Ι.Μ. ΒΕΡΟΙΑΣ: Tην Κυριακή 14 Μαρτίου(Τυρινής) ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε το θείο λόγο στον υπό κατασκευή Ιερό Ναό του Αγίου Λουκά του Ιατρού στην Ιερά Μονή Παναγίας Δοβρά Βεροίας.
Η Θεία Λειτουργία τελέστηκε τηρουμένων όλων των προβλεπόμενων περιοριστικών μέτρων για την προστασία της δημόσιας υγείας, ενώ μεταδόθηκε απευθείας μέσα από την ιστοσελίδα της Ιεράς Μητροπόλεως, την αντίστοιχη σελίδα στο Facebook και τον ραδιοφωνικό σταθμό «Παύλειος Λόγος» στους 90.2 FM.
Στην Ιερά Ακολουθία έψαλλαν ο Πρωτοψάλτης του Ιερού Ναού Κοιμήσεως της Θεοτόκου Ναούσης, Άρχων Μαΐστωρ της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας κ. Γεώργιος Ορδουλίδης και ο Πρωτοψάλτης του Ιερού Ναού του Αγίου Σάββα Κυριωτίσσης Βεροίας κ. Ιορδάνης Ζερδαλής.
Ο Σεβασμιώτατος στην ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων: «Σύ δέ νηστεύων άλειψαί σου τήν κεφαλήν καί τό πρόσωπόν σου νίψαι, όπως μή φανής τοίς ανθρώποις νηστεύων».
Μία από τίς σημαντικότερες προκλήσεις μέ τίς οποίες βρίσκεται αντιμέτωπος ο αγωνιζόμενος πνευματικά χριστιανός, είναι αυτή στήν οποία αναφέρεται ο Χριστός στή σημερινή ευαγγελική περικοπή μιλώντας στούς μαθητές του.
Καί καθώς ευρισκόμεθα στήν αρχή μιάς περιόδου νηστείας καί πνευματικού αγώνος η Εκκλησία μας μάς υπενθυμίζει τούς λόγους τού Κυρίου μας, ώστε νά τούς έχουμε κατά νούν καί νά γνωρίζουμε τί θά πρέπει νά κάνουμε καί τί νά αποφεύγουμε.
Η πρόκληση στήν οποία αναφέρεται ο Χριστός είναι η πρόκληση τής αυτοπροβολής καί αυτοδιαφημίσεως. «Σύ δέ νηστεύων άλειψαί σου τήν κεφαλήν καί τό πρόσωπόν σου νίψαι, όπως μή φανής τοίς ανθρώποις νηστεύων».
Σύ πού νηστεύεις, άλειψε τό κεφάλι σου καί νίψε τό πρόσωπό σου γιά νά μή φανείς στούς ανθρώπους ότι νηστεύεις, λέγει ο Χριστός, θέλοντας νά μάς προφυλάξει από τόν πειρασμό τής υπερηφανείας καί τής υψηλοφροσύνης καί νά μάς αποτρέψει από μία διάθεση επιδείξεως, η οποία συχνά μάς διακατέχει.
Κάποιοι ίσως αντιτείνουν στήν προτροπή αυτή τού Χριστού, λέγοντας ότι τό νά νηστεύει κανείς φανερά θά μπορούσε νά είναι μία ομολογία πίστεως σέ έναν κόσμο, στόν οποίο επικρατεί η υλοφροσύνη καί η γαστριμαργία καί ο οποίος έχει απομακρυνθεί από τίς εντολές τού Χριστού καί τής Εκκλησίας ή ακόμη καί νά λειτουργήσει ως παράδειγμα πρός εκείνους οι οποίοι δέν νηστεύουν.
Θά μπορούσε ίσως νά ισχύει αυτό, εάν ο άνθρωπος ήταν απολύτως απαθής καί δέν κινδύνευε από τίς προσβολές τών πειρασμών. Όμως κανένας χοϊκός άνθρωπος, ακόμη καί ο μεγαλύτερος άγιος, δέν είναι απολύτως ανεπηρέαστος από τίς επιθέσεις τού πειρασμού, καί γι’ αυτό είναι ανάγκη νά προφυλάσσεται μέ τήν ταπεινοφροσύνη καί νά αποφεύγει τόν πειρασμό τής αυτοπροβολής καί αυτοεπιδείξεως, ο οποίος, όπως είδαμε στήν περίπτωση τού Φαρισαίου, είναι εξαιρετικά επικίνδυνος.
Καί αυτό δέν ισχύει μόνο γιά τήν νηστεία, αλλά γιά κάθε πνευματική προσπάθεια πού κάνουμε. Διότι, καθώς ο πονηρός δυσαρεστείται από τόν αγώνα μας καί από τή διάθεσή μας νά προσπαθήσουμε γιά νά ζήσουμε σύμφωνα μέ τίς εντολές τού Θεού, επιδιώκει νά μάς παρασύρει στήν υπερηφάνεια καί στήν επίδειξη, ώστε δι’ αυτών νά χάσουμε ό,τι κερδίσαμε από τόν αγώνα μας καί ό,τι κατακτήσαμε μέ τή χάρη τού Θεού.
Γι’ αυτό καί οι πατέρες τής Εκκλησίας δέν παραλείπουν νά τονίζουν τή σημασία τής ταπεινοφροσύνης, η οποία αποτελεί τή θύρα πού διασφαλίζει τούς καρπούς τού πνευματικού μας αγώνος καί δέν επιτρέπει στόν αντίδικο τής ψυχής μας νά τούς συλήσει.
Ο Χριστός, άλλωστε, επανειλημμένα μάς δίδαξε ότι ο Θεός γνωρίζει τά κρυπτά τών ανθρώπων, γνωρίζει τά μύχια τών ψυχών μας, καί έτσι δέν χρειάζεται νά προβάλλουμε τίς ενάρετες πράξεις μας ή τόν αγώνα μας γιά νά τά επιδείξουμε. Η εν Χριστώ ζωή δέν βιώνεται εξωτερικά, δέν βιώνεται κοσμικά, αλλά εσωτερικά, βιώνεται μέσα στήν ψυχή τού κάθε πιστού, βιώνεται στό «ταμιείον» του, όπως λέγει καί πάλι ο Κύριος, αναφερόμενος στήν προσευχή.
Καί ο Θεός πού βλέπει τόν αγώνα καί τήν προσπάθειά μας, θά μάς ανταμείψει «εν τώ φανερώ», κατά τή διαβεβαίωση τού Κυρίου. Αρκεί εμείς νά μήν επιδιώκουμε νά λάβουμε τήν αμοιβή τής προσπαθείας μας επιδεικνύοντάς την στούς ανθρώπους, γιατί ο έπαινος τών ανθρώπων μάς στερεί όχι μόνο τόν μισθό τού Θεού αλλά τίς περισσότερες φορές καί τή χάρη του.
Γι’ αυτό καί θά πρέπει νά είμεθα προσεκτικοί είτε στό θέμα τής νηστείας είτε σέ άλλα θέματα τής πνευματικής μας ζωής, καί νά μήν επιδιώκουμε μέ κανένα τρόπο νά δείχνουμε στούς ανθρώπους γύρω μας τί κάνουμε ούτε νά υπερηφανευόμεθα γιά αυτό ούτε καί νά αρεσκόμεθα καί νά αναπαυόμεθα στόν έπαινο τών ανθρώπων, καί γιά νά μήν αστοχήσουμε στήν προσπάθειά μας, στερούμενοι τής χάριτος τού Θεού, καί γιά νά μήν σκανδαλίσουμε τούς αδελφούς μας, παριστάνοντας τούς εναρέτους, αλλά κυρίως γιά νά μήν πέσουμε στόν πειρασμό τής υπερηφανείας καί τής ανθρωπαρεσκείας καί αντί νά ωφεληθούμε πνευματικά από τόν αγώνα μας, τελικά κατακριθούμε.
Άς προσπαθήσουμε, λοιπόν, τήν Αγία καί Μεγάλη Τεσσαρακοστή, στήν οποία θά εισέλθουμε από αύριο, νά ακολουθήσουμε τήν προτροπή τού Χριστού, καί άς αγωνιζόμεθα μέ ταπείνωση καί υπακοή στούς πνευματικούς μας πατέρες, ώστε καί νά προετοιμασθούμε κατάλληλα γιά νά ζήσουμε τό θείο Πάθος καί τήν Ανάσταση τού Κυρίου μας.
