Του Γιάννη Παπανικολάου – ΒΗΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ
ΑΥΤΟΚΕΦΑΛΕΣ ΟΡΘΟΔΟΞΕΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ: «Ο ορθόδοξος λαός στην Βόρεια Μακεδονία εδώ και πολλές δεκαετίες περιμένει και αγωνίζεται για την αποδοχή του από τους ορθοδόξους του αδελφούς ανά τον κόσμο, στην οικογένεια των επί τόπου ορθοδόξων Εκκλησιών.
Νομίζω πως στην ιστορία καμία άλλη τοπική ορθόδοξη εκκλησία μέχρι τώρα δεν βρισκόταν σε τόσο σκληρή και μακρόχρονη απομόνωση όπως συμβαίνει με την δική μας. Γιʼ αυτό, το μεγαλύτερο μέρος του ορθοδόξου πληθυσμού σε μας με ισχυρή επιθυμία και ανυπομονησία προσμένει τον Τόμο αυτοκεφαλίας για την Εκκλησία του. Αυτός ήταν και ο λόγος η κρατική μας αρχή να αποστείλει παρακλήσεις, και απολύτως σωστά, προς το Οικουμενικό Πατριαρχείο, το οποίο αποτελεί την κορυφαία αρχή στον ορθόδοξο κόσμο και το μόνο που έχει το δικαίωμα αποδοχής εκκλήτου προσφυγής, όπως και το δικαίωμα χορήγησης της αυτοκεφαλίας.».
Αυτά δήλωνε σε πρόσφατη συνέντευξή του σε εκκλησιαστική ουκρανική ιστοσελίδα ο Επίσκοπος της σχισματικής Εκκλησίας των Σκοπίων Αντανίας Παρθένιος, Ηγούμενος της Ι. Μονής Τιμίου Προδρόμου Μπίγκορσκι. Ο συγκεκριμένος Επίσκοπος είναι γνωστός για τον φιλελληνισμό του και τις σχέσεις του με το Άγιον Όρος, αλλά και με άλλες μονές της Ελλάδος.
Ο ίδιος Επίσκοπος βέβαια στην ίδια συνέντευξη δήλωνε:
«Οι αρχές μας, ως ευνομούμενο κράτος, προσέφεραν προστασία στον αποσχισθέντα Μητροπολίτη (Αχρίδος) Ιωάννη από τον εξοργισμένο λαό, ο οποίος σε καμία περίπτωση δεν δεχόταν την δημιουργία σερβικής εκκλησιαστικής εξαρχίας, και μ’ αυτό τον τρόπο απέτρεψαν η κατάσταση αυτή να κλιμακωθεί σε κάτι φοβερότερο».
Η αλήθεια είναι όμως ότι οι αρχές των Σκοπίων «προστάτευσαν» τον Μητροπολίτη Ιωάννη, εγκλείοντάς τον στην φοβερότερη φυλακή της χώρας, την φυλακή «Ιντρίζοβο», με ελεεινές και άθλιες συνθήκες, τις οποίες περιγράφει στο βιβλιο του «Ελευθερία μέσα στην φυλακή», έκδοση της Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπεδίου το 2020. Πολλά γράφει εκεί ο κανονικός Αρχιεπίσκοπος Ιωάννης για τα μαρτύρια που τράβηξε στην φυλακή για δύο χρόνια, αλλά αρκεί ένα μικρό μόνο απόσπασμα (σελ. 41) για να καταλάβουμε την «προστασία» των κρατικών αρχών, για την οποία μιλάει ο επίσκοπος Αντανίας Παρθένιος:
«Η τροφή ήταν πράγματι ελεεινή… Το ότι προσφερόταν σε μικρές ποσότητες, παρασκευαζόταν και σερβιριζόταν σε εξαιρετικά ανθυγιεινές συνθήκες ήταν κάτι που εξαντλούσε ακόμη περισσότερο τους φυλακισμένους και τους έκανε νευρικούς και δυσανεκτικούς. Για όλο αυτό το διάστημα της παραμονής μου στις φυλακές «Ιντρίζοβο» οι κρατούμενοι ούτε μία φορά δεν έλαβαν φρούτο ή γλυκό ή έστω κάποιο επιδόρπιο. Το πρωί στις έξι μας σερβίριζαν σούπα, η οποία ήταν χειρότερη ακόμα και από αποφάγια· έτσι το 90% της τροφής το ρίχναμε στα γουρούνια, γιατί σχεδόν κανένας μας δεν την έτρωγε…».
Επιπλέον η «προστασία» των αρχών στον Αρχιεπίσκοπο Ιωάννη ήταν να καταστρέψουν συθέμελα το μοναστήρι, που με πολλούς κόπους και θυσίες έκτισε σε αγρόκτημα και οίκημα που είχε δωρίσει ο πατέρας του στην Εκκλησία, όταν οι «αρχές προστασίας» του άρπαξαν τα πάντα.
Οι απεσταλμένοι/ληστές των κρατικών αρχών λεηλάτησαν το σπίτι, το οποίο ο πατέρας του κανονικού Αρχιεπισκόπου είχε χαρίσει στο μοναστήρι, με όλο τον εξοπλισμό του. Κούρεψαν τις μοναχές, τις οποίες βρήκαν εκεί μέσα, και τέλος πυρπόλησαν την οικία. Αυτή ήταν η «προστασία» του κράτους των Σκοπίων στον Αρχιεπίσκοπο Ιωάννη, για την οποία μιλά ο Επίσκοπος Παρθένιος.
Στην ίδια συνέντευξη ο Επίσκοπος Παρθένιος ισχυρίζεται ότι ο λαός των Σκοπίων (οι αυτοαποκαλούμενοι «Μακεδόνες») δεν αποδέχεται τον Αρχιεπίσκοπο Ιωάννη και ότι η Εκκλησία του είναι μία «πλαστή» Εκκλησία.
Τί απαντά σε αυτό ο Αρχιεπίσκοπος Ιωάννης:
«Εγώ δεν μιλάω προκειμένου να μαζέψω ψήφους στις εκλογές. Δεν είμαι πολιτικός, ο οποίος αναμένει επιβεβαίωση των πολιτικών του δεσμεύσεων από τους ψηφοφόρους και συνεπώς είναι αναγκασμένος να λέει αυτό που αρέσει στον λαό. Είμαι Επίσκοπος και απλώς αναγγέλλω την αλήθεια που αποκαλύφθηκε από τον ίδιο τον Θεό…
Ο θάνατος έιναι ο μεγαλύτερος εχθρός του ανθρώπου. Αυτός εξανδραποδίζει τον άνθρωπο από την πρώτη κιόλας μέρα της ζωής του. Επομένως η αληθινή ελευθερία είναι πράγματι η νίκη της ζωής έναντι του θανάτου. Αλλά στην βιολογική ταυτότητα αυτό δεν είναι δυνατόν. Είναι απαραίτητη η αλλαγή της ταυτότητας. Την νέα ταυτότητα, την οποία αποδεχόμαστε αυτοβούλως, και της οποίας ο στόχος είναι η αιώνια ζωή, την ονομάζουμε «εκκλησιαστική ταυτότητα»».
Όπως σημειώνει ο (κανονικός) Επίσκοπος Στρωμνίτζης Δαβίδ, «η κατανίκηση του θανάτου είναι εφικτή μόνο στην Συνοδική Εκκλησία. Αυτό συμβαίνει, όχι λόγω του ότι η Εκκλησία διαθέτει μέσα σωτηρίας, αλλά επειδή σώζει με αυτά που έχει, και κυρίως με αυτό που είναι στην πραγματικότητα.
Η Εκκλησία και η ενότητα της Εκκλησίας αντιπροσωπεύουν την ένωση με την Αγία Τριάδα, ένωση η οποία πρέπει να ενδυναμωθεί».
Μπορεί τα Σκόπια, το Μαυροβούνιο ή ακόμη και η Λευκορωσία να ζητούν αυτοκεφαλία, αλλά το παράδειγμα του Αρχιεπισκόπου Αχρίδος μας δείχνει το δρόμο:
«Ένα έθνος επικυρώνεται ως έθνος μόνο όταν συνυπάρχει σε ένωση με τα άλλα έθνη και δεν είναι απομονωμένο».
Η Εκκλησία δεν είναι πολιτικός οργανισμός, αλλά ένα σύνολο ανθρώπων που πορεύονται προς τον Χριστό.
Είναι επιτακτική ανάγκη τα κράτη να στηρίξουν τις εκκλησίες και τα Πατριαρχεία να ενεργοποιηθούν και να αναλάβουν δράση προς την ενότητα της παγκόσμιας ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ !!!
