Νυν πάντα πεπλήρωται φωτός
Ουρανός τε και γη και τα καταχθόνια,
εορταζέτω γούν πάσα κτίσις την έγερσιν Χριστού,εν η εστερέωται.
(Τροπάριον γ΄ ωδής Κανόνος του Πάσχα Ιω. Δαμασκηνού).
ΠΑΣΧΑ 2021: Όντως φωτός ανεσπέρου και αδύτου επλήρωσε τα σύμπαντα η εκ νεκρών Ανάστασις του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού.
Ο Υιός καί Λόγος τού Θεού, ο Ενανθρωπήσας εκ Πνεύματος Αγίου καί Μαρίας τής Παρθένου Ιησούς Χριστός, ο Ναζαρηνός, ο Εσταυρωμένος, σαρκί παθών καί ταφείς καί κατελθών εις τόν Άιδην, ενίκησε τόν θάνατον. Διά τού θανάτου Αυτού επάτησε τόν θάνατον. Τριημερεύσας εις τόν Άιδην, εκήρυξε εις τούς εν Άιδη, εις τούς απ αιώνος πεπεδημένους κατόχους αυτού καί εσύλησε αυτούς απ αυτού. Ηλευθέρωσε αυτούς εκ τής οδυνηρής βασάνου τής τύψεως τής συνειδήσεως, εκ τού βαθέος σκότους τής αγνωσίας καί τής αφορήτου απελπισίας καί εισήγαγε πάλιν εις τόν Παράδεισον. Τελειώσας τό έργον τού Πατρός Αυτού εις τήν γήν, επλήρωσε καί εις τά κατώτατα τής γής, εις τόν Άιδην. «Τάφω διαφθοράν ουκ οίδε τό άχραντον σώμα τού Λυτρωτού τών ψυχών ημών». Αυτεξουσίως ανέστη εκ νεκρών σύν τή προσληφθείση σαρκί Αυτού καί συνανέστησε Αδάμ τόν Προπάτορα καί τούς κεκοιμημένους απογόνους Αυτού χειρί παντοδυνάμω.
Τό υπερφυές τούτο έργον τής διά τής Αναστάσεως τού Χριστού ανακαινίσεως καί αναπλάσεως τού πλάσματός Του ανήγγειλε ο Θεός δι αγγέλου εις τούς ανθρώπους. Ο αποκυλίσας τόν λίθον τού μνημείου καί καθήμενος επ αυτού φαεσφόρος άγγελος είπεν εις τάς μυροφόρους γυναίκας: «μή εκθαμβείσθε, Ιησούν ζητείτε τόν Ναζαρηνόν, τόν εσταυρωμένον, ουκ έστιν ώδε, ίδε ο τόπος όπου έθηκαν αυτόν (Μάρκ. 16, 6). Τήν αγγελικήν ολόφωτον θέαν καί τήν χαρμόσυνον αγγελίαν προσανεπλήρωσεν, επεβεβαίωσε καί επεσφράγισε η θέα Αυτού τού εκ νεκρών Αναστάντος Κυρίου. Μετά τού λελαμπρυσμένου καί δεδοξασμένου σώματος Αυτού, έχοντος λελογχευμένην τήν πλευράν καί φέροντος εις τάς χείρας καί τούς πόδας τόν τύπον τών ήλων, «εφάνη πρώτον Μαρία τή Μαγδαληνή, αφ ής εκβεβλήκει επτά δαιμόνια» (Μάρκ 16, 9), λέγων αυτή: «μή μου άπτου, ούπω γάρ αναβέβηκα πρός τόν Πατέρα» ( Ιω. 20, 17). Εφάνη ωσαύτως, «ούσης οψίας τή ημέρα εκείνη μιά τών Σαββάτων», εις τούς μαθητάς συνηθροισμένους εις τό υπερώον, «τών θυρών κεκλεισμένων», λέγων αυτοίς «ειρήνη υμίν» καί «λάβετε Πνεύμα Άγιον», «άν τινων αφήτε τάς αμαρτίας αφέωνται αυτοίς» καί «πάλιν μεθ ημέρας οκτώ», «τού Θωμά όντος μετ αυτών», διορθών τήν καλήν απιστίαν αυτού εις πίστιν βεβαίαν καί καλών «μακαρίους τούς μή ιδόντας καί πιστεύσαντας» ( Ιω. 20, 19 29). Όντως δέ, «ώ τών σοφών κριμάτων Αυτού», ως ψάλλει ο υμνωδός, εν ώ «Πέτρω μέν τοίς οθονίοις μόνον έδωκε εννοήσαι Αυτού τήν Ανάστασιν, Λουκά καί Κλεόπα συμπορευόμενος ωμίλει καί ομιλών ουκ ευθέως Εαυτόν φανεροί, αλλ εν τώ ευλογείν τόν άρτον εγνώσθη αυτοίς» (Λουκ. 24, 30- 31). Ευθύς δέ μετά τούτο, ώ τής πανταχού παρουσίας Αυτού, «έστη εις Ιεροσόλυμα εν μέσω αυτών», λέγων αυτοίς, «ίδετε τάς χείράς μου καί τούς πόδας μου ότι εγώ ειμι αυτός, ψηλαφήσατέ με καί ίδετε ότι πνεύμα σάρκα καί οστέα ουκ έχει καθώς εμέ θεωρείτε έχοντα καί ζητών βρώσιμόν τι, λαβών ενώπιον αυτών έφαγεν ιχθύος οπτού μέρος καί από μελισσίου κηρίου (Λουκ. 24, 36 43), ουχί, καθά εξηγεί Ιωάννης ο Δαμασκηνός, «ως έχων ανάγκην τού φαγείν μετά τήν Ανάστασιν, αλλά οικονομίας τρόπω τό αληθές πιστούμενος τής Αναστάσεως».
Ούτως παραστήσας ο Κύριος Εαυτόν ζώντα μετά τό παθείν εν πολλοίς τεκμηρίοις οπτανόμενος δι ημερών τεσσαράκοντα καί λέγων τά περί τής βασιλείας τού Θεού» (Πράξ. 1, 3), «βλεπόντων τών μαθητών επήρθη καί νεφέλη υπέλαβεν αυτόν» (Πράξ.1, 9) καί «αναβάς εις ύψος» (Ψαλμ. 67, 19, Εφεσ. 4, 8), θεώσας τό πρόσλημμα, ήτοι τήν εν τή Ενανθρωπήσει προσληφθείσαν ανθρωπίνην φύσιν ημών, εκάθισεν εκ δεξιών τού Πατρός, «ερχόμενος πάλιν μετά δόξης κρίναι ζώντας καί νεκρούς».
Εκείθεν πληρών τήν επαγγελίαν Αυτού, απέστειλε ημίν παρά τού Πατρός Παράκλητον άλλον, τό Πνεύμα τής αληθείας καί εφώτισε, ενεδυνάμωσε, ενεψύχωσε καί εχαροποίησε τούς αγίους μαθητάς καί αποστόλους καί δι αυτών τό σώμα Αυτού τήν Εκκλησίαν. Αύτη τή χάριτι καί τή παρ Αυτού δοθείση αυτή εξουσία συνεχίζει τό λυτρωτικόν έργον Αυτού εις τήν γήν. Προσλαμβάνει τούς ανθρώπους, καθιστά αυτούς μέλη αυτής διά τού Βαπτίσματος, «συντάσσει τώ Χριστώ», εξανθρωπίζει αυτούς διά τής διδασκαλίας Αυτού, τής συνδιαλλαγής, ειρήνης, ομονοίας καί αγάπης ουχί μόνον πρός τόν πλησίον αλλά καί πρός τούς εχθρούς, εξαγιάζει αυτούς διά τών μυστηρίων, καθιστά αυτούς εργάτας ευεργετικής ευποιίας εις τήν κοινωνίαν καί αποθνήσκοντας μεταπέμπει εις ζωήν ουράνιον εν αγαλλιάσει καί ευφροσύνη, απολαύσει τού αϊδίου φωτός τής τρισηλίου Θεότητος καί επ ελπίδι Αναστάσεως ζωής αιωνίου.
Η Εκκλησία Ιεροσολύμων, «τάς πύλας τής οποίας αγαπά Κύριος υπέρ πάντα τά σκηνώματα Ιακώβ», «η δεξαμένη πρώτη άφεσιν αμαρτιών διά τής Αναστάσεως», συμπάσχουσα μετά τής δεινοπαθούσης εκ τής λοιμώδους πανδημίας, Covid 19, ανθρωπότητος, δέεται από τού κενού καί ζωοδόχου Μνημείου υπέρ θεραπείας πάντων τών προσβεβλημένων εκ ταύτης συνανθρώπων ημών, υπέρ ελεύσεως καί πάλιν ευλαβών προσκυνητών, υπέρ ειρήνης καί αγαθής καταστάσεως τού σύμπαντος κόσμου καί τής Μέσης Ανατολής, ουχ ήκιστα δέ υπέρ υγιείας, ευημερίας καί σωτηρίας τού όπου γής Χριστεπωνύμου πληρώματος αυτής.
