο τής Αναλήψεως τού Κυρίου μας ο χριστοφίλητος Αρχιμανδρίτης, ο βαθυσέβαστος π. Αλέξιος, τής Ιεράς Μονής τού Αγίου Νεοφύτου, τού Εγκλείστου, στήν Πάφο, μέ πίστη στήν αθανασία τής ψυχής καί προσδοκία τής τών νεκρών αναστάσεως καί τής χαράς τής Βασιλείας τών ουρανών, ανελήφθη σέ αυτούς.
Ήλθε η στιγμή νά κάνει καί αυτός ανάληψη τών καταθέσεών του από τήν τράπεζα τού ουρανού.
Καί ο λογαριασμός του ήταν γεμάτος, αφού σέ όλη του τήν ζωή έκανε κατάθεση στήν τράπεζα τού ουρανού, αποταμίευε γι αυτήν τήν μοναδική στιγμή, πού περίμενε νά ακούσει τήν ευκταία φωνή τού Δικαιοκρίτου Κυρίου μας: «Εύ, δούλε αγαθέ καί πιστέ, είσελθε εις τήν χαράν τού Κυρίου σου» (Ματθ. κε΄ 21).
Είχε καταθέσει στήν ζωή τής σεμνότητος καί τής χρηστότητος τών ηθών από τά παιδικά του χρόνια στήν Κρήτου-Μαρότου, όπου η πολύτεκνη οικογένειά του βίωνε Χριστό, καί κοντά στόν αδελφό του, τόν μετέπειτα ρέκτη, φιλάγιο, φιλοπρόοδο καί πανιερώτατο Μητροπολίτη Κύκκου καί Τηλλυρίας κ. κ.Νικηφόρο.
Είχε καταθέσει στόν ιερό πόθο τής ολοκληρωτικής αφιέρωσεως τής ζωής του στόν Κύριο, στό εφετό τής καρδιάς του, τόν δωρεοδότη Χριστό μας, από τόν οποίο προέρχεται «πάσα δόσις αγαθή καί πάν δώρημα τέλειον» (Ιακ. α΄ 17).
Είχε καταθέσει στήν ευλάβεια πρός τόν Όσιο Νεόφυτο, τόν Έγκλειστο, στήν Εγκλείστρα τού οποίου ασκήθηκε θεάρεστα αναδεικνύοντάς την πνευματική του παλαίστρα πρός εξουδετέρωση τής δυνάμεως τού αρχαικάκου αλάστορος.
Είχε καταθέσει στήν ιερή επιστήμη τής Θεολογίας, τής οποίας υπήρξε ακάματος διάκονος πρός δόξαν Θεού καί σωτηρίαν ανθρώπων καί στά εκκλησιαστικά γράμματα, αφήνοντάς μας πολύτιμη παρακαταθήκη ιδίως μέ τά έργα τού Αγίου Νεοφύτου.
Είχε καταθέσει στήν Ορδόδοξη σκέψη καί τίς συνεχείς παρεμβάσεις του σέ επίκαιρα θέματα, τά οποία υπεστήριζε μέ σαφήνεια καί τόλμη.
Είχε καταθέσει στήν αγάπη τού χριστεπωνύμου πληρώματος, στήν κάλυψη τών αναγκών του, στήν παρηγορία του, στήν στήριξή του στίς δυσκολίες, επαναλαμβάνοντας τό παύλειο: «Τίς ασθενεί καί ουκ ασθενώ; Τίς σκανδαλίζεται, καί ουκ εγώ πυρούμαι;» (Β΄ Κορ. ια΄ 29).
Είχε καταθέσει στήν φιλοξενία, δείχνοντας αρχοντιά μοναδική καί εφαρμόζοντας πάλι τό παύλειο: «Τής φιλοξενίας μή επιλανθάνεσθε» ( Εβρ. ιγ΄ 2).
Είχε καταθέσει στίν ιερωσύνη του καί στήν πνευματική του πατρότητα δείχνοντας επιμελώς σέ όλους τήν μοναδική οδό σωτηρίας, τόν δρόμο πού περνάει από τήν Εσταυρωμένη Αγάπη καί καταλήγει στά σκηνώματα τού ουρανού.
Σήμερα η ψυχή σου, πολυσέβαστε π. Αλέξιε, αναλήφθηκε στούς ουρανούς, γιά νά συγκατοικήσει μέ τόν αναληφθέντα στούς ουρανούς Κύριο, τόν γλυκύτατό μας Ιησού.
Τό ταμείο τών καταθέσεών σου άνοιξαν Άγιοι Άγγελοι καί τό πλούσιο περιεχόμενό του παρουσίασαν μέ χαρά στόν Κύριό μας, ο οποίος θά σού αποδώσει «τό βραβείον τής Άνω Κλήσεως» (Φιλιπ. γ΄ 14).
Από εκεί, από τόν τόπο τής αναπαύσεώς σου, άς δέεσαι γιά τήν Κύπρο μας,γιά τό Μοναστήρι σου, γιά όλους, όσοι σέ αγάπησαν ή καί σέ πίκραναν, γιά κάθε ψυχή θλιβομένη καί καταπονουμένη, ώστε νά μήν αμελούμε καί εμείς νά καταθέτουμε καθημερινά στά ταμεία τού ουρανού, γιά νά μπροσέσουμε νά κάνουμε ανάληψη τήν ώρα τής εσχάτης ανάγκης καί νά βρούμε έλεος τήν ημέρα τής Κρίσεως.
Δρ Χαραλάμπης Μ. Μπούσιας,
Μέγας Υμνογράφος τής τών Αλεξανδρέων Εκκλησίας
