ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ: «…Πρώτον λοιπόν ζήτημα έχομεν πόσες ήταν οι Μυροφόρες γυναίκες οι οποίες επήγαν εις τόν Τάφον τού Χριστού μέ τά μύρα; Καί λέγομεν εις αυτό ότι πολλές καί διάφοροι είναι αι Μυροφόρες πλήν οι κυριώτερες Μυροφόρες γυναίκες ήταν επτά. Αυτές δέ ήταν οι εξής:
Πρώτη είναι Μαρία η Μαγδαληνή από τήν οποία ο Χριστός έβγαλε επτά δαιμόνια καί διά τήν ευεργεσίαν αυτήν ακολουθούσε καί αγαπούσε τόν Χριστόν. Μαγδαληνή δέ ονομάζετο η Μαρία διότι εκατάγετο από τά Μάγδαλα. Μετά δέ τήν Ανάληψιν τού Χριστού επήγεν εις τήν Ρώμην, πρός τόν Αυτοκράτορα Τιβέριον, ο οποίος έπασχε από τόν ένα οφθαλμόν καί τόν εθεράπευσε. Διά τήν ευεργεσίαν αυτήν τής Μαρίας τής Μαγδαληνής ο Τιβέριος έφερε εις τήν Ρώμη τούς Αρχιερείς τών Ιουδαίων καί τόν Πόντιον Πιλάτον καί αφού τούς εδίκασε, τούς κατεδίκασε εις θάνατον, επειδή εσταύρωσαν έναν αθώον, τόν Ιησούν Χριστόν. Τέλος η Μαρία απέθανεν εις τήν Έφεσον όπου καί τήν έθαψεν ο Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος. Αργότερον ο Βασιλεύς Λέων ο Σοφός έφερε τό άγιον λείψανόν της εις τήν Κωνσταντινούπολιν.
Δεύτερη Μυροφόρος είναι η Σαλώμη, περί τής οποίας λέγουσι κάποιοι ότι ήτο η νόμιμη γυναίκα τού Ιωσήφ τού Μνήστορος. Άλλοι δέ λέγουν ότι ήταν θυγατέρα τού Ιωσήφ τού Μνήστορος, τό οποίον είναι αληθέστερον, διότι ο Ιωσήφ ο Μνήστωρ είχε επτά παιδιά. Τέσσερα αγόρια, τόν Ιάκωβον (ο οποίος ονομάζετο μικρός) τόν Ιωσήν, τόν Σίμωνα καί τόν Ιούδα, όχι τόν προδότην, αλλά τόν λεγόμενον Αδελφόθεον. Είχε δέ καί τρείς θυγατέρες, τήν Εσθήρ, τήν Θάμαρ καί τήν Σαλώμην τήν γυναίκα τού μικρού Ζεβεδαίου. Ώστε όταν ακούεις αυτό πού λέγεται στό Ευαγγέλιο «Μαρία η τού Ιακώβου τού μικρού καί Ιωσή μήτηρ» (Μάρκ. ιε΄, 40) τήν Παναγία Θεοτόκον νόμιζε ότι λέγει, διότι ως μήτηρ τών τέκνων τού Ιωσήφ εφαίνετο η Παναγία. Εκ τούτου δέ προκύπτει ότι ο Ιωάννης ο Θεολόγος καί ο Χριστός ήταν ανεψιός καί θείος. Ο μέν Χριστός θείος, ο δέ Ιωάννης ανεψιός.
Τρίτη Μυροφόρος είναι η Ιωάννα, η οποία ήταν γυναίκα τού Χουζά, ο δέ Χουζάς αυτός ήτο επίτροπος καί οικονόμος εις τόν οίκον τού βασιλέως Ηρώδου.
Τέταρτη Μυροφόρος είναι η Μαρία η αδελφή του Λαζάρου, η οποία καί προτύτερα εις τόν οίκον της ήλειψε τό Χριστόν μέ τό Μύρον, όταν ανέστησε τόν αδελφόν της τόν Λάζαρον, καθώς τό αναφέρει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης λέγων: «Η ούν Μαρία λαβούσα λίτραν μύρου νάρδου πιστικής» ( Ιω. ιβ΄, 3).
Πέμπτη Μυροφόρα είναι η Μάρθα η αδελφή τής Μαρίας καί τού Λαζάρου, η οποία καί πολλήν προθυμίαν έδειξε πρός τόν Χριστόν από τήν αρχήν, διότι αυτή τόν υπηρέτει εις όλα τά σωματικά.
Έκτη Μυροφόρος είναι η Μαρία η γυναίκα τού Κλωπά. Κλωπάν δέ κάποιοι τόν Κλεόπαν ονομάζουσιν. Αυτή τήν Μαρία ο Ευαγγελιστής Ιωάννης, αδελφήν τής Θεοτόκου τήν ονομάζει, λέγων εις τήν Σταύρωσιν αυτό: «Ειστήκεσαν δέ παρά τώ Σταυρώ τού Ιησού η μήτηρ αυτού καί η αδελφή τής μητρός αυτού, Μαρία η τού Κλωπά» (Ιω. ιθ΄, 25).
Πώς δέ ήταν αδελφή τής Παναγίας ακούσατε. Ο Ιωακείμ ο πατήρ τής Παναγίας, είχεν αδελφό, όστις απέθανε χωρίς νά αποκτήσει τέκνον, κατά δέ τόν Νόμον τού Μωϋσέως επήρε τήν νύμφην του διά γυναίκα καί έκαμε από εκείνην αυτήν τήν Μαρίαν. Από δέ τήν Άννα έκαμε τήν Παναγίαν Θεοτόκον. Ώστε λοιπόν αδελφή τής Παναγίας μας ήταν από τόν πατέρα μόνον.
Εβδόμη Μυροφόρος είναι η Σωσσάνα.
Ήσαν δέ καί άλλες πολλές ως τό λέγει ο Ευαγγελιστής Λουκάς «αίτινες ήσαν διακονούσαι αυτώ» (Λουκ. η΄, 3 και Ματθ. κζ΄, 55) δηλαδή τόν Χριστόν, αλλά οι Ευαγγελιστές δέν έγραψαν τά ονόματα όλων διότι δέν υπήρχε λόγος.
Εδιαλύσαμεν μέ τήν βοήθεια τού Θεού τό πρώτον ζήτημα. Άς έλθωμεν τώρα καί είς τό δεύτερον»…
(Δαμασκηνού Στουδίτου – Μητροπολίτου Άρτης)
