Αναθεωρητέο κρίθηκε το άρθρο 3 του Συντάγματος που καθορίζει τις σχέσεις πολιτείας- εκκλησίας καθώς, σύμφωνα με τα αποτελέσματα που ανακοίνωσε ο πρόεδρος της Βουλής Νίκος Βούτσης, συγκέντρωσε την πλειοψηφία έστω και οριακά .
Η αρχικά διαδικασία επί της Συνταγματικής Αναθεώρησης πάντως, δεν ολοκληρώνεται σε μία αλλά σε δύο διαφορετικές κοινοβουλευτικές περιόδους με την μεσολάβηση εκλογών. Η σημερινή Βουλή, η προτείνουσα, θα διαπιστώσει την ανάγκη αναθεώρησης συγκεκριμένων διατάξεων κι η επόμενη, η Αναθεωρητική, θα συντάξει τις νέες διατάξεις του Συντάγματος. Επίσης, η αρχική διαδικασία που πραγματοποιείται στη Βουλή δεν ολοκληρώθηκε χθες καθώς προβλέπονται δύο ψηφοφορίες με την δεύτερη να διεξάγεται σε έναν μήνα από τώρα.
Μια διάταξη του Συντάγματος για να θεωρηθεί αναθεωρητέα πρέπει να περάσει από την «σκόπελο» και των δύο ψηφοφοριών με τουλάχιστον 151 ψήφους. Στην δεύτερη Βουλή χρειάζεται 180 ψήφους για να αναθεωρηθεί. Αν πάρει ήδη από τώρα τις 180 ψήφους, στην δεύτερη Βουλή χρειάζεται μόνο 151 ψήφους.
Επίσης ιδιαίτερη αναφορά πρέπει να γίνει στο γεγονός ότι η τρέχουσα Βουλή ψηφίζει υπέρ της ανάγκης αναθεώρησης, κι όχι υπέρ της αναθεώρησης αυτής καθ΄αυτής.
Όπως επισημαίνει στην Καθημερινή, κ. Λίνα Παπαδοπούλου είναι αναπλ. καθηγήτρια Συνταγματικού Δικαίου στη Νομική Σχολή ΑΠΘ: «, πρακτικά μιλώντας, η Βουλή οφείλει να ψηφίσει επί της «ανάγκης αναθεώρησης», που προκύπτει από τη διαπίστωση της δυσλειτουργίας των συγκεκριμένων προτεινόμενων άρθρων και έτσι καθορίζει την «κατεύθυνση» και το εύρος της αναθεώρησης. Δεν περιλαμβάνει, βέβαια, τη συγκεκριμένη λύση, πολλώ δε μάλλον, διατύπωση της προτεινόμενης, νέας διάταξης.
Για παράδειγμα, αν υποθέσουμε ότι διαπιστώνεται πλειοψηφικά η «ανάγκη αναθεώρησης» του άρθρου 3 Σ, προκειμένου να επιβεβαιωθεί η θρησκευτική ουδετερότητα του κράτους, δεν μπορεί η επόμενη Βουλή να καταστήσει τη σήμερα επικρατούσα θρησκεία «επίσημη και κρατική». Μπορεί όμως να αποφασίσει να υπηρετήσει τη διαπιστωθείσα ανάγκη, είτε με ερμηνευτική δήλωση είτε με τροποποίηση του άρθρου 3 (1)Σ είτε με πλήρη απάλειψη της «επικρατούσας θρησκείας».
