Ο Αυστραλίας Στυλιανός έστειλε το δικό του Χριστουγεννιάτικο μήνυμα λέγοντας μεταξύ άλλων ότι οι συνθήκες που επικρατούν στον κόσμο όπως η εγκληματικότητα και η υλιστική υστερία δεν αφήνουν να βιώσουμε την Ενανθρώπηση του Θεού.
Τέλος, ο Αρχιεπίσκοπος Αυσταλίας σχολίασε την συμπεριφορά των Χριστιανών που όχι μόνο δεν παραδειγματίζει αλλά προκαλεί τους μη Χριστιανούς.
Διαβάστε την επιστολή:
Αδελφοί Συλλειτουργοί και τέκνα περιπόθητα της Εκκλησίας,
Γιά μια ακόμη φορά, ετοιμαζόμαστε να εορτάσωμε τα Χριστούγεννα και τας λοιπάς Εορτάς του ιερού Δωδεκαημέρου.
Εν τούτοις, τα φαινόμενα της διεθνούς βίας, της παντοειδούς εγκληματικότητος και της υλιστικής υστερίας, δεν μας επιτρέπουν να βιώσωμεν ειλικρινώς και θεαρέστως την χαράν της Ενανθρωπήσεως του Θεού, μήτε καν να ψάλλωμεν «αρρυπώτοις χείλεσιν» και με ήσυχον συνείδησιν τον περί ειρήνης ύμνον των αγγέλων.
Εάν, μετά παρέλευσιν τόσων αιώνων, η Ενανθρώπησις του Θεού δεν κατέστησε περισσότερον φιλάνθρωπον τον κόσμον μας, αυτό δεν οφείλεται εις τους μη Χριστιανούς, αλλ’ ίσως περισσότερον εις τους Χριστιανούς, Ανατολής και Δύσεως, των οποίων η όλη διαγωγή όχι μόνον δεν παραδειγματίζει, αλλ’ αντιθέτως προκαλεί, τους μη Χριστιανούς ιδιαιτέρως.
Όταν ο Μαχάτμα Γκάντι, ο παροιμιώδης εκείνος ειρηνόφιλος πολιτικός των Ινδιών, ερωτήθηκε πως δεν είχε ακολουθήσει τον Χριστιανισμόν, η απάντησις που έδωκε ήταν καταπέλτης:
«Θα είχα γίνει προ πολλού Χριστιανός, αν οι λεγόμενοι Χριστιανοί ακολουθούσαν την διδασκαλίαν του Χριστού 24 ώρες το 24ωρο (!)».
Είναι δυστυχώς αλήθεια ότι, τόσον ο δημόσιος όσον και ο ιδιωτικός βίος των Χριστιανών, δεν θα μπορούσε να αποτελέσει παράδειγμα προς μίμησιν, διά τους μη Χριστιανούς, που δικαίως μας ελέγχουν με κριτήριο το Ευαγγέλιο του Χριστού.
Αν λάβωμεν υπ’ όψιν πόσες «συνθήκες» και πόσα «πρωτόκολλα» ειρήνης έχουν συμφωνηθεί διεθνώς, με πρωτοστάτας λαούς χριστιανικούς, θα ομολογήσωμεν ότι η «επί γης ειρήνη» παραμένει ακόμη όνειρο μακρινό και άπιαστο.
Γιατί βεβαίως ειρήνη πραγματική δεν σημαίνει απλώς απουσία πολέμου, αλλά σεβασμός του ανθρωπίνου προσώπου, που είναι εικόνα του αοράτου Θεού.
Καί λέγοντες «ανθρώπινο πρόσωπο», το εννοούμε ανεξαρτήτως φυλής, φύλου, χρώματος, θρησκεύματος και ηλικίας.
Με την Γέννησιν του Χριστού, ο Θεός γίνεται πλησίον και ο πλησίον γίνεται Θεός.
Κι’ όλα αυτά όχι βέβαια από τυφλή νομοτέλεια της φύσεως, αλλά από την άμετρον φιλανθρωπίαν και το έλεος του Θεού.
Αυτώ η δόξα και το κράτος και η προσκύνησις εις τους αιώνας. Αμήν!
Διάπυρος προς Αυτόν ευχέτης
Ο Αυστραλίας Σ Τ Υ Λ Ι Α Ν Ο Σ
