Ι.Μ. Βεροίας: Κυριακή των Αγίων 318 Θεοφόρων Πατέρων της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου

Την Κυριακή 31 Μαΐου 2020, εορτή των Αγίων 318 Θεοφόρων Πατέρων της Α΄ Οικουμενική Συνόδου, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε το θείο λόγο στον Ιερό Ναό των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης και Αγίου Ελευθερίου Διαβατού.

Σύμφωνα με ανακοίνωση της Μητρόπολης Βεροίας, ο Σεβασμιώτατος στο κήρυγμα του ανέφερε μεταξύ άλλων: «Και εξ υμών αυτών αναστή­σο­νται άνδρες λαλούντες διεστραμ­με­να του αποσπάν τους μαθητάς οπίσω αυτών».

Προφητικός ο λόγος του πρω­τοκορυφαίου αποστόλου Παύλου προς τους πρεσβυτέρους της Εφέ­σου. Θα υπάρξουν, τους λέγει, άνθρωποι και μέσα από εσάς τους ίδιους, μέσα από τους κόλπους της Εκκλησίας, μέσα από τις τάξεις των πρεσβυτέρων, που θα δια­στρε­φουν τον λόγο του Κυρίου προ­κειμένου να απομακρύνουν τους πιστούς από την Εκκλησία και να ακολουθήσουν εκείνους.

Και ο λόγος του αποστόλου επι­βεβαιώνεται δυστυχώς πολλές φορές στην ιστορία της Εκκλησίας μας, επιβεβαιώνεται και στο πρόσωπο του πρεσβυτέρου της Εκκλησίας της Αλεξανδρείας, του αιρεσιάρ­χου Αρείου, ο οποίος τόλμησε να προσβάλλει με τη διδασκαλία του το πρόσωπο του ίδιου του ιδρυτού της Εκκλησίας μας, να προσβάλ­λει τη θεότητα του ίδιου του Χρι­στού, υποστηρίζοντας ότι δεν έχει την ίδια ουσία με τον Θεό-Πατέρα, αλλά είναι κτίσμα του και επομέ­νως δεν είναι Θεός.

Με την αιρετική αυτή διδασκα­λία ο Άρειος όχι μόνο κατόρθωσε να αποσπάσει κάποιους πιστούς από την Εκκλησία του Χριστού, αλλά να την διχάσει και να την διαι­ρέσει προκαλώντας μεγάλο σχι­σμα, για την αποκατάσταση του οποίου συνήλθε η Α´ Οικουμενική Σύνοδος το 325 μ.Χ., στη Νίκαια της Βιθυνίας, με τη συμμετοχή 318 θεοφόρων Πατέρων. Αυτοί κατεδί­κα­σαν τις κακοδοξίες του Αρείου και συνέταξαν τα πρώτα άρθρα του Συμβόλου της Πίστεως, στα οποία αποδεχόμεθα και ομολο­γού­με ότι το δεύτερο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος, ο Υιός και Λόγος του Θεού, ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός, είναι «ομοούσιος τω Πα­τρι», και όχι ομοιούσιος, όπως υπο­στήριζε κακόβουλα ο αιρε­τικός Άρειος.

Αυτούς τους αγίους πατέρες της Α´ Οικουμενικής Συνόδου, ανάμε­σα στους οποίους συγκατα­ρι­θμείται ο Μέγας Αθανάσιος, ο άγιος Σπυρίδων και άλλοι μεγάλοι πατέρες, τιμά σήμερα η Εκ­κλησία μας, διότι αυτοί απετέ­λεσαν «τα πάγχρυσα στόμα του Λόγου», έγιναν οι υπερασπιστές της θεότητος του Χριστού και επέ­τυχαν να ανακόψουν την επικρά­τηση της διδασκαλίας του Αρείου που θα απομάκρυνε την Εκκλησία από το κήρυγμα του Χριστού και των αγίων αποστόλων αλλά και τους πιστούς από τη σωτηρία. Διότι δεν μπορεί να υπάρξει σω­τη­ρία χωρίς να πιστεύουμε ορθά στον Θεό, σύμφωνα με όσα μας δίδαξε ο Χριστός. Δεν μπορεί να υπάρξει σωτηρία, όταν πιστεύουμε εγωιστικά αυτό που εμείς νομί­ζου­με και όχι αυτό το οποίο διδά­σκει διά των αγίων αποστόλων και των αγίων πατέρων η Αγία μας Εκκλη­σία.

Μαζί όμως με τους 318 αγίους και θεοφόρους πατέρες της Α´ Οι­κου­μενικής Συνόδου, στους οποί­ους είναι αφιερωμένη η σημερινή Κυριακή μετά από το Πάσχα, τιμούμε εδώ στον ναό σας, μεθέορτα, και τους προστάτες της ενορίας σας, τους αγίους θεο­στέπτους βασιλείς και ισαπο­στο­λους, Κωνσταντίνο και Ελένη.

Και αποτελεί αγαθή συγκυρία το γεγονός ότι ο άγιος Κωνστα­ντι­νος, ο μέγας αυτός αυτοκράτορας, συνδέεται στενά με τους αγίους και θεοφόρους πατέρες της Α´ Οι­κουμενικής Συνόδου, διότι είναι εκείνος, ο οποίος βλέποντας τη μεγάλη διάδοση των αιρετικών διδασκαλιών του Αρείου και δια­βλε­ποντας τον κίνδυνο, ο οποίος ελλόχευε από αυτές για την Εκ­κλησία του Χριστού, συνεκάλεσε την Α´ Οικουμενική Σύνοδο, συνε­κάλεσε τους επισκόπους όλης της Εκκλησίας και τους εκπροσώπους τους, για να διατυπώσουν με ακρί­βεια την ορθόδοξη διδασκαλία και πίστη σχετικά με το δεύτερο προ­σωπο της Αγίας Τριάδος, τον Κυ­ριο ημών Ιησού Χριστό, και να κατα­δικάσουν την πλάνη του Αρείου.

Έτσι η Εκκλησία μας οφείλει στον άγιο Κωνσταντίνο, εκτός από τη συμβολή του στην αναγνώρισή της ως ελευθέρας και την παύση των διωγμών εναντίον των χρι­στιανών, και τη σύγκληση της Α´ Οικουμενικής Συνόδου, με την οποία απηλλάγη από την αίρεση του Αρείου.

Υπάρχουν βέβαια κάποιοι οι οποίοι συκοφαντούν τον Μέγα Κων­σταντίνο και υποστηρίζουν ότι κακώς η Εκκλησία τον ανε­γνω­ρισε ως άγιο, εφόσον βαπτίσθηκε στο τέλος της ζωής του. Ξεχνούν όμως όλοι αυτοί ότι για την Εκ­κλησία και για τον Θεό αυτό που έχει σημασία, αυτό που βαρύνει και μετρά είναι η πρόθεση και η διάθεση του ανθρώπου. Και μπο­ρεί όντως ο άγιος και μέγας Κων­σταντίνος να έλαβε καθυστερημένα το βάπτισμα, όπως συνήθιζαν να κα­νουν και άλλοι κατά τους πρώτους χριστια­νικούς αιώνες, αλλά το ενδια­φε­ρον, η μέριμνά του, η φροντίδα για την Εκ­κλησία του Χριστού και την ορθό­δοξη πίστη ήταν πολύ μεγάλα, όπως αποδεικνύεται άλλωστε και από τα έργα του. Μάλιστα ήταν όχι μόνο μεγάλα αλλά ήταν πολύ μεγα­λύτερα και ουσιαστικότερα από εκείνο το οποίο έδειξαν και δείχνουν πολλοί από τους ανά τους αιώνες βασιλείς και κρατού­ντες, οι οποίοι ήταν βαπτισμένοι χριστιανοί.

Γι᾽ αυτό και ο άγιος και μέγας Κωνσταντίνος θα πρέπει να απο­τελεί πρότυπο και παράδειγμα προς μίμηση για όλους όσους έχουν εξουσία, για όλους όσους από τη θέση ευθύνης την οποία κατέχουν, διοικούν την πατρίδα μας, μία χώρα της οποίας η ιστο­ρία και η εξέλιξη είναι απόλυτα ταυτισμένη με την Εκκλησία και την ορθόδοξη πίστη μας, αλλά και επηρεάζουν με τις αποφάσεις τους τη ζωή της Εκκλησίας μας.

Γιατί δεν είναι δυνατόν, ενώ η Εκκλησία ακολούθησε και ακο­λουθεί με συνέπεια και με κόστος, θα έλεγα, τα περιοριστικά μέτρα που καλώς όρισε η πολιτεία προς αποφυγή της διαδόσεως του κορωνοιού, να υφίσταται το τελευταίο διάστημα την αμφισβήτηση του ιερωτέ­ρου μυστηρίου της, του μυστηρίου της θείας Ευχαριστίας, που απο­τελεί το κέντρο της Εκκλησίας και της πίστεώς μας. Δεν γίνεται κα­ποιοι να αμφισβητούν και να συ­κο­φαντούν το ιερό αυτό Μυστήριο και να υβρίζουν το Πνεύμα το Άγιο, το οποίο κατέρχεται και με­του­σιώνει τον άρτο και τον οίνο σε Σώμα και Αίμα Χριστού, λε­γοντας ότι μπορεί το Σώμα και το Αίμα του Χριστού να μεταδώσει στους πιστούς την ασθένεια, τον κορωνοιό.

Αυτό δεν είναι τίποτε άλλο παρά αίρεση, παρόμοια με αυτή του Αρείου, την οποία κατεδίκασαν οι θεοφόροι πατέρες της Α´ Οικου­με­νικής Συνόδου, τους οποίους τι­μου­με σήμερα.

Δικό μας χρέος είναι να εμμέ­νου­με στην πίστη της Εκκλησίας, στην ορθόδοξη πίστη, την οποία μας κληροδότησαν οι πατέρες μας, και να μην ακούμε όσα κάποιοι ισχυρίζονται, επιδιώκοντας να συ­κοφαντήσουν την Εκκλησία και την πίστη μας. Ας μην τους ακού­με και ας μην τους πιστεύουμε, όποια θέση και αν κατέχουν, αλλά ας μένουμε εδραίοι και αμετα­κι­νη­τοι σε όσα οι άγιοι και θεοφόροι πατέρες δι᾽ Αγίου Πνεύματος εδογ­μάτισαν, διότι αυτή η πίστη «την οικουμένην εφώτισε» και είναι η μόνη που σώζει τον άνθρω­πο και μπορεί να σώσει και εμάς διά των πρεσβειών και των τιμω­μένων αγίων πατέρων αλλά και των αγίων θεοστέπτων βασιλέων Κωνσταντίνου και Ελένης.

Δείτε φωτογραφίες της Μητρόπολης εδώ