Σπήλιος Ν. Παναγιωτόπουλος
ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΙΕΡΑΡΧΕΣ: Οι Αρχιερείς μας πού εκκινούν τώρα καί διαμαρτύρονται γιά τό πράγματι «αίσχος» νά κλειστούν οι ιεροί Ναοί μας, μάλλον γιά τήν δική τους περιφρόνησι καί υποτίμησι εκ μέρους τής Κυβερνήσεως νοιάζονται καί αγανακτούν, παρά γιά τήν προσβολή τής Εκκλησίας!
Αλλιώς, πού ήσαν όλοι αυτοί τότε πού θά έπρεπε νά πρωτοστατούν καί νά βροντοφωνάζουν τά «ουκ έξεστί» τους, γιά τήν προδοσία τού Μακεδονικού θέματος, γιά τήν Ουκρανική αθλιότητα, γιά τήν «αγία καί μεγάλη Σύνοδο» τής Κρήτης, γιά τήν «Ιεράν ημών Σύνοδον»» πού μόνο τέτοια δυστυχώς δέν είναι, αφού κατά τόν Νικόλαον Σωτηρόπουλον μετριούνται στά δάκτυλα τής μιάς χειρός οι άξιοι εκεί μέσα- γιά τά άνομα νομοθετήματα τής νύν καί τής προηγουμένης Βουλής;
Πού είναι καί σήμερα πού ραίνουν ακόμη μέ ροδοπέταλα τόν ναυαγήσαντα πλέον περί τήν πίστιν Πατριάρχην μας καί κανείς τους δέν αγανακτεί καί δέν εκστομίζει καί γιά αυτόν τόν λόγο τό «αίσχος, αλλά αντιθέτως κτυπούν οι καμπάνες, γιά νά δοξάζεται ένα αιρεσιάρχης;
Είναι τόσο μακριά τό θέαμα τής Λέσβου γιά νά ξεχασθή; Εκεί πού δύο αιρεσιάρχες, ο Πάπας καί ο Πατριάρχης συναντήθηκαν μέ τιμές παρόντος καί τού Αρχιεπισκόπου μας;
Καί τώρα πού περιμένουμε καί πάλι νά τιμήσουμε τόν Πάπα, αντί νά τόν «καταριώμαστε» όπως μάς συμβουλεύει ο άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός θά βρεθή κάποιος από τούς σήμερον διαμαρτυρομένους ιεράρχες μας νά τόν καταρασθή;
Πού ήσαν εξ άλλου όλοι αυτοί πού τώρα θυμώνουν μέ τόν κ. Μητσοτάκη, καί δέν είπαν τίποτε όταν ο κ. Ιερώνυμος ξεκρέμασε τόν Σταυρόν του μετά από θρασύτατη απαίτησι ενός «εχθρού τού Σταυρού τού Χριστού»; Τόν Τίμιον Σταυρόν διά τόν οποίον άλλοι επειδή ακριβώς δέν δέχτηκαν νά τόν βγάλουν από τόν λαιμόν τους- εμαρτύρησαν;
Καί τέλος τώρα πού οργιάζει η σατανική οικουμενιστική κίνησι, γιατί «λάμπουν μέ τήν απουσία τους» όλοι οι πιό πάνω;
Γνωρίζει λοιπόν, αδελφοί, ο κ. Μητσοτάκης καί οι περί αυτόν ότι «μετριούνται στά δάκτυλα τής μιάς χειρός» οι άξιοι αρχιερείς μας καί γνωρίζει επίσης ότι μόλις τό 2% είναι αυτοί πού ενσυνειδήτως κοινωνούν κάθε Κυριακή, επειδή τά γνωρίζει αυτά γι αυτό καί «ΑΛΩΝΙΖΕΙ» μέσα στήν Εκκλησία τού Χριστού διαφορετικά, εάν ήσαν συνειδητοί Χριστιανοί τουλάχιστον όσοι τόν εψήφισαν, τότε δέν θά τολμούσε ούτε κάν νά διανοηθή τόν ΑΓΡΙΟΝ ΑΥΤΟΝ ΚΑΤΑΤΡΕΓΜΟΝ τής «αγιωτάτης ημών Πίστεως».
Άς αποδίδουμε λοιπόν μομφή στόν εαυτόν μας διότι «ΔΙΚΑΙΩΣ ΑΞΙΑ ΩΝ ΕΠΡΑΞΑΜΕΝ καί συνεχίζουμε νά πράττουμε ΑΠΟΛΑΜΒΑΝΟΜΕΝ»καί κληρικοί καί λαϊκοί, μή φοβούμενοι τόν Θεόν καί μή υπολογίζοντες όλα αυτά τά χρόνια τό «Μηκέτι αμάρτανε ίνα μή χείρόν σοί τι γένηται».
Καί μή φοβούμενοι τόν Θεόν τρέμουμε τώρα καί τήν σκιά μας καί μήπως τό πιό πάνω «χείρον», θά είναι ένας επιπλέον θάνατός μας από τόν περιβόητον καί διαβόητον πιά κορωνοϊόν.
Θά συνέλθουμε άραγε μήπως καί μάς λυπηθή ο Κύριος ή θά παραμένουμε όπως είμαστε, περιμένοντας τά χειρότερα.
