Αντιπαράθεση έχει ξεσπάσει μεταξύ του δήμου Θεσσαλονίκης και της Μητρόπολης για το θέμα του Ορφανοτροφείο της Τούμπας και την εναλλακτική λύση που αναζητά η κυβέρνηση.
«Για να φθάσει το Ορφανοτροφείο της Τούμπας σε αυτή την κατάσταση ξοδεύτηκαν χρήματα από τους τεχνικούς που χρησιμοποιήσαμε εμείς ως Μητρόπολη. Δεν έχει τελειώσει αυτή η υπόθεση» υπογράμμισε, στο ραδιοφωνικό σταθμό του ΑΠΕ-ΜΠΕ, Πρακτορείο fm 104.9, ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Άνθιμος, σχολιάζοντας τις δηλώσεις, του πρώην αντιδημάρχου Ανδρέα Κουράκη, στο Πρακτορείο fm, ότι το οικόπεδο του πρώην ορφανοτροφείου από την 31η Δεκεμβρίου του 2016 θα έπρεπε βάση νόμου, να περιέλθει εκ νέου στο κράτος.
O Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης, τόνισε ότι «υπάρχουν δεσμεύσεις, αφού μας καθυστέρησε το δημόσιο δύο χρόνια, εκ αφορμής στις παρεμβάσεις των ξένων που μπήκαν μέσα στο κτίριο και κάποιων κατηγοριών ανθρώπων που δεν μας άφηναν να διεκδικήσουμε το κτίριο» και αποκάλυψε ότι πρόσφατα είχε συνάντηση με τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα για αυτό το ζήτημα.
«Ο κ. Πρωθυπουργός σε μια τοποθέτηση που είχα για το θέμα ήταν υπέροχος. Ήταν αντικειμενικός σωστός και δίκαιος. Μου είπε να κάνουν την προσπάθεια μήπως βρεθεί χώρος στο 424 και τότε αν δεν γίνει αυτό, να επιστρέψουμε σε αυτό το έργο».
Η Εκκλησία ανέφερε ο Μητροπολίτης «δεν θα ζητήσει χρήματα από το ελληνικό δημόσιο. Έχουμε χρήματα να το φθάσουμε ψηλά. Θα ενισχυθεί από άλλες μητροπόλεις, αλλά και από τους πιστούς. Δεν υπάρχουν όλα τα χρήματα, αλλά υπάρχει ένα μεγάλο ποσό για να ξεκινήσουμε το έργο. Θέλουμε να κάνουμε το έργο που θα στηρίξει το λαό μας που δεν διαθέτει χρήματα. Να μας αφήσουν ήσυχους».
Από την πλευρά του ο πρώην αντιδήμαρχος Ανδρέας Κουράκης από την «Πρωτοβουλία» αναφερόμενος στο Παλαιό Ορφανοτροφείο της Τούμπας επισήμανε πως: “Είναι ιστορικό κτίριο, κατασκευάστηκε το 1934 να στεγάσει ορφανά κορίτσια που έφταναν στην Θεσσαλονίκη μετά την μικρασιατική καταστροφή. Είναι συνδεδεμένο με την ιστορία της περιοχής. Πρέπει να παραμείνει ιστορικό κτίριο και να έχει σύγχρονο χαρακτήρα» και πρόσθεσε: «Το ακίνητο είναι στο κεντρικό δρόμο της Τούμπας. Σε έκταση 2,5 στρέμματα. Ήταν διώροφο κτίριο. Από το 2000 είχε καταληφθεί και τα κορίτσια που ήταν μέσα στο κτίριο. Από το 2005 καταλήφθηκε από ομάδα προσφύγων οι οποίοι φιλοξενούσαν άλλους πρόσφυγες. Υπήρξε κινητοποίηση των κατοίκων από το 2011 η εκκλησία απέκτησε την κυριότητα του κτιρίου, καθώς είχε διαβεβαιώσει ότι είχε τα χρήματα για να το ανακατασκευάσει».
[irp posts=”331077″ name=”Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης: Ο κίνδυνος της παγκόσμιας ειρήνης και η ελπίδα (ΒΙΝΤΕΟ)”]
Ο κ. Κουράκης υπογράμμισε ότι: «Η Εκκλησία μέσα σε αυτά τα πέντε χρόνια έπρεπε να προβεί σε εργασίες. Κάτι που δεν έκανε. Προς το τέλος της πενταετίας που ακόμη είχε την κυριότητα έβγαλε άδεια κατεδάφισης και δόθηκε οικοδομική άδεια με μεγάλους συντελεστές δόμησης για να γίνει ένα πενταώροφο κτίριο 5500τμ. Όμως ακόμη δεν έκανε τίποτε. Για να υλοποιηθεί αυτό το έργο χρειάζονται περίπου 5 εκατομμύρια και υπάρχει τεράστιο κόστος λειτουργίας και συντήρησης. Γνωρίζουμε ότι πριν από λίγους μήνες ζήτησε ο Άνθιμος την εκ νέου παραχώρηση του κτιρίου. Εμείς λέμε να επανέρθει ο δήμος και να ζητήσει την κυριότητα του ακινήτου».
«Στο νότιο τμήμα στεγάζεται ένας βρεφονηπιακός σταθμός. Να ανακαινιστεί γιατί οι συνθήκες εκεί είναι άθλιες και να γίνουν δημοτικά ιατρεία. Επίσης να έρθουν εκεί και άλλες υπηρεσίες. Υπάρχουν χρήματα που μπορούν να χρηματοδοτήσουν το έργο που ένα μεγάλο μέρος κατεδαφίστηκε” τόνισε ο κ Κουράκης.
Το ορφανοτροφείο ιδρύθηκε το 1934, για να στεγάσει τα ορφανά κορίτσια που έφτασαν στη Θεσσαλονίκη μετά τη Μικρασιατική καταστροφή και μέχρι τότε στεγάζονταν σε πρόχειρα παραπήγματα. Τα κορίτσια πήγαιναν στο λεγόμενο «τενεκεδένιο σχολείο» που λειτουργούσε δίπλα στο ορφανοτροφείο και τα απογεύματα μάθαιναν ραπτική. Στο εργαστήριο υφαντουργίας οι μικρές μαθήτριες μάθαιναν να υφαίνουν χαλιά, τα οποία είχαν μεγάλη ζήτηση σε αγορές του εξωτερικού και οι πωλήσεις κάλυπταν ένα μέρος των εξόδων του ιδρύματος. Οι κοπέλες έφευγαν από το ορφανοτροφείο είτε παντρεμένες ή για σπουδές σε κάποια σχολή Οικοκυρικής ή ακόμη και με τη δική τους δουλειά ως υφάντρες σε κάποιο εργοστάσιο. Τα λιγοστά κορίτσια που έμειναν στο ίδρυμα το 2000 μεταφέρθηκαν στο ορφανοτροφείο «Μέλισσα». Από τότε το Ορφανοτροφείο έκλεισε.
