Ι.Μ. Βεροίας: Την Κυριακή 5 Ιουλίου το απόγευμα ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων χοροστάτησε και κήρυξε το θείο λόγο στον εσπερινό στο Καθολικό της Ιεράς Μονής Παναγίας Δοβρά Βεροίας.
Στο τέλος ο Σεβασμιώτατος τέλεσε την κουρά (ρασοευχή) του δοκίμου Γεωργίου Φρασαριώτη, αποφοίτου της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ..
Ο Σεβασμιώτατος στο κήρυγμα του ανέφερε μεταξύ άλλων: «Τήν εν σαρκί ζωήν σου κατεπλάγησαν αγγέλων τάγματα, πώς μετά σώματος πρός αοράτους συμπλοκάς εχώρησας, πανεύφημε», ψάλλαμε σήμερα πρός τιμήν τού μεγάλου οσίου τής Εκκλησίας μας, τού οσίου Αθανασίου τού Αθωνίτου, τού ιδρυτού τής Ιεράς Μονής Μεγίστης Λαύρας, τού οποίου εορτάσαμε τή μνήμη.
Καί δέν είναι υπερβολή, διότι η θέληση καί η δύναμη τής ψυχής τού οσίου Αθανασίου ήταν τόσο μεγάλη, πού ο όσιος δέν δίσταζε νά αντιμετωπίζει ακόμη καί «τόν κοσμοκράτορα τού σκότους τού αιώνος τούτου», ο οποίος προσπαθούσε νά ανακόψει τό θεάρεστο καί υψηλό έργο του, ο οποίος προσπαθούσε νά τόν εξαπατήσει καί νά τόν χωρίσει από τόν Θεό, στόν οποίο είχε αφιερώσει ο όσιος ολόκληρη τή ζωή του, από νεότητός του.
Καί τήν είχε αφιερώσει, εγκαταλείποντας τίς ανέσεις πού τού εξασφάλιζε ο πλούτος τής πατρικής του οικογενείας. Τήν είχε αφιερώσει, θυσιάζοντας τίς τιμές καί τίς δόξες πού τού προσέφερε η μόρφωσή του καί οι κοινωνικές του διασυνδέσεις. Τήν είχε αφιερώσει «μή εκ λύπης ή εξ ανάγκης» αλλά από απέραντη αγάπη πρός τόν Χριστό, πού ήταν γιά εκείνον η ακρότης τών εφετών, πού ήταν γιά εκείνον αυτός μέ τόν οποίο επιθυμούσε νά επικοινωνεί καθημερινά μέ τήν προσευχή, αυτόν τόν οποίο επιθυμούσε νά προσεγγίζει μέ τήν εφαρμογή τού θελήματός του, αυτόν τόν οποίο ήθελε νά ομοιάζει μέ τήν καλλιέργεια τών αρετών, αυτόν γιά τόν οποίο άξιζε κάθε κόπος καί κάθε θυσία καί αυτό ακόμη τό μαρτύριο προκειμένου νά τόν ευαρεστεί.
Αυτούς τούς μυχίους καί αγίους πόθους του θέλησε νά εκπληρώσει ο όσιος Αθανάσιος, όταν έγινε μοναχός στήν περίφημη μονή τού Κυμινά στή Βιθυνία, ακολουθώντας τόν Γέροντά του όσιο Μιχαήλ τόν Μαλεϊνό, αλλά καί όταν αργότερα, όταν προσπαθώντας νά αποφύγει τή φήμη τών ανθρώπων, πού προσέτρεχαν σέ αυτόν, γνωρίζοντας τήν πνευματική σχέση του μέ τόν αυτοκράτορα τού Βυζαντίου Νικηφόρο Φωκά, αποσύρθηκε μέ άλλο όνομα στό Περιβόλι τής Παναγίας, στόν ιερό Άθωνα, όπου αξιώθηκε νά λάμψει μέ τήν αρετή καί τήν αγιότητά του, μέ τόν αγώνα καί τήν άσκησή του, καί νά γίνει θεμελιωτής τού Αγιορειτικού Μοναχισμού καί ιδρυτής τής Ιεράς Μονής τής Μεγίστης Λαύρας.
Μέ παρόμοιους μύχιους πόθους, τούς οποίους από ετών, όπως προσωπικά γνωρίζω, είχε φυλαγμένους καί καλλιεργούσες στήν ψυχή σου, προσέρχεσαι καί σύ σήμερα, ημέρα τής εορτής τού οσίου Αθανασίου τού Αθωνίτου, σέ αυτό τό περιβόλι τής Παναγίας μας, στήν Ιερά Μονή τής Παναγίας Δοβρά, γιά νά τούς μετατρέψεις σέ πραγματικότητα, γιά νά αφιερώσεις τήν ψυχή σου καί τήν ύπαρξή σου στήν αγάπη τού Θεού, στήν υπακοή τού αγίου θελήματός του, στήν άσκηση καί στήν προσευχή, γιά νά ζείς πιό κοντά σέ Εκείνον πού πρώτος σέ αγάπησε καί πρώτος σέ επέλεξε, γιά νά τόν γνωρίσεις όχι μόνο από τά επιστημονικά συγγράμματα καί τίς θεολογικές πραγματείες στίς οποίες ενετρύφησες ευσυνείδητα μέχρι σήμερα κατά τή διάρκεια τών προπτυχιακών καί μεταπτυχιακών σπουδών σου στή Θεολογική Σχολή τού Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, αλλά καί γιά νά γνωρίσεις τόν Θεό μέσα από τή βίωση τής μοναχικής ζωής, μέ από τήν εμπειρία τής λειτουργικής καί μυστηριακής ζωής, μέσα από τήν κοινή ζωή ως μέλος τής Ιεράς αυτής Αδελφότητος.
Έφερες μέχρι σήμερα τό όνομα πού έλαβες κατά τή βάπτισή σου, τό όνομα ενός νέου στήν ηλικία αγίου τής Εκκλησίας μας μέ πολλά χαρίσματα καί πολλές δυνατότητες, τού αγίου μεγαλομάρτυρος Γεωργίου τού τροπαιοφόρου. Όμως ο μέχρι σήμερα προστάτης σου άγιος Γεώργιος δέν υπελόγισε, όπως καί ο όσιος Αθανάσιος, όλα όσα είχε στόν κόσμο, αξιώματα, τιμές, πλούτη, αλλά τά θεώρησε «σκύβαλα», σκουπίδια, τά θεώρησε άχρηστα καί ασήμαντα, προκειμένου νά κερδίσει τό μείζον, προκειμένου νά κερδίσει τόν Χριστό. Γι’ αυτό καί τού αφιέρωσε καί τήν ψυχή του καί τή ζωή του· γι’ αυτό καί επέλεξε μέ χαρά τό μαρτύριο γιά τήν αγάπη τού Χριστού, γιά τόν οποίο εφλέγετο η καρδιά του.
Καί εάν μέχρι αυτή τήν ώρα, πού ενεδύθης τό ράσο τού μοναχού, ακολούθησες τά βήματα τού αγίου μεγαλομάρτυρος Γεωργίου, από σήμερα καλείσαι νά μιμηθείς καί τό μαρτύριό του. Όχι γιατί θά χρειασθεί νά θυσιάσεις τή ζωή σου όπως εκείνος, αλλά γιατί η μοναχική ζωή, γιά όποιον επιθυμεί νά τήν ζήσει πραγματικά καί ουσιαστικά, είναι ένα αναίμακτο μαρτύριο, γιατί ο μοναχός καλείται νά θυσιάζει τίς επιθυμίες του, τίς ανέσεις του, τήν ανάπαυσή του, τό θέλημά του, τίς αδυναμίες του γιά τήν αγάπη τού Χριστού· νά τίς θυσιάζει μέ τήν υπακοή στόν Ηγούμενο καί τόν πνευματικό του πατέρα, στήν Αδελφότητα, μέ τήν εκκοπή τού ιδίου θελήματος, μέ τήν ταπείνωση, μέ τήν υπομονή, μέ τήν άσκηση, μέ τήν προσευχή.
Γι’ αυτό καί παρότι κατά τήν κουρά συνηθίζεται ο μοναχός νά λαμβάνει ένα νέο όνομα, αποφάσισα νά σού δώσω τό ίδιο όνομα, τό όνομα τού αγίου μεγαλομάρτυρος Γεωργίου, γιά νά εμπνέεσαι από τό μαρτύριό του καί νά αγωνίζεσαι καί σύ μέ τήν ίδια αυταπάρνηση γιά τήν αγάπη τού Χριστού, δίδοντας συγχρόνως καί τή μαρτυρία του στούς ανθρώπους.
Τό έκανα όμως καί γιά έναν ακόμη λόγο, διότι ευλαβούμαι ιδιαιτέρως τόν άγιο μεγαλομάρτυρα Γεώργιο τού Μπετζαλά, όπως ονομάζεται η εικόνα τού αγίου μεγαλομάρτυρος Γεωργίου, πού είναι δίπλα στά Ιεροσόλυμα, όπου η μητέρα του είχε τά κτήματα της καί όπου τόν τιμούν μέχρι σήμερα, ορθόδοξοι καί μουσουλμάνοι, καί τόν θεωρώ καί εγώ προστάτη μου, διότι όποτε τόν επικαλέσθηκα καί ζήτησα τή βοήθειά του, ο άγιος έσπευσε αμέσως νά ανταποκριθεί. Καί τώρα τού χρεωστούσα ένα τάμα, καί τό τάμα τό εκπληρώνω μέ τό νά σού δώσω τό όνομά του, όπως έκανα καί μέ τίς πρώτες κουρές πού έδωσα τό όνομα πάλι τού αγίου Γεωργίου τού Μπετζαλά στόν π. Γεώργιο, τόν μεγαλύτερο.
Αισθάνομαι, λοιπόν, γι’ αυτό βαθύτατα υποχρεωμένος, καί θεώρησα αγαθή συγκυρία τό γεγονός ότι τό βαπτιστικό σου όνομα ήταν Γεώργιος, ώστε νά σού τό δώσω καί ως μοναχικό, εκφράζοντας καί μέ τόν τρόπο αυτό τήν ευγνωμοσύνη μου πρός τόν άγιο μεγαλομάρτυρα Γεώργιο, ακολουθώντας καί τό παράδειγμα τού Γέροντός μου, μακαριστού Μητροπολίτου Θεσσαλονίκης Παντελεήμονος, ο οποίος έκανε τό ίδιο σέ ανάλογη περίπτωση.
Έχεις, λοιπόν, από σήμερα τόν άγιο μεγαλομάρτυρα Γεώργιο ως προστάτη σου καί στή μοναχική σου ζωή, μαζί μέ τήν Παναγία μας, τή Μητέρα τού Κυρίου μας, τήν προστάτιδα καί εφόρο τής Μονής μας, αλλά καί όλων τών μοναζόντων, καί μαζί μέ αυτήν καί τούς λοιπούς αγίους προστάτες τής Μονής καί τόν τιμώμενο σήμερα όσιο Αθανάσιο τόν Αθωνίτη.
Έχεις τίς ευχές καί τήν αγάπη τού Επισκόπου σου, τού καθηγουμένου τής Ιεράς Μονής μας καί πνευματικού σου πατρός, π. Παντελεήμονος, καί όλων τών πατέρων οι οποίες θά σέ ενισχύουν στόν αγώνα καί τήν προσπάθειά σου στή νέα σου ζωή.
Έχεις καί τήν ευχή καί τήν αγάπη τών ευλαβών γονέων σου πού μέ χαρά δέχθηκαν τήν επιλογή τής ζωής σου καί μέ πολλή αγάπη σέ προσέφεραν στήν Εκκλησία καί στόν μοναχισμό, καί όλων τών συμπροσευχομένων οικείων καί φίλων σου. Καί εύχομαι από καρδίας νά ευαρεστήσεις τόν Θεό μέ τήν υπακοή καί τήν προθυμία σου, μέ τήν αγάπη καί τήν αφοσίωσή σου, μέ τή συνέπεια καί τήν υπομονή σου, μέ τήν ταπείνωση καί τήν καθαρότητα τής ζωής σου, ώστε νά ζήσεις όντως ισάγγελη ζωή, όπως καί ο όσιος Αθανάσιος, αλλά καί νά δίδεις τήν ομολογία τής πίστεως, όπως ο άγιος μεγαλομάρτυς Γεώργιος.
