«Πούν’ το, πούν’το το δαχτυλίδι…»
«Πούν’το, πούν’το το δαχτυλίδι, νά το, νά το δεν θα το βρείς, το δαχτυλίδι που φορείς…» Το δημώδες αυτό άσμα που το τραγουδούσαν κάποτε τα κοριτσόπουλα, καθώς έπαιζαν το σχετικό παιχνίδι, ήλθε να μας το θυμίσει με το περίεργο, είναι αλήθεια, αρβανίτικο χιούμορ του ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος.
Αποφάσισε να δώσει το… δαχτυλίδι της διαδοχής ή μπλοφάρει για να κάνει τους επίδοξους δελφίνους να σιωπήσουν αλλά και να… τρέχουν!
Για να το καταλάβουμε, όμως, σε όλο του το μεγαλείο πρέπει να σας το παρουσιάσουμε όπως ακριβώς διαδραματίσθηκε σε διάφορες φάσεις τον τελευταίο καιρό, μεταξύ του Αρχιεπισκόπου και διαφόρων συνομιλητών του. Διαφορετικοί κάθε φορά οι συνομιλητές του -εξ αυτών που θεωρούνται πνευματικά του αναστήματα Αρχιερείς, αλλά και άνθρωποι του περιβάλλοντος, με τους οποίους μπορεί να συνομιλεί χαλαρά κάθε φορά που τον επισκέπτονται είτε στο υπερώο της Αγίας Φιλοθέης,είτε στα Οινόφυτα, είτε στο «ταμιείον» του στην περίφημη Ζάλτσα!
Οι συνομιλίες αυτές δεν είχαν κάποιο συγκεκριμένο στόχο αλλά διεξήχθησαν με διάθεση σχολιασμού των γεγονότων. Ξεκινούσαν επί παντός επιστητού και στη συνέχεια κατέληγαν στο ίδιο θέμα: την δημιουργηθείσα πληγή μέσα στην Εκκλησία εξαιτίας της προώθησης του «ευφυούς» προ-συμφώνου και ο,τι αυτό συνεπάγεται!
Όπως ήταν φυσικό η συνομιλία του Αρχιεπισκόπου με τους συνδαιτημόνες του αποκτούσε ιδιαίτερο ενδιαφέρον, όταν αναφέρονταν στη συμφωνία αυτή που τάραξε την Εκκλησία και προκάλεσε τις ποικίλες αντιδράσεις που ακολούθησαν από την πλειονοψηφία της Ιεραρχίας.
Ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος υπεραμύνετο της συμφωνίας αυτής και των θέσεών του και επέμενε ότι αυτό που ο ίδιος επεδίωξε ήταν να επιτευχθεί μία ειρηνική και κοινής αποδοχής συμβίωση που θα εξασφάλιζε την Εκκλησία όχι μόνο για σήμερα, αλλά σε χρόνο μέλλοντα, κυρίως!
– «Δεν το καταλάβατε», είπε με παράπονο στους συνομιλητές του ο Αρχιεπίσκοπος.
– «Γι’αυτό κι εγώ δεν θα ανακατευτώ πλέον σε αυτά! Ας βρούν όσοι διαφωνούν τον τρόπο επικοινωνίας και συνεννόησης με την Κυβέρνηση. Και όποιο αίτημα έχουν να πηγαίνουν να ζητούν οι ίδιοι να διεκπεραιωθεί. Εγώ πλέον δεν θα ξαναπώ τίποτα, σε κανέναν! Και αν θελήσετε σε λίγο να μας εγκρίνουν νέες θέσεις κληρικών και υπαλλήλων να πάνε αυτοί που έχουν το πρόβλημα και να ζητήσουν ο,τι θέλουν! Εγώ δεν θα ξαναπώ τίποτα».
– «Μα τι πάθατε, τόλμησαν να του πουν με απορία κάποιοι εκ των συνομιλητών του! Εσείς είστε ο Αρχιεπίσκοπος και κανένας δεν σας αμφισβητεί.Εσείς πάντοτε ξέραμε ότι ήσασταν υπέρ της αδιάκοπης μισθοδοσίας του κλήρου από το δημόσιο. Επιστροφή των τροφίων της αγάπης της Εκκλησίας προς την πατρίδα το αποκαλούσατε όλο αυτό. Τι έγινε τώρα και αποδέχεστε αυτό το σχέδιο;».
– «Εξάλλου η αντίδραση των αδελφών», είπε κάποιος άλλος, «δημιουργήθηκε κυρίως για το μισθολογικό! Αυτό έκανε την Ιεραρχία να αντιδράσει. Θεωρούν ότι αυτή η εξέλιξη θα δημιουργήσει τεράστια προβλήματα και αναστάτωση στον κλήρο αλλά και στο διοικητικό προσωπικό της Εκκλησίας. Αυτή τη στιγμή δεν μπορούμε ούτε καν να διανοηθούμε τις συνέπειες αυτού του σχεδίου αν τελικώς περάσει!»
– «Εγώ προχώρησα», ανταπάντησε ο Αρχιεπίσκοπος στους συνομιλητές του με ύφος σοβαρό και νηφάλιο, «για να προλάβω τα χειρότερα που ενδεχομένως μπορούν να έλθουν στην Εκκλησία. Αν βγει ξανά ο ΣΥΡΙΖΑ να δούμε ποιος από σας θα συνεννοηθεί μαζί τους! Εγώ πάντως δεν θα ανακατευτώ…»
– «Μα εσείς είστε ο Αρχιεπίσκοπος και εσείς θα εξακολουθήσετε να συνεννοείστε όποιος και αν είναι η Κυβέρνηση αύριο. Εκτός και αν σκέφτεστε να παραιτηθείτε…», τόλμησε να του πει κάποιος εκ των συνομιλητών του.
– «Α όχι,αυτό είπαμε δεν πρόκειται να το κάνω», του απάντησε χαμογελαστά ο Αρχιεπίσκοπος.
Η συζήτηση πέρασε μετά στα Θεοφάνεια και στην αλλαγή πλάνου του Αρχιεπισκόπου για τη μέρα αυτή.
Ενώ είχε ενημερώσει αρχικά τον Σεβ. Πειραιώς Σεραφείμ ότι θα παραστεί στον Αγιασμό των υδάτων στο πρώτο λιμάνι της χώρας, στη συνέχεια άλλαξε σχέδια αφού απάντησε καταφατικά στην πρόσκληση που του απηύθυνε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Παυλόπουλος και ο Σεβ. Σύρου Δωρόθεος για να μεταβεί με τον Πρόεδρο στην πρωτεύουσα των Κυκλάδων. Έτσι άλλαξε σχέδια καταλύοντας για μίαν ακόμη φορά μία παράδοση πολλών ετών που θέλει τόσο τον ΠτΔ, όσο και τον Αρχιεπίσκοπο να δίνουν το παρών κατά τον Αγιασμό των υδάτων στο πρώτο λιμάνι της χώρας, στον αδικημένο για πολλούς λόγους Πειραιά.
Ενώ λοιπόν εξηγούσε στους συνομιλητές του τους λόγους που τον έκαναν να αλλάξει σχέδια και να στενοχωρέσει άθελά του τον Σεβ.Πειραιώς, είπε χαριτολογώντας και το εξής:
– «Α, δε σας είπα… Στο ταξίδι μου για τη Σύρο θα πάρω μαζί μου και ένα… δαχτυλίδι, το οποίο θα δώσω στον Άγιο Σύρου και θα του πω να το χρησιμοποιήσει όπως θέλει εκείνος, την κατάλληλη στιγμή.
Στο σημείο αυτό οι συνομιλητές του έμειναν άφωνοι αλλά δεν το έβαλαν κάτω. Ίσως επειδή από τα χρόνια που πέρασαν κοντά του καταλαβαίνουν το… αρβανίτικο χιούμορ και πείσμα του. Του είπαν λοιπόν, με χαμόγελο και χωρίς να χάσουν την ψυχραιμία τους:
– «Μα τι λέτε τώρα; Δεν μας είπατε πριν ότι δεν θα παραιτηθείτε… Διότι αν παραιτηθείτε και θέλετε να ελέγξετε την εκλογή της διαδοχής σας τότε κάτι μπορεί να γίνει και η Ιεραρχία,ίσως, να εισακούσει την επιθυμία σας»
– «Όχι, όχι δεν πρόκειται να παραιτηθώ», είπε με αποφασιστικό ύφος ο Αρχιεπίσκοπος. «Θα μείνω στη θέση μου μέχρι εκεί που μου το επιτρέπει ο Θεός!»
– «Ε σε μία τέτοια περίπτωση, το δαχτυλίδι σας δεν θα έχει την “τύχη” που ενδεχομένως να θέλετε. Γιατί η Ιεραρχία που έχει τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο δεν θα το λάβει υπόψη της αυτό και θα αποφασίσει με τα δικά της κριτήρια. Εσείς είστε έμπειρος και ξέρετε από αυτά…»
– «Ναι καλά, καλά», είπε συνοφρυωμένα ο Αρχιεπίσκοπος. «Εγώ πάντως θα το δώσω το δαχτυλίδι στον Δωρόθεο!»
Αλλά και οι συνομιλητές του δεν πτοήθηκαν και συνέχισαν τη συζήτηση στο ίδιο πνεύμα:
– «Μα και ο προκάτοχός σας Σεραφείμ όλοι ξέραμε ότι ήθελε να δώσει το… δαχτυλίδι κάπου αλλού, αλλά η Ιεραρχία άλλον εξέλεξε!»
– «Και ο Μακαριστός Χριστόδουλος», συνέχισε κάποιος άλλος, «ενδεχομένως να ήθελε να τον διαδεχθεί άλλος Ιεράρχης και όχι εσείς, αλλά η Ιεραρχία και μάλιστα η πλειοψηφία των Χριστοδουλικών Ιεραρχών εσάς εξέλεξαν, γιατί εσάς θεωρούσαν ως το καταλληλότερο να αναλάβει το πηδάλιο της Εκκλησίας μας εκείνη την δεδομένη στιγμή! Και δεν διαψεύστηκαν τότε! Μην τους διαψεύσετε σήμερα!»
Ένας μάλιστα εκ των συνομιλητών του ο περισσότερο διαβασμένος υπενθύμισε με νόημα στην ομήγυρη:
– «Μην ξεχνάτε και τη ναυμαχία του Ναυαρίνου! Ήταν κατόρθωμα της ενότητας και της θέλησης της βάσης… Τα πυροβόλα του Ναυαρίνου τότε έγιναν η αρχή μίας νέας περιόδου και ανήγγειλαν την θριαμβευτική άνοδο της κοινής αποδοχής και την ύψωσή της πάνω από τους θρόνους. Επομένως η γνώμη των πλειόνων παίζει καθοριστικό ρόλο στην Εκκλησία».
Επί τω ακούσματι των λόγων αυτών ο Αρχιεπίσκοπος χαμογέλασε φιλάρεσκα και με ικανοποίηση για το υψηλό επίπεδο των συνομιλητών του οι οποίοι με χιούμορ, με καλή διάθεση και ιστορικές γνώσεις τον ακολούθησαν σε μία συζήτηση που εκείνος άνοιξε.
Μάλιστα κατά την συνήθη τακτική του πήγε σε άλλα θέματα, λιγότερο ενοχλητικά!
Τώρα μένει να δούμε αν τελικώς θα δώσει το… δαχτυλίδι ο Αρχιεπίσκοπος στον Σεβ. Σύρου Δωρόθεο και αν αυτή η εξωτερίκευση των προθέσεών του είναι πραγματική ή προσχηματική.
Μένει ακόμη να διαπιστώσουμε αν το ρήγμα που έχει δημιουργηθεί ήδη, με κάποιους από τους Αρχιερείς που θεωρούνται ισχυροί δελφίνοι ή outsiders, εξαιτίας του προ-συμφώνου, θα διευρυνθεί περισσότερο μετά από την σκόπιμη διαρροή του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου ότι προσανατολίζεται να δώσει το «δαχτυλίδι» της διαδοχής!
Μέχρι τότε υπομονή.
