Όσοι ασχολούνται με τον Παγανισμό αδυνατούν να καταλάβουν τη μοναδικότητα του προσώπου στο Χριστιανισμό

“Παγανισμός: τόσο παλιός, τόσο σημερινός”, ήταν το θέμα που συζήτησαν ο Μουσικός και Θεολόγος κ. Ηλίας Λιαμής, ο Θεολόγος, Συγγραφέας και υπ. Δρ. Θεολογίας κ. Γεώργιος Ξιάρχος και ο Θεολόγος κ. Κωνσταντίνος Ζουρδός.

Μια ενδιαφέρουσα συζήτηση είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν όσοι βρέθηκαν στο Ενοριακό Αρχονταρίκι την Παρασκευή 1 Νοεμβρίου 2013, στο Πνευματικό Κέντρο του Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, στα πλαίσια του τρίμηνου προγράμματος«ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…».
«Παγανισμός: τόσο παλιός, τόσο σημερινός», ήταν το θέμα που συζήτησαν ο Μουσικός και Θεολόγος κ. Ηλίας Λιαμής, ο Θεολόγος, Συγγραφέας και υπ. Δρ. Θεολογίας κ. Γεώργιος Ξιάρχος και ο Θεολόγος κ. Κωνσταντίνος Ζουρδός.

Η συζήτηση ξεκίνησε με τη διαπίστωση του κ. Λιαμή πως χρονικές περίοδοι όπως αυτή που διανύουμε έχουν έναν μεγάλο κίνδυνο, πέραν των απτών και ορατών. Έχουν τον κίνδυνο να παραμερίζονται θέματα κεφαλαιώδη ως προς το νόημα της ζωής του ανθρώπου. Αναφερόμενος στο θέμα προς συζήτηση, ανέφερε χαρακτηριστικά πως «δεν είναι από τα θέματα πρώτης γραμμής για την κοινωνία μας. Είναι όμως από τα θέματα εκείνα που δουλεύουν μυστικά και αθέατα και κάποια στιγμή γίνονται ορατά τα αποτελέσματά τους».

Εν συνεχεία, ο κ. Ξιάρχος, προσπαθώντας να ορίσει την έννοια του «Παγανισμού», είπε πως «θα μπορούσαμε να τον ορίσουμε θρησκεία αλλά δεν έχει στοιχεία θρησκείας. Πατάει σε παλιές μαγικές θρησκευτικές πεποιθήσεις. Ονομάστηκε έτσι από τους πρώτους Χριστιανούς αυτοκράτορες του Βυζαντίου, για όσους είχαν πεποιθήσεις πέραν των Χριστιανικών», συμπληρώνοντας πως από θρησκειολογική άποψη, ο Παγανισμός δεν περιλαμβάνει τις μονοθεϊστικές θρησκείες. Για τους παγανιστές δεν υπάρχει εξωκοσμικός Θεός αλλά υπάρχει ενοποίηση φύσης- ανθρώπου και Θεού. Συμπληρώνοντας την εξήγηση του Παγανισμού, ο κ. Ζουρδός είπε πως πρόκειται για μια ισχυρή μορφή ειδωλολατρείας. Αγάπη στην ύλη που κάποια στιγμή θεοποιείται. Είναι ένα μεγάλο φαινόμενο. Παντού υπάρχουν παγανιστικά στοιχεία με ισχυρές επιδράσεις στις κοινωνίες.

«Το κύριο δόγμα τους είναι ότι δέχονται το Θεό ως φυσικές δυνάμεις, όχι ως πρόσωπα», ανέφερε σε ένα άλλο σημείο της συζήτηση ο κ. Ξίαρχος, ενώ συμπληρωματικά σε αυτό, ο κ. Ζουρδός υποστήριξε πως «οι άνθρωποι που ασχολούνται με τον Παγανισμό αδυνατούν να καταλάβουν τη μοναδικότητα του προσώπου, όπως υπάρχει στο Χριστιανισμό».

«Οι αλήθειες οι Χριστιανικές θέλουν συνέπεια, θέλουν χρόνο. Το ζήτημα είναι αν ο Παγανισμός έρχεται να δώσει εύκολα απαντήσεις», σημείωσε στη συνέχεια ο κ. Λιαμής, εξηγώντας πως ο Παγανισμός αφήνει την ελευθερία στον πιστό του να φτιάξει πράγματα μόνος του εφόσον όλα είναι θεοποιημένα, γι αυτό και ίσως κάποιοι ασπάζονται τον Παγανισμό και εγκαταλείπουν το Χριστιανισμό. «Σε μια ακατήχητη χριστιανικά κοινωνία- παρόλο που δηλώνει χριστιανική- ο Παγανισμός ελλοχεύει και αλλοιώνει και χαλάει το ήθος και δίνει στρεβλή μαρτυρία προς τα έξω», συμπλήρωσε ο κ. Λιαμής επεξηγώντας την παραπάνω άποψη.

Στη συνέχεια της συζήτησης, οι τρεις συνομιλητές κάνοντας μια ιστορική αναδρομή, έκαναν μνεία στην ανάγκη του ανθρώπου να βρει το Θεό, ενώ έκαναν λόγο για τον Χριστιανισμό και πώς έχει επηρεαστεί από τον Παγανισμό.

«Τελικά όσο κανείς εμβαθύνει σε αυτό που ονομάζεται ορθόδοξη πίστη, εμβαθύνει στην αλήθεια και αμύνεται συγχρόνως προς το ψεύδος. Γίνεται άμυνα για πολλά», διαπίστωσε ο κ. Λιαμής προς το τέλος, ενώ η συζήτηση έκλεισε με την προσδοκία «να οξυνθεί το αισθητήριο όλων μας να αναγνωρίζονται συμπεριφορές και όχι ετικέτες».