Το ελληνικό φρόνημα, την ελληνική ψυχή και καρδιά επαινεί στο μήνυμά του για την 28η Οκτωβρίου ο Μητροπολίτης Μάνης Χρυσόστομος που καλεί τον κόσμο στις Εκκλησίες να ψάλουμε τον Εθνικό Υμνο.
Αναλυτικά το μήνυμα του Σεβασμιωτάτου…
Αγαπητοί μου,
Η 28η Οκτωβρίου του 1940 δεν είναι μία συνήθης ημεροχρονολογία. Είναι ένα ιστορικό ορόσημο για την πατρίδα μας.
Ημέρα δόξης και εθνικού μεγαλείου. Τότε η αδούλωτη ελληνική ψυχή πάνω στις κορυφές της Πίνδου έδειξε στους λαούς, τι σημαίνει ανδρεία, αγώνες, νίκη, δόξα. Πραγματικά γράφτηκαν ένδοξες σελίδες της ελληνικής ιστορίας γιατί το έπος του 1940 ήταν θαύμα.
Σύσσωμοι οι Έλληνες με μια ψυχή, με το αυτό φρόνημα, της ελευθερίας, της αυτοθυσίας, της δικαιοσύνης και της φιλοπατρίας ύψωσαν το ανάστημά τους ώστε να μην περάσει ο εχθρός και να παραμείνει αδούλωτη η πατρίδα. Και πολέμησαν όλοι. Στρατηγοί, αξιωματικοί, υπαξιωματικοί, στρατιώτες, οι πάντες. Πολέμησαν σαν γίγαντες. Μόνοι, με ολίγα πολεμοφόδια, νηστικοί, παγωμένοι. Και νίκησαν με την βοήθεια του Θεού και της Αγίας Σκέπης, της Παναγίας.
Και οι νεκροί της εποποιία είναι οι δοξασμένοι νεκροί, οι ήρωες οι πραγματικοί.
Γι’ αυτό ως λέγει ο ποιητής:
‘’Μια ποια είν’ εκείνη η σκιά που μέσα στο σκοτάδι
συχνοδιαβαίνει αμίλητη και τρέχει πεταχτή
που σκύβει και σηκώνεται και τώρα σκύβει πάλι
και που ξανασηκώνεται και τρέχει παρακεί.
**
Είναι της δόξης η σκιά οπού κρατεί την δάφνη
και γέρνοντας τα πτώματα
τα στεφανώνει με κλαδιά της τιμημένης δάφνης.
Τι κι’ αν πέθαναν. Ήρωες πάλι θα τους λεν
κι’ αν συστημένα κείτονται τ’ ανδρεία παλληκάρια’’.
Αξίζει την σημερινή ημέρα να μνημονεύσουμε:
Τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος Χρύσανθο, ο οποίος εμψύχωσε τον ελληνικό λαό και το στρατό και βοήθησε τα μέγιστα με την δράση της ‘’Πρόνοιας των Στρατευμένων’’.
Τον ιερέα στο μέτωπο με τα θεία κηρύγματα, την τέλεση της Θείας Λειτουργίας, τα τρισάγια στα ψηλά βουνά.
Τον πρώτο ηρωικώς πεσόντα έλληνα αξιωματικό τον υπολοχαγό Αλέξανδρο Διάκο.
Τον θρυλικό Μανιάτη Διοικητή στη Πίνδο, Συνταγματάρχη Κωνσταντίνο Δαβάκη που έδωκε την πρώτη μεγάλη νίκη του ελληνικού στρατού.
Την ελληνίδα μάνα που έδινε τα παιδιά της για το μέτωπο με την ευχή της.
Την ηρωίδα νοσηλεύτρια που προσέφερε πολλά στα ορεινά χειρουργεία και στα νοσηλευτικά ιδρύματα.
Την γυναίκα της Πίνδου που ανέβαζε πυρομαχικά και τρόφιμα στους στρατιώτες και κατέβαζε τραυματίες από τόσα και τόσα υψόμετρα.
Τον υπέροχο ελληνικό λαό του ’40 που ενωμένος και με πίστη στα υψηλά ιδανικά θριάμβευσε και εξασφάλισε πολύτιμη κληρονομιά στις επόμενες γενιές, σε μας σήμερα.
Αγαπητοί μου,
Τέτοια μεγάλη ημέρα τρέξτε πρώτα στις εκκλησιές μας. Ψάλατε όλοι μαζί την Δοξολογία. Τραγουδείστε με υπερηφάνεια τον Εθνικό Ύμνο. Υψώσατε την ελληνική σημαία στα μπαλκόνια των σπιτιών σας, στα καταστήματα, στα αυτοκίνητα, στα καράβια, στα δημόσια κτίρια, χειροκροτήσατε τα παιδιά μας στην παρέλαση.
Ζήστε την λεβεντιά της ελληνικής ψυχής.
Γιορτάζει η πατρίδα.
Με πατρικές ευχές.
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
Ο ΜΑΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ Γ’
