–Γέροντα, πώς μπορεί νά βάλει κανείς όλον τον κόσμο μέσα στην καρδιά του;
Πώς μπορεί να άγκαλιάσει όλον τον κόσμο, όταν τα χέρια του είναι μικρά;
– Για να βάλει κανείς όλον τον κόσμο στην καρδιά του, πρέπει να πλατύνει την καρδιά του.
-Πώς θα γίνει αυτό, Γέροντα;
-Με την αγάπη. Αλλά κι αυτό δεν φτάνει.
Χρειάζεται ΜΗΤΡΙΚΗ ΑΓΑΠΗ!
Η μάνα αγαπάει τα παιδιά της περισσότερο από τον εαυτό της. Αυτήν την αγάπη αν αποκτήση κανείς, αγαπάει όχι μόνον όσους τον αγαπούν αλλά και εκείνους που τον βλάπτουν, γιατί, όπως η μάνα όλα τα δικαιολογεί, έτσι και αυτός πάντα βρίσκει ελαφρυντικά για τους άλλους και ρίχνει το βάρος στον εαυτό του. Ακόμη και να τον κλέψουν, νιώθει τύψεις, αν πιάσουν τον κλέφτη και τον βάλουν στην φυλακή.
<<Έξαιτίας μου φυλακίστηκε, θα λέει. Αν έβρισκα τρόπο να του δώσω τα χρήματα που του χρειάζονταν, δεν θα έκλεβε και δεν θα ήταν τώρα στην φυλακή>>.
Η ΜΗΤΡΙΚΗ ΑΓΑΠΗ όλα τα καλύπτει, όλα τα σβήνει! Αν ένα παιδί κάνει μια ζημιά ή φερθει άσχημα, η μάνα του αμέσως το συγχωρεί, γιατί είναι παιδί της.
Έτσι, και όταν άγαπάς τον πλησίον σου με ΑΓΑΠΗ ΜΗΤΡΙΚΗ, δικαιολογείς τις αδυναμίες του και δεν βλέπεις τα σφάλματά του, μα κι αν τα δεις, τα συγχωρείς. Τότε η καρδιά σου πλημμυρίζει από αγάπη, γιατί γίνεσαι μιμητής του Χριστού που μας ανέχεται όλους.
-Γέροντα, όλα τα αντιμετωπίζω με μια στενότητα… μήπως δεν έχω καρδιά;
-Εσύ δέν έχεις καρδιά; Ξέρεις τί καρδιά έχεις; Αλλά αφήνεις να την πνίγει η στενοκεφαλιά σου και ύστερα βασανίζεσαι. Όποιος έχει πλατειά καρδιά, όλα τα σηκώνει, ενώ ο στενόκαρδος από μια παρατήρηση ή από ένα δυσάρεστο γεγονός λυπάται πολύ, δεν το σηκώνει.
-Γιατί, Γέροντα;
-Γιατί τόσο σηκώνει η μπαταρία του.
-Τί να κάνω, Γέροντα, για να σηκώνει πιό πολύ η μπαταρία μου;
-Να δικαιολογείς τις αταξίες και τις ελλείψεις των άλλων. Να τα αντιμετωπίζεις όλα πνευματικά, με πίστη και εμπιστοσύνη στον Θεό. Να σκέφτεσαι ότι βρίσκεσαι στα χέρια τοθ Θεού και, αν δεν γίνεται κάτι όπως το θέλεις και το επιθυμείς, να το δέχεσαι με δοξολογία.
-Γέροντα, πώς θα πλατύνει η καρδιά μου;
-Για να πλατύνει η καρδιά σου, πρέπει να αφαιρέσεις κάτι από μέσα της… να πετάξεις την φιλαυτία σου. Αν ξεραθεί ο κισσός της φιλαυτίας και της στενής λογικής που σε πνίγει, θα αναπτυχθεί ελεύθερα πια το πνευματικό σου δένδρο. Θα εύχωμαι γρήγορα να ελευθερωθεί τελείως η καρδιά σου, για να αναπτυχθεί και να πλατυνθεί.
Εγώ τώρα ξέρετε πώς νιώθω; Νιώθω τέτοια ΜΗΤΡΙΚΗ ΑΓΑΠΗ, τέτοια στοργή καί τρυφερότητα, που δεν είχα πρώτα. Χωράει μέσα μου όλος ο κόσμος. Θέλω να αγκαλιάσω όλους τους ανθρώπους, για να τους βοηθήσω. Γιατί η αγάπη δεν μπορεί να μείνει κλεισμένη στην καρδιά. Όπως το γάλα μιας μητέρας που το παιδάκι της πέθανε, τρέχει και χύνεται, έτσι και η αγάπη θέλει να δοθεί.
Από το βιβλίο: «ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΛΟΓΟΙ Ε΄ ΠΑΘΗ ΚΑΙ ΑΡΕΤΕΣ»
