ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Δεν “μασάει” τα λόγια της η Washington Post. Βάζει στο στόχαστρό της τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και τον χτυπά μια στο καρφί και μια στο πέταλο.
«Στην Τουρκία υπό τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ένα tweet έχει μετατραπεί σε έγκλημα και μια προβληματική δημοκρατία μετατρέπεται σε δικτατορία». Έτσι ξεκινά το κείμενο της Washington Post με τίτλο «Ο Ερντογάν μετατρέπει την Τουρκία σε ολοκληρωτική φυλακή».
Σταδιακά αλλά αναπόφευκτα, ένα έθνος που κάποτε φιλοδοξούσε να γίνει παράδειγμα φωτισμένης μετριοπάθειας μετατρέπεται, από τον κ. Ερντογάν σε θλιβερή ολοκληρωτική φυλακή, συνεχίζει η εφημερίδα.
Φέρνει μάλιστα ως παράδειγμα την υπόθεση 23 δημοσιογράφων, που μόλις την περασμένη εβδομάδα καταδικάστηκαν σε φυλάκιση, από δυο έως επτά χρόνια. «Με ευφάνταστα γελοίες κατηγορίες πως ήταν μέλη τρομοκρατικής οργάνωσης και είχαν tweet-αρει γι’ αυτό» γράφει η εφημερίδα. Άλλοι δυο, συμπληρώνει, καταδικάστηκαν για υποστήριξη τρομοκρατικής οργάνωσης.
Ο Ερντογάν και το «πογκρόμ» μετά την απόπειρα πραξικοπήματος
Η Washington Post περιγράφει πως μετά την απόπειρα πραξικοπήματος τον Ιούλιο του 2016, ο Ερντογάν εξαπέλυσε ένα άνευ προηγουμένου ανθρωποκυνηγητό. «Εκστρατεία καταστολής κατά «εχθρών» στον Τύπο, την κυβέρνηση, τον ακαδημαϊκό κόσμο και τα σώματα ασφαλείας, μεταξύ άλλων πυλώνων της τουρκικής κοινωνίας». Έτσι το περιγράφει η εφημερίδα.
Καταγράφει και τα αδιάψευστα στοιχεία: 60.000 συλλήψεις. 150.000 άνθρωποι έχασαν τις δουλειές τους.
Η Washington Post αναφέρεται και στον Νο1 εχθρό του Ερντογάν: τον Φετουλάχ Γκιουλέν. Άλλοτε σύμμαχό του. Οι υποστηρικτές του Γκιουλέν είναι πρώτος στόχος του Ερντογάν. Ο Τούρκος πρόεδρος κατηγορεί τον άλλοτε φίλο του για την απόπειρα πραξικοπήματος. Και πως η οργάνωσή του, είναι τρομοκρατική.
Μια φορά κι έναν καιρό στην Τουρκία
«Η Τουρκία είχε κάποτε έναν ισχυρό και ανεξάρτητο Τύπο αλλά ο κ. Ερντογάν ξεκίνησε μια πολυμέτωπη εκστρατεία: κλείνοντας μέσα μαζικής ενημέρωσης, αναγκάζοντας άλλα να αλλάξουν ιδιοκτησία και χρησιμοποιώντας φιλικούς δικαστές και εισαγγελείς», γράφει η WP.
Και αναφέρεται σε τελευταίες υποθέσεις, όπου δημοσιογράφοι καταδικάστηκαν για κάτι που έγραψαν στο twitter. «Ο δικηγόρος που εκπροσωπεί τους δυο δημοσιογράφους, ο Μπαρίς Τοπούκ, είπε σε προηγούμενη συνεδρίαση: «Κατά τη γνώμη μας, το όνομα της οργάνωσης στην οποία οι κατηγορούμενοι φέρονται να είναι μέλη, θα έπρεπε να είναι TTO: Tweetist Terrorist Organization. Δεν υπάρχουν όπλα ή βόμβες μόνο άρθρα και tweets».
[irp posts=”409424″ name=”Νέα τουρκική πρόκληση-Ερντογάν: «Χαιρετώ τα αδέλφια μου στα Σκόπια, στο Κοσσυφοπέδιο και στην Αλβανία»”]
Και η Ζαμάν και η Μιλιέτ και η Τζουμχουριέτ
Η Washington Post δεν σταματά εδώ. Απαριθμεί γιατί κατηγορήθηκαν και εκδιώχθηκαν οι δημοσιογράφοι που καταδικάστηκαν.
Γράφει: «Ο Αλί Ακούς, ήταν δημοσιογράφος στην Ζαμάν και έγραψε στο Twitter: «Κανένας δικτάτορας δεν μπορεί να φιμώσει τον Τύπο». Η χρήση της λέξης «δικτάτορας» ήταν εκείνη που χρησιμοποιήθηκε από τους εισαγγελείς για να του ασκηθούν διώξεις. Ο κ. Ακούς καταδικάστησε σε επτά χρόνια και έξι μήνες φυλακή.
Ο Κούμα Ουλούς ήταν συντάκτης της Μιλιέτ, επίσης καταδικάστηκε σε 7,5 χρόνια φυλακή. Είπε κατά τη διάρκεια της δίκης: «Είμαι δημοσιογράφος 21 χρόνια. Στάθηκα απέναντι στην τρομοκρατία και τη βία και υπερασπίστηκα την ελευθερία της έκφρασης καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής μου». Στο κατηγορητήριο, οι εισαγγελείς συμπεριέλαβαν τρία tweets και 22 retweets, κατηγορώντας τον ότι προκάλεσε φρενίτιδα κατά της κυβέρνησης.
Ξεχωριστά, 17 πρώην και νυν συγγραφείς, γελοιογράφοι και στελέχη της εφημερίδας Τσουμχουριέτ δικάζονται επίσης. Ο κ. Ερντογάν φέρεται να προγραμματίζει και μια επίθεση στις διαδικτυακές μεταδόσεις και την ελευθερία της έκφρασης online.
Οι δίκες – σόου υπογραμμίζουν πόσο μακριά είναι η Τουρκία από τις δυτικές αρχές της δημοκρατίας, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της έννομης τάξης. Ο κ. Ερντογάν, ευχαρίστως, βαδίζει δίπλα στη Ρωσία, την Κίνα, την Αίγυπτο, την Κίνα κι άλλες χώρες όπου η εξουσία βασίζεται στον εξαναγκασμό και τον έλεγχο. Η δικτατορία του κ. Ερντογάν πρέπει να αποκαλυφθεί για αυτό που είναι. Ακόμα κι αν κλείσει τ’ αυτιά του, οι ΗΠΑ και άλλες χώρες πρέπει να διαμαρτυρηθούν και μάλιστα έντονα».
