ΣΥΡΟΥ ΔΩΡΟΘΕΟΣ Β΄: “Ο άνθρωπος του 21ου αιώνα μεθυσμένος από την ψευδαίσθηση της αυτάρκειας, που του προσφέρουν τα όντως ιλιγγιώδη επιτεύγματα της Επιστήμης και της Τεχνολογίας, πίστεψε ότι θα δοθεί επιτέλους τέλος στην αρρώστεια και τον πόνο, με τα φάρμακα και τα εμβόλια”, επισημαίνει σε αποκλειστικό άρθρο του στο ΒΗΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ο Σεβ. Μητροπολίτης Σύρου κ. Δωρόθεος Β’ σχετικά με την εξέλιξη της πανδημίας του κορωνοϊού.
Παράλληλα, ο Σεβασμιώτατος αναφέρεται στην διαφύλαξη της υγείας του σώματος μας, που κατά τη Χριστιανική διδασκαλία, είναι «ναός του εν ημίν Αγίου Πνεύματος», και γι’ αυτό «όστις τον ναόν του Θεού φθείρει, φθερεί τούτον ο Θεός», Οποίος, με την ενσάρκωσή Του και την εκ Παρθένου κατά σάρκα Γέννησή Του, τίμησε το ανθρώπινο σώμα, προσφέροντάς του την προοπτική της αφθαρσίας!
Διαβάστε αναλυτικά το μήνυμα του:
Ζούμε σε μια εποχή θάμβους και παράκρουσης, σε μια εποχή των τέλειων μέσων και των συγκεχυμένων σκοπών, όπως προσφυέστατα τη χαρακτήρισε ο Αϊνστάιν.
Ποτέ άλλοτε ο άνθρωπος δεν υπήρξε τόσο ισχυρός και ταυτόχρονα τόσο ανίσχυρος. Η πρόοδός του υπήρξε το Πάρθιο βέλος, που στράφηκε εναντίον του.
Η μέθη της επιτυχίας και ο στρόβιλος των υλικών και επιστημονικών κατακτήσεων τον ώθησε στην «ύβρη»: νόμισε ότι έγινε υπεράνθρωπος, παντοδύναμος, που δεν μπορεί πια να τον αγγίξει η φθορά, η αρρώστεια, ο θάνατος….
Ζώντας, όμως, μέσα στην αυταπάτη της αυτάρκειας, της δύναμης και της μονιμότητας, όταν αντιμετωπίζουμε πρόβλημα υγείας, τότε αυτή η ψευδαίσθηση καταρρίπτεται, νοιώθουμε αδύναμοι, άοπλοι και πραγματικά κεχριαίοι.
Ένας ιός, ένας αόρατος στο ανθρώπινο μάτι οργανισμός, εμφανίζεται ξαφνικά από το πουθενά και αποδεικνύει πόσο άχρηστα είναι τα τεχνολογικά μας επιτεύγματα, πόσο άοπλοι, ευάλωτοι και αδύναμοι είμαστε, πόσο άνθρωποι είμαστε τελικά….
Ο πρώτος άνθρωπος κλήθηκε, ως ελεύθερο πρόσωπο, να παραμείνει για πάντα σε κοινωνία με τον Δημιουργό του, το Θεό.
Όμως, ο Αδάμ, επέλεξε ελεύθερα την απομάκρυνσή του από το Θεό Πατέρα και έτσι η ασθένεια και ο θάνατος από φυσική δυνατότητα, έγιναν φυσική πραγματικότητα.
Δεν είναι πλέον δυνατόν να μη νοσεί η ανθρώπινη φύση. Η ασθένεια έγινε φαινόμενο «φυσικό», γιατί εκεί οδήγησε τα πράγματα η κακή διαχείριση της ανθρώπινης ελευθερίας.
Ἀρρωσταίνουμε, γιατί η φύση μας υπόκειται στη φθορά.
Ἀρρωσταίνουμε, γιατί, αντί να είμαστε καλοί φύλακες και διαχειριστές της περιουσίας που μας χάρισε ο Θεός, την εκμεταλλευόμαστε χωρίς μέτρο, την ρυπαίνουμε και την καταστρέφουμε.
Έτσι, η επίγειος πορεία του ανθρώπου έχει στιγματισθεί από πλήθος ασθενειών, επιδημιών και πανδημιών, που προεκάλεσαν εκατόμβες νεκρών…
Ο άνθρωπος του 21ου αιώνα, όμως, μεθυσμένος από την ψευδαίσθηση της αυτάρκειας, που του προσφέρουν τα όντως ιλιγγιώδη επιτεύγματα της Επιστήμης και της Τεχνολογίας, πίστεψε ότι θα δοθεί επιτέλους τέλος στην αρρώστεια και τον πόνο, με τα φάρμακα, τα εμβόλια και τις διαρκώς νέες μεθόδους θεραπείας, που συνεχώς ανακαλύπτει.
Δυστυχώς, όμως, όπως αποδεικνύει και η πανδημία του περίφημου πλέον κορωνοϊού, που κλονίζει τις κοινωνικές και οικονομικές σχέσεις, ο άνθρωπος παραμένει κεχριαίος, αδύναμος και ανυπεράσπιστος στις επιθέσεις ενός οργανισμού, τόσο μικρού, που δεν φαίνεται δια γυμνού οφθαλμού, και τόσο «δυνατού», που δεν ξέρει πως να αμυνθεί στις επιθέσεις του.
Ενώπιόν της καταστάσεως που έχει διαμορφωθεί όχι μόνο στην Πατρίδα μας αλλά και παγκοσμίως, η Εκκλησία τονίζει τη δύναμη της πίστεως και της ενώσεώς μας με το Χριστό, προβάλλοντας τους χαρακτηριστικούς λόγους του αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου: «Όπως η μητέρα τρέφει με το δικό της αίμα και γάλα το παιδί που γέννησε, έτσι και ο Χριστός, όσους γέννησε τρέφει με το αίμα Του διηνεκώς»!
Παράλληλα, όμως, ότι δεν είναι δυνατόν, αλλ’ οὔτε και επιτρεπτό να αγνοήσουμε τις συμβουλές των ιατρών για πρόληψη και θεραπεία των ασθενειών και τη διαφύλαξη της υγείας του σώματος, που, κατά τη Χριστιανική διδασκαλία, είναι «ναός του εν ημίν Αγίου Πνεύματος», και γι’ αυτό «όστις τον ναόν του Θεού φθείρει, φθερεί τούτον ο Θεός», Οποίος, με την ενσάρκωσή Του και την εκ Παρθένου κατά σάρκα Γέννησή Του, τίμησε το ανθρώπινο σώμα, προσφέροντάς του την προοπτική της αφθαρσίας!
† Ο ΣΥΡΟΥ ΔΩΡΟΘΕΟΣ Β΄
