Σε κλίμα κατάνυξης και συγκίνησης, εορτάσθηκε η μνήμη του Αγίου Χαραλάμπους, στον ιστορικό Ναό του στον Τσεσμέ στην Μ. Ασία. Με την ευλογία του Οικουμενικού Πατριάρχου της Θείας Λειτουργίας προεξήρχε ο Σεβ. Μητροπολίτης Σμύρνης κ. Βαρθολομαίος, κατ’ αυτήν δε εκκλησιάσθηκαν μέλη της Ορθοδόξου Κοινότητος Σμύρνης, πολυάριθμοι προσκυνητές από την γειτονική Χίο και πολυμελής όμιλος εκ των μελών του Συλλόγου Μικρασιατών Λαρίσης.
Οπως αναφέρει ανακοινωθέν του Πατριαρχείου, μεταξύ αυτών, η Ευγεν. κ. Αργυρώ Παπούλια, Γενική Πρόξενος της Ελλάδος στη Σμύρνη, μετά του συζύγου αυτής Ελλογιμ. κ. Νικολάου Στέφανου, πρ. Γεν. Γραμματέως της Βουλής των Ελλήνων, ο Εντιμ. κ. Απόστολος Καλογιάννης, Δήμαρχος Λαρισσαίων, και ο Εντιμ. κ. Γεώργιος Δασκαλόπουλος, επί κεφαλής της Ελληνικής Στρατιωτικής Αποστολής στην έδρα του ΝΑΤΟ στη Σμύρνη.
Κατά την Θεία Λειτουργία ο Μητροπολίτης Σμύρνης εμνήσθη των μακαριστών Μητροπολιτών και Χωροεπισκόπων Κρήνης καθώς και των Μητροπολιτών Εφέσου, καθώς η Επισκοπή Κρήνης ανήκε στη Μητρόπολη Εφέσου, μέχρι της ανυψώσεώς της σε Μητρόπολη του Θρόνου στις αρχές του περασμένου αιώνα.
Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας ο Μητροπολίτης Σμύρνης επισκέφθηκε τον Δήμαρχο Τσεσμέ, ο οποίος υποδέχθηκε αυτόν με εγκαρδιότητα και μετέφερε σε αυτόν το χαιρετισμό του Οικουμενικού Πατριάρχου.
Η ομιλία του Σεβασμιωτάτου:
Ευγενεστάστη Πρόξενος της Ελλάδος εν Σμύρνη κυρία Αργυρώ Παπούλια,
Πατέρες και αδελφοί, πάντες οι προσελθόντες εκ των εγγύς και εκ των μακράν και συνευφραινόμενοι μετά των παρά τας διεξόδους των υδάτων αναπαυομένων ψυχών των από αιώνος αειμνήστων Κρηνιωτών,
Τέκνα εν Κυρίω ευλογημένα και φιλέορτα,
Λάμπει σήμερον η Κρήνη της Ιωνίας, εορτάζουσα τον επώνυμον της χαράς προστάτην της Άγιον Ιερομάρτυρα Χαραλάμπη. Λάμπει η πάντοτε φωτεινή φύσις της Ιωνίας και η άβυσσος της θαλάσσης των Ιωνικών παραλίων. Λάμπει η κτίσις πάσα. Λάμπει ο πανηγυρίζων Ιερός ούτος Μητροπολιτικός Ναός, εις τον οποίον ιερουργείται σήμερον υπέρ του κόσμου παντός το μυστήριον της Θείας Ευχαριστίας και ανέρχονται εις τας καρδίας μας μνήμαι και μεγαλεία και δόξαι, παρελθούσαι κατά τα κρίματα του μεγάλου Θεού “εν ριπή οφθαλμού”, και αναρριπίζονται εις την προσευχητικήν μας δέησιν ουδέποται καταισχύνουσαι ελπίδες. Λάμπουν σήμερον, Σάββατον των Ψυχών, αι ζώσαι ψυχαί των ενθάδε εν ειρήνη και εν τραγικαίς συμφοραίς του βίου αναπαυομένων και των εν οδοιπορίαις και ξενιτεία τελειωθέντων πολλών Κρηνιωτών, καθορώσαι αρρήτως και μυστικώς πάντας ημάς αναπέμποντας δεήσεις και προσευχάς υπέρ εκείνων και υπέρ εαυτών και υπέρ του σύμπαντος κόσμου. Λάμπουν, ιδιαιτέρως, τα ιδικά μας πρόσωπα, αξιουμένων υπό της Χάριτος του Κυρίου να ζώμεν άρρητα και ανεκλάλητα μυστήρια Θεού, τιμώντες Χαραλάμπη τον ένδοξον, τον πάντοτε, και σήμερον ιδιαιτέρως παρέχοντα “ίασιν αλάθητον νόσων πολυτρόπων και παραμυθίαν των συμφορών και λυπηρών”, ομολογούντες την “χάριν των ιάσεων και των θαυμασίων του την πληθύν και τας δωρεάς του”και προσευχόμενοι ίνα τη πρεσβεία αυτού “ρυσθώμεν οργής και θλίψεως” (πρβλ. ακολουθίαν Μ. Εσπερινού εορτής).
Ο Άγιος Χαραλάμπης και οι μακαριστοί εκείνοι και ευλαβείς Τσεσμελήδες, οι οποίοι το 1832 ανήγειραν τον Ιερόν τούτον Ναόν, και αι ψυχαί πάντων των την “αειτάραχον του βίου θάλασσαν πλευσάντων” αειμνήστων Κρηνιωτών, υπέρ των οποίων ιλαστήριοι προσευχαί και δεήσεις αναπέμπονται σήμερον εν τω οικείω αυτών τόπω υφ’ ημών των ζώντων και περιλειπομένων, συνεορτάζουν και λάμπουν -λάμπομεν όλοι- από χαράν και μυστικήν ευφροσύνην και αγαλλίασιν. Με την ουδόλως και υπό ουδενός αφαιρουμένην άρρητον ταύτην μυστηριακήν χαράν, χαιρετίζομεν πατρικώς όλους σας, τους αγαπητούς προσκυνητάς, οι οποίοι ορθρίσατε προς τον Άγιον του Θεού, “διότι φως τα προστάγματα της παρουσίας” Του, παρακαλούντες όπως κατά τας ημέρας ταύτας τας πονηράς “της συνοχής εθνών εν απορία ηχούσης θαλάσσης και σάλου, αποψυχούντων (καθημερινώς) ανθρώπων από φόβου και προσδοκίας των επερχομένων τη οικουμένη”, οδηγή ο “βάθει σοφίας τα πάντα οικονομών και το συμφέρον απονέμον τοις πάσι μόνος δημιουργός” Κύριος τον νούν και τας καρδίας μας “εν τρίβω ζωής”, ότι εν Αυτώ , ζώντες και κεκοιμημένοι “την ελπίδα ανεθέμεθα, τω ποιητή και πλάστη και Θεώ ημών” (απολυτίκιον κεκοιμημένων).
[irp posts=”403798″ name=”Οικ.Πατριάχης: Την Μεγάλη Τεσσαρακοστή να εντείνουμε τον ασκητικόν αγώνα””]
Αδελφοί και τέκνα,
Αληθώς, λύσαντες τον ιμάντα των υποδημάτων μας, εισωδεύσαμεν και ιστάμεθα εν τόπω αγίω, εν τόπω Ορθοδόξου μαρτυρίας και ευγλώττων μαρτυριών χαράς της ζωής και κλαυθμών και πόνων και θλίψεων και κακουχιών. Η περιοχή αύτη της Κρήνης, του Τσεσμέ, της Αγίας Παρασκευής, της Κάτω Παναγιάς, του Μελί, του Ρείς-Ντερέ, του Μουρντουβάνι, του Αχιρλί και τόσων άλλων χωρίων είναι χώρος ιερός και αγιοτόκος, ποτισμένος με το νάμα της παραδοσιακής μικρασιατικής ευσεβείας, με το οποίον εποτίσθη και την επότισε και ο σήμερον εορταζόμενος Άγιος της Μαγνησιακής γης.
Το νάμα αυτό, δηλαδή η ευαρέστησις του Κυρίου, ήτο η συνεχής και βασική μέριμνα των πιστών Κρηναίων. Εκ των σπλάγχνων της γης ταύτης εξήλθον γενεαί μοναχών και μοναζουσών, μαρτύρων και δικαίων, ευλαβών πιστών και κληρικών, με ανεκτίμητον προσφοράν εις την Ορθόδοξον Εκκλησίαν μας, εις το ευσεβές Γένος μας, εις τον τόπον, τον οποίον επλούτισαν με μεγαλοπρεπείς Ιερούς Ναούς και εκπαιδευτήρια Ελληνορθοδόξου παιδείας, προ παντός δε με σπουδήν Θεού και παραδοσιακών αξιών, αι οποίαι ελειτούργησαν ως καταλύται ζωής και πολιτισμού, του ιδικού μας πολιτισμού. Τους ενθυμούμεθα όλους εν κοινωνία πίστεως και όχι βεβαίως ονομαστί, διότι είναι “γεγραμμένοι εν βιβλίω Θεού” και αδύνατον εις την πεπερασμένην μνήμην του ανθρώπου να συγκρατήση ονόματα και γενεάς: Τι κι αν δεν είναι σωματικώς κοντά μας; Προσευχητικώς, επαναλαμβάνομεν, προς σας αδελφοί και προς εμαυτόν, τους εμπνευσμένους επικαίρους αλληγορικής εμβαθύνσεως και ερμηνειών στίχους του υμνήσαντος την περιοχήν ταύτην Χίου ποιητού Γεωργίου Βερίτη:
«Στο στερνό το ξεψύχημα δειλινού μυρωμένου
Κάποια ρόδα μαραίνονται, κάποια ρόδα πεθαίνουν.
Πήγαν να φέρουν «την άνοιξη σ’ ένα κόσμο άλλης ζήσης
στο κρυστάλλινο φλοίσβισμα τ’ αρυακιού του δροσάτου».
(ποίημα «Πασχαλινό»).
Είμεθα βέβαιοι, ότι όλοι αυτοί οι αείμνηστοι Τσεσμελήδες, οι προ ημών ενταύθα βιώσαντες, εν ουρανοίς αγάλλονται και ευφραίνονται την σημερινήν πανήγυριν και εορτήν, γνωστού όντος του ημετέρου βιώματος, ότι εις την Ορθόδοξον Εκκλησίαν μας δεν υπάρχει παρελθόν και παρόν, παρά μόνον η μόνιμος και αιώνιος πραγματικότης της βασιλείας των ουρανών.
Αδελφοί μου,
Εδώ, μετά δεκαετίας σιωπής, συνεχίζομεν την αένναον παρουσίαν της Ορθοδόξου παραδόσεώς μας. Όταν τελήται η Θεία Λειτουργία, όπως σήμερον, διατηρείται άσβεστος η κανδήλα της Ορθοδόξου παραδόσεως και αι ζωοπάρχοι ακτίνες της δόξης του Σωτήρος Χριστού εκχέονται, φωτίζουν και θερμαίνουν την γην, μαζί με τας ακτίνας των «κατά χάριν θεών», των Αγίων μας, και κατ’ επέκτασιν και των θεοφιλώς αράντων τον σταυρόν αυτών και καλώς πολιτευσάμενων διά θεοτερπούς Ορθοδόξου βιοτής από αιώνος προγόνων μας Κρηνιωτών τους οποίους στεφανώνομεν με την αγάπην και με την προσευχήν μας.
Εν τη λαμπρότητι, αδελφοί, του φωτός τούτου της Κρήνης και του πολιούχου της Αγίου Χαραλάμπους, του μη δύοντος αλλ’ ανεσπέρως φωτίζοντος τον νούν, την ψυχήν, τον λογισμόν, την καρδίαν και εν γένει την ζωήν μας, εν κοινωνία μετά πάσης ψυχής Ορθοδόξων της τήδε μεταστάσης και επ’ ελπίδι ζωής αιωνίου αναπαυομένης, ευχαριστούμεν εαυτούς και αλλήλους, ιδιαιτέρως όλους σας, τους αναλαβόντας ποντοπορίαν θαλάσσης και οδοιπορίαν ξηράς διά να έλθητε προσκυνηταί της Χάριτος και του Θαύματος του Αγίου μας της Κρήνης, εκφράζομεν την χαράν μας και συγχαίρομεν μαζί σας και ευλογούμεν εισόδους και εξόδους σας εκ του παναγίου τούτου τόπου, ευχαριστούντες όλους σας και ιδιαιτέρως από της θέσεως ταύτης τας επιτοπίους αρχάς με επί κεφαλής τον Εντιμότατον φίλον Δήμαρχον Κρήνης και την εκπρόσωπον της Ορθοδόξου Ελλάδος, υμάς κυρία Γενική Πρόξενε, αναγνωρίζοντες και εκτιμώντες την προσφοράν σας, και πατρικώς προτρεπόμεθα όλους μας να ιστάμεθα εδραίοι και ακλόνητοι επί της θείας φυλακής της Ορθοδόξου Πίστεώς μας και των αξιών του ευσεβούς Γένους μας, ως έπραξαν διαχρονικώς και οι Ορθόδοξοι την πίστιν και το φρόνημα Κρηνιώτες, “αγρυπνούντες εν παντί καιρώ, δεόμενοι ίνα καταξιωθώμεν εκφυγείν πάντα τα μέλλοντα γίνεσθαι και σταθήναι έμπροσθεν του υιού του ανθρώπου” (Λουκ. κα΄, 36), έχοντες οδοδείκτην της ζωής μας τον λάμποντα από χαράν Άγιον Χαρα-Λάμπη, ώστε να αξιωθώμεν μαζί του να ζήσωμεν την «πασίχαρη Ανάσταση, που όλο πλησιάζει», μαζί με τας ψυχάς όλων των προαναπαυσαμένων και δικαιωθέντων ενώπιον του Θεού Κρηναίων πατέρων, προπατόρων, Ιεραρχών, ευαγγελιστών, εκπαιδευτικών, και παντός πνεύματος Ορθοδόξου Κρηναίου εν πίστει τετελειωμένου. Αμήν.
