“Ο Χριστός ξανασταυρώνεται από τους ιδεολογικούς αντιπάλους της πίστης” τονίζει μεταξύ άλλων ο Μητροπολίτης Ξάνθης Παντελέημων στο πασχαλινό του μήνυμα και προσθέτει πως ο Χριστός “ανέβηκε στο Σταυρό για να σώσει το πεσμένο ανθρώπινο γένος”.
Αναλυτικά το μήνυμα του Σεβασμιωτάτου…
Προς
Τον Ιερό Κλήρο και τον ευσεβή Λαό
της καθ΄ ημάς Ιεράς Μητροπόλεως
Αδελφοί μου αγαπητοί,
Ζήσαμε την Μεγάλη Εβδομάδα στους Ιερούς Ναούς μας όλες τις φάσεις του θείου δράματος. Όλοι κρατάμε ευλαβικά από τα παιδικά μας χρόνια την μορφή του Χριστού στη μνήμη μας, αυλακωμένη από τον ιδρώτα της αγωνίας, στεφανωμένη με τα αγκάθια, πονεμένη από την οδύνη του Σταυρού και θλιμμένη από την έσχατη ταπείνωση.
Μα πρέπει να ξέρουμε πως ο πιο μεγάλος πόνος Του δεν προέρχεται ούτε από τις μαστιγώσεις, ούτε από τις ύβρεις και τις βλασφημίες. Ο πιο μεγάλος πόνος Του έχει αιτία την αχαριστία και την αγνωμοσύνη των ανθρώπων που ευεργέτησε, την επιμονή τους να μένουν στην πλάνη και στην άρνηση τους να δεχθούν την λύτρωση για την οποία Εκείνος θυσιάστηκε.
Και αυτό το μαρτύριο Του επεκτείνεται μέσα στους αιώνες και φθάνει στις μέρες μας αφού και σήμερα οι άνθρωποι Τον ξανασταυρώνουμε με την συμπεριφορά μας. Ο Χριστός ξανασταυρώνεται από εκείνους που καπηλεύονται τις αρχές για τις οποίες θυσιάστηκε. Πολλοί στην ιστορία του κόσμου έβαλαν για σημαία τους τον Σταυρό και το Ευαγγέλιο για να κρύψουν κάτω από τα Άγια σύμβολα τις άνομες προθέσεις και τα πανούργα σχέδιά τους. Οι σταυροφόροι εν ονόματι του Χριστού και με πρόσχημα την απελευθέρωση των Αγίων Τόπων γύμνωσαν την Βασιλεύουσα και της επέφεραν τέτοιο πλήγμα που δεν μπόρεσε να ανανήψει.
Ο Χριστός ξανασταυρώνεται από τους ιδεολογικούς αντιπάλους της πίστης, οι οποίοι με την πέννα βουτηγμένη στο δηλητήριο της άρνησης και της συκοφαντίας ποτίζουν την νεολαία με αμφισβήτηση και σπέρνουν στον αστήρικτο λαό την αμφιβολία. Φορτώνουν στον Χριστό ανθρώπινα πάθη και τα προβάλλουν ιδιαίτερα την περίοδο της μεγάλης Τεσσαρακοστής και αν κάποιος αντιδράσει τον κατηγορούν ως αναχρονιστή και πολέμιο της ελευθερίας της έκφρασης και της ‘’καλλιτεχνικής δημιουργίας’’.
Ο Χριστός ξανασταυρώνεται από εκείνους που τον εγκαταλείπουν και σύρονται πίσω από αφελείς ανατολικές δοξασίες και αιρέσεις και προσπαθούν απεγνωσμένα να χορτάσουν με ξυλοκέρατα της στείρας διανόησης, την διαμαρτυρόμενη και διψασμένη ψυχή τους. Ο Χριστός ξανασταυρώνεται όταν εμείς που φέρουμε το όνομά Του ζούμε μέσα στην αμαρτία, στο ψέμα, στην αδικία.
Ο Πιλάτος το αμάρτημά του προσπάθησε να το ξεπλύνει με το νερό που ζήτησε από έξω. Και λαβών ύδωρ απενίψατο τας χείρας απέναντι του όχλου λέγων· αθώος ειμί από του αίματος του δικαίου Τούτου.
Ο Πέτρος την αμαρτία της αρνήσεως προσπάθησε να ξεπλύνει με νερό που ανέβλυσε από μέσα του, με τα δάκρυά του. «Εξελθών έξω έκλαυσε πικρώς» Το νερό του Πιλάτου άγγιξε την επιδερμίδα του, τα δάκρυα του Πέτρου ανακαίνισαν την ψυχή του, ας τον μιμηθούμε.
Δεν γνωρίζουμε αν στον Γολγοθά κατά τη Σταύρωση του Χριστού βρισκόταν εκεί οι γονείς του ληστή. Αν βρισκόταν όμως θα ήταν όχι μόνο θλιμμένοι αλλά και κοινωνικά απομονωμένοι αφού θα ήταν οι γονείς ενός ληστή. Όμως μετά το «μνήσθητι μου» που είπε, οι άνθρωποι αυτοί έγιναν οι γονείς του πρώτου πολίτη του ουρανού. Όλοι μας παίρνουμε θάρρος από αυτό, μα πιο πολύ οι γονείς που έχουν επαναστατημένα παιδιά. Ας μην απελπίζονται. Για κανένα παιδί δεν ακούστηκε το «τετέλεσται».
Δεν υπάρχει Άγιος χωρίς παρελθόν και αμαρτωλός χωρίς μέλλον. Ο Χριστός περπάτησε στα κύματα για να τονώσει την πίστη των μαθητών Του. Μπήκε στο σπίτι του αμαρτωλού αρχιτελώνη Ζακχαίου για να σώσει την ψυχή του. Κάθισε στο πηγάδι του Πατριάρχου Ιακώβ και συνομίλησε με την Σαμαρείτιδα γυναίκα για να την αναγεννήσει και από σκοτεινή που ήταν να την κάνει Αγία Φωτεινή.
Ανέβηκε στο Σταυρό για να σώσει το πεσμένο ανθρώπινο γένος. Και όλους εμάς μας αναζητά αδελφοί στα κύματα των δοκιμασιών της ζωής μας, στην δοκιμαζομένη οικογένεια μας, στο ξεροπήγαδο των μάταιων επιδιώξεών μας, στο κάθε σταυροδρόμι της ζωής, όρθιους ή πεσμένους.
Ας πάρουμε την απόφαση να πάμε κοντά Του βγαίνοντας από τα μνήματα των παθών και αδυναμιών μας. Ας αλλάξουμε πορεία αναζητώντας στη ζωή ότι λέει ο Απόστολος Παύλος στην επιστολή του προς τους Φιλιππισίους: «Το λοιπόν, αδελφοί, όσα εστίν αληθή, όσα σεμνά, όσα δίκαια, όσα αγνά, όσα προσφιλή, όσα εύφημα, ει τις αρετή και ει τις έπαινος, ταύτα λογίζεσθε και ταύτα πράσσετε και ο Θεός της ειρήνης έσται μεθ’ υμών».
Διάπυρος προς τον Παθόντα και Ταφέντα Κύριον ευχέτης
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
Ο ΞΑΝΘΗΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΘΕΩΡΙΟΥ
ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ
