Παρίσι: Στον Μητροπολιτικό Ι. Ναό Αγίου Στεφάνου Παρισίων χοροστάτησε και προεξήρχε της Θ. Λειτουργίας ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Γαλλίας κ. Εμμανουήλ κατά την μεγάλη Θεομητορική Εορτή της Κοιμήσεως και της εις ουρανούς Μεταστάσεως της Υπεραγίας Θεοτόκου.
Ο Μητροπολίτης Γαλλίας στο κήρυγμά του τόνισε τον ρόλο της Παναγίας ως σκεύος εκλογής, ως πρότυπο υπακοής στον Θεό και ως μεσίτρια προς τον Σωτήρα Χριστό.
«Περισσότερο από κάθε άλλη φορά στρέφουμε το βλέμμα και την ελπίδα μας προς Εκείνη, αυτές τις δυσκολες στιγμές για την ανθρωπότητα. Η Θεοτόκος στέκεται αρωγός και προστασία στους πάσχοντες από διωγμούς αδελφούς Χριστιανούς, στους κατατρεγμένους, τους ασθενείς, τους πρόσφυγες, τους φτωχούς και τους πεινασμένους. Ως μητέρα πρεσβεύει προς τον Υιό της και Θεό ημών για όλους που έχουν ανάγκη πραγματική», υπογράμμισε ο Σεβασμιώτατος.
Επίσης πρόσθεσε, «Η Θεοτόκος ως πρότυπο υπακοής στον Θεό αποτελεί ζωντανό παράδειγμα για όλους μας. Παράδειγμα εμπιστοσύνης και υπακοής στην Εκκλησία και την εκκλησιαστική κοινότητα που ανήκουμε. Οι μοναχοί ασκούνται καθημερινά στην υπακοή στον γέροντά τους και δια αυτής πολεμούν τον πονηρό που μεθοδεύει την διχοτόμηση και το μίσος. Η υπακοή στο θέλημα του Θεού καλλιεργείται μέσα από τη σχέση μας με τον πνευματικό μας και την εμπιστοσύνη που δείχνουμε στο πρόσωπό του. Δεν νοείται άσκηση φιλελεύθερου τύπου που υπόκειται σε κοσμικούς νόμους ελευθερίας, αλλά σε πνευματικούς νόμους κατά Χριστόν ελευθερίας, υπό το πρίσμα της σχέσης υπακοής στο θέλημα του Θεού, το ιερό Ευαγγέλιο και τις παραδόσεις της Εκκλησίας. Διαφορετικά θα μιλούσαμε για κάποια άλλη εκκλησιαστική κοινότητα και όχι για Ορθόδοξη Εκκλησία. Στην Ορθοδοξία τιμούμε τις παραδόσεις της Εκκλησίας, υπακούμε στον Επίσκοπό μας που είναι ο εις τόπον και τύπον Χριστού, προσκυνούμε τις ιερές εικόνες, μετέχουμε στις Ακολουθίες του νυχθημέρου, γονατίζουμε μπροστά στην εικόνα της Παναγίας, ανάβουμε το καντήλι στο σπίτι μας και φιλάμε το χέρι του παπά της ενορίας μας.
Η εκκλησιαστική ασυδοσία, αγαπητοί Χριστιανοί, μπορεί να φαντάζει δελεαστική και πρέπουσα κατά τα σύγχρονα κοσμικά πρότυπα, στην πραγματικότητα όμως είναι δηλητήριο στην ψυχή μας. Δεν μπορούμε να συγκρίνουμε τη λειτουργία της εκκλησιαστικής κοινότητας με αυτή των πολιτιστικών συλλόγων ούτε των φιλανθρωπικών οργανώσεων. Η Εκκλησία είναι θεανθρώπινος οργανισμός που στηρίζεται και καθοδηγείται από τον Κύριο ημών Ιησού Χριστό. Η κάθε κοινότητα τελεί τα Μυστήρια στο όνομα του Επισκόπου και δεν μπορεί να λειτουργεί αυτόνομα. Αλλιώς θα μιλούσαμε για θρησκευτική κοινότητα και όχι για Ορθόδοξη Εκκλησία. Είναι πολύ εύκολο να παρασυρθούν οι Χριστιανοί του μέλλοντος και να μολύνουν την εκκλησιαστική κοινότητα με ιδέες κοσμικές που σταδιακά θα οδηγήσουν στον όλεθρο, για αυτό πρέπει να αγρυπνούμε και να φροντίζουμε με αυστηρότητα για την τήρηση όσων κληρονομήσαμε από τους πατέρες».
