Την έντονη διαμαρτυρία του για τον τρόπο που θα εορταστούν φέτος οι Τρεις Ιεράρχες στα σχολεία εκφράζει ο Μητροπολίτης Μάνης Χρυσόστομος που τονίζει πως η απόφαση αυτή θέτεις του Αγίους της πίστης μας σα να “είναι ξένο σώμα από την ελληνική παιδεία”.
Ο Σεβασμιώτατος σε σχετική δήλωση αναφέρει:
Με πολλή θλίψη διαμαρτυρομαι έντονα για την σχετική απόφαση της αργίας την ημέρα της γιορτής των Τριών Ιεραρχών γι’ όλα τα σχολεία Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Πρόκειται για λάθος. Ούτε εορταστική εκδήλωση, ούτε σχετική ομιλία, ούτε εκκλησιασμός. Ως οι Τρεις Ιεράρχες, να είναι ξένο σώμα από την ελληνική παιδεία. Απόβλητοι, άχρηστοι, ανυπόληπτοι, ξεχασμένοι, σε περιφρόνηση.
Ποίοι; Οι Τρεις «μέγιστοι φωστήρες της τρισηλίου θεότητος», οι εξαιρετικές προσωπικότητες των ελληνικών γραμμάτων και της παιδείας, με την σπάνια μόρφωση, την πολύπλευρη γνώση και το ήθος, που τα συγγράμματά τους αποτελούν ακένωτη πηγή σοφών διδαγμάτων. Οι, Βασίλειος ο Μέγας, ο φιλοσοφικότερος νούς Γρηγόριος, ο Δημοσθένης της Εκκλησίας Χρυσόστομος, οι πιο γνήσιοι άνθρωποι, οι Οικουμενικοί Διδάσκαλοι, οι οποίοι είχαν ανοικτούς ορίζοντες στη σκέψη και αγωγή.
Διερωτάται κανείς, τα παιδιά μας δηλαδή, δεν έχουν τίποτα να διδαχθούν για την πορεία της ζωής τους από τις πολυταλαντούχες αυτές μορφές του κόσμου του πνεύματος; Γιατί τους μεγάλους αυτούς θεοφόρους Πατέρες τους αποκλείουμε από την γενικότερη παιδεία των νέων μας; Όταν ξένα εκπαιδευτικά ιδρύματα αναζητούν τους δικούς μας Τρεις Ιεράρχες, τους μεταφράζουν, τους μελετούν και προσπαθούν να κατανοήσουν τα σοφά μηνύματά τους, εμείς επιτρέπεται να τους θέτουμε στο περιθώριο;
Φαντάζει στο στερέωμα της ελληνικής εκπαιδευτικής κοινότητας τραγικό, αντί εορτής και προβολής των Τριών Ιεραρχών, να ερχόμεθα και να καθιερώνουμε αργία την 30η Ιανουαρίου. Την μόνη δικαιολογία που ίσως βρίσκουμε γι’ αυτή την ραστώνη είναι η άγνοια. Ωστόσο η διόρθωση του λάθους μπορεί να επιτευχθεί τώρα μάλιστα, που σε καιρούς δυσχειμέρους, όλοι μας έχουμε ανάγκη και προ παντός οι νέοι, την ένθεη σοφία τους. Τους ευεργέτες «δι’ων προς το ευ είναι χειραγωγούμεθα» δεν τους θέτουμε στη γωνία αλλά στο κέντρο και τους σεβόμεθα, τους τιμούμε και τους γιορτάζουμε.
