Ήταν φτωχός αχθοφόρος στον Πειραιά. Μικρός είχε μείνει ορφανός από πατέρα και για αυτό αγαπούσε πολύ τον πεθερό του, ο οποίος όμως ήταν βλάσφημος και παρά τις πολλές του παρακλήσεις παρέμενε αμετανόητος.
Μία ημέρα, επιστρέφοντας από την εργασία του, βρήκε τον πεθερό του να έχει πεθάνει και ανησύχησε τόσο πολύ για την ψυχή του, που αυθόρμητα και με πολύ πόνο παρακάλεσε τον Θεό να τον αναστήσει για να μετανοήσει.
Και, ώ του θαύματος, ο νεκρός αναστήθηκε και έζησε άλλα πέντε χρόνια με μετάνοια.
Το περιστατικό αυτό διηγήθηκε στον Αγιο Παΐσιο τον Αγιορείτη το 1966, όταν ακόμη ζούσε στην Σκήτη των Ιβήρων, ο ίδιος ο αχθοφόρος, λέγοντας:
«Πάτερ μου, ποιος ήμουν εγώ; Το μόνο που θέλω στη ζωή μου είναι να ευχαριστώ τον Θεό, που έκανε αυτό το καλό».
[irp posts=”335027″ name=”Άγιος Γέροντας Παΐσιος: Συμβουλές και Ευχές για την Σαρακοστή”]
Καταγράφεται στο βιβλίο «Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης», έκδ. Ι. Ησυχαστηρίου «Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος», Βασιλικά Θεσσαλονίκης, 2015, σ. 267, με την εξής προσθήκη:
«Ο Όσιος Παΐσιος επέστρεψε εκείνη την ημέρα στην Καλύβη του πολύ ωφελημένος από την απλότητα και την ταπείνωση του αχθοφόρου· ταπείνωση που ούτε καν του περνούσε ο λογισμός ότι χάρη στον ίδιο είχε αναστηθεί ένας νεκρός».
