Χριστός: Το «έγκλημα» του π. Γεωργίου Σχοινά: Tα δύο περιστατικά στο Κουκάκι και στην Κέρκυρα ήταν η αφορμή να πέσουν οι μάσκες.
Του Γιάννη Παπανικολάου –ΒΗΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ
Αυτό που πρόβαλαν τα μεγάλα ΜΜΕ δεν ήταν στην πραγματικότητα η παραβίαση των μέτρων κατά του κορονοϊού από τον Μητροπολίτη Κερκύρας ή από τον ιερέα στο Κουκάκι, αλλά ένα πολύ μεγαλύτερο και φοβερότερο έγκλημα: το γεγονός ότι και οι δύο πρόσφεραν την Θεία Κοινωνία σε πιστούς!
Κανένας όμως από όσους έσπευσαν να παρουσιάσουν την Θεία Κοινωνία ως το μεγάλο έγκλημα, που πρέπει άμεσα να τιμωρηθεί, και δυστυχώς ανάμεσά τους πρωτοπόρησε θλιβερά και η κρατική τηλεόραση ΕΡΤ, δεν κάθισε να διαβάσει το σχετικό ΦΕΚ της απαγόρευσης για τους ναούς για να δει ότι το μόνο που γράφει είναι:
«Σε περίπτωση τέλεσης λειτουργιών, λατρευτικών συνάξεων, ιεροπραξιών ή κάθε είδους θρησκευτικής τελετής, αυτές πραγματοποιούνται αποκλειστικά και μόνο από θρησκευτικό/θρησκευτικούς λειτουργό/λειτουργούς και το αναγκαίο βοηθητικό προσωπικό (όπως ιεροψάλτης, νεωκόρος), ο συνολικός αριθμός των οποίων δεν υπερβαίνει τους τέσσερις (4) για όλους τους χώρους λατρείας, εκτός των Μητροπολιτικών Ναών, στους οποίους ο ανώτατος αριθμός ορίζεται σε έξι (6)… Οι θύρες εισόδου και εξόδου του χώρου λατρείας παραμένουν κλειστές και ο κατά νόμο θρησκευτικός λειτουργός είναι υπεύθυνος να λαμβάνει όλα τα προσήκοντα μέτρα, ώστε να εξασφαλίζεται ότι κανένα πρόσωπο δεν εισέρχεται στον χώρο λατρείας κατά τη διάρκεια της τέλεσης λειτουργίας, λατρευτικής σύναξης, ιεροπραξίας και κάθε είδους θρησκευτικής τελετής».
Από πού προκύπτει ότι ο Ιερέας στο Κουκάκι έβαλε περισσότερους ανθρώπους μέσα στον ναό; Αυτοί που κοινωνούν βρίσκονταν εκτός ναού.
Σε ποιο σημείο γράφει το ΦΕΚ για απαγόρευση Θείας Κοινωνίας;
Πώς είναι δυνατόν ιερέας να σέρνεται στα δικαστήρια, από τη στιγμή που το «ενοχοποιητικό» φωτογραφικό υλικό τον δείχνει να προσφέρει την Θεία Κοινωνία σε τρεις ανθρώπους έξω από τον ναό!
Ποιος νόμος απαγόρευσε την Θεία Κοινωνία;
Και είναι δυνατόν να υπάρξει τέτοιος νόμος ή η Εκκλησία να τον δεχθεί;
Ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών έσπευσε να ξεκαθαρίσει τα πράγματα, δηλώνοντας σαφώς ότι «δεν διαπραγματευόμαστε την Θεία Κοινωνία», αλλά συμφωνούμε μόνο με την αποφυγή του συγχρωτισμού, ως μέσου προστασίας από τον κορονοϊό.
Τα ΜΜΕ περίμεναν ότι ο Μακαριώτατος θα κατακεραύνωνε τον Ιερέα επειδή μετέδωσε την Θεία Κοινωνία! Αλλά αυτός δεν τους έκανε την χάρη.
Ο Ιερέας θα εγκληματούσε πραγματικά, μόνο εάν αρνούνταν να προσφέρει την Θεία Κοινωνία στους ανθρώπους που του το ζήτησαν.
Τότε αυτός ο παπάς θα ήταν επίορκος, διότι αρνήθηκε να κάνει αυτό που είναι η ουσία του επαγγέλματός του: να προσφέρει τον Χριστό στους πιστούς.
Θα έκανε πολύ χειρότερο έγκλημα από τον γιατρό που θα αρνιόταν να προσφέρει τις ιατρικές του υπηρεσίες σε κάποιον ασθενή που αιμορραγεί και κινδυνεύει να πεθάνει.
Ας μη λησμονούμε ότι όχι παπάς, αλλά ένα μικρό παιδάκι, ο άγιος μάρτυς Ταρσίζιος, προτίμησε να πεθάνει παρά να αφήσει να του πάρουν από τα χέρια την Θεία Κοινωνία, την οποία μετέφερε στους φυλακισμένους χριστιανούς. Τέτοια παραδείγματα υπάρχουν δεκάδες στην ιστορία της Εκκλησίας.
Η Θεία Κοινωνία έχει νικήσει πάμπολλες φορές τον ίδιο τον θάνατο.
Και ποια είναι η ουσία της πράξης του ιερέα;
Θα πρέπει να την παραλληλίσουμε με ένα άλλο προληπτικό μέτρο, π.χ. τις απαγορεύσεις που ισχύουν για τους συνωστισμούς στα σούπερ-μάρκετ.
Ο ιδιοκτήτης του σούπερ-μάρκετ τηρεί πλήρως τα μέτρα για την αποφυγή του συνωστισμού και δεν αφήνει να μπουν στο σούπερ-μάρκετ του περισσότεροι πελάτες από τον επιτρεπόμενο αριθμό. Ξαφνικά του κτυπούν το τζάμι τρεις άνθρωποι και του λένε: πεινάμε, δώσε μας γρήγορα κάτι να φάμε. Και αυτός βγαίνει και τους δίνει ψωμί.
Το ίδιο έκανε και ο ιερέας: τρεις άνθρωποι του είπαν: πεινάμε τον Χριστό. Δώσε μας τον Χριστό! Και ο παπάς βγήκε και τους πρόσφερε τον Άρτο της Ζωής, τον Χριστό.
Όπως θα ήταν γελοίο να συρθεί ο ιδιοκτήτης του σούπερ-μάρκετ στα δικαστήρια, ακόμη πιο γελοίο θα ήταν να συρθεί ο παπάς.
Και όπως θα ήταν γελοίο να διωχθούν οι τρεις πεινασμένοι άνθρωποι, ακόμη πιο γελοίο θα ήταν να διωχθούν οι πεινασμένοι χριστιανοί, που πεινούν τον Χριστό.
Η πείνα για τον Χριστό δεν μπορεί ούτε να διωχθεί ούτε να ποινικοποιηθεί, όσοι κορονοϊοί και εάν πλακώσουν.
Μία τέτοια δίωξη θα ήταν επιστροφή όχι στον Μεσαίωνα, αλλά στην εποχή της ρωμαϊκής βαρβαρότητας.
