Το απόγευμα της Πέμπτης 5 Ιανουαρίου ο σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων χοροστάτησε στον πανηγυρικό εσπερινό των Θεοφανίων στον ιερό ναό αγίων Αναργύρων Βέροιας.
Το θείο λόγο κήρυξε ο Πρωτοπρεσβύτερος π.Νεκτάριος Σαββίδης
Στο τέλος του εσπερινού ο σεβασμιώτατος προέβη στη χειροθεσία νέου Αναγνώστη που διακονεί στο ιερό βήμα της ενορίας. Ακολούθησε κοπή βασιλόπιτας της ενορίας και απονομή διοριστηρίων στους νέους επιτρόπους.
Ομιλία του π. Νεκταρίου Σαββίδη.
Σεβασμιώτατε, αγαπητοί πατέρες και αδελφοί μου,
Αν έθετα το ερώτημα, σε πολλούς από εσάς : ποιό είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα κάθε ανθρώπου ( και αν υπήρχε τρόπος να ρωτήσω ανθρώπους παλαιοτέρων εποχών, ή και ανθρώπους σε όλο τον πλανήτη) ,δεν ξέρω τι απαντήσεις θα ελάμβανα… Άλλος μπορεί να πεί είναι η οικονομική κρίση, άλλος ο ανθρώπινος πόνος, άλλος διάφορα. Όλα αυτά είναι προβλήματα, όμως δεν είναι ΤΟ μεγαλύτερο ανθρώπινο πρόβλημα…
Οι άγιοί μας λένε όμως πως ΤΟ Μεγαλύτερο πρόβλημα του ανθρώπου, όλων των αιώνων και όλων των εποχών είναι η γνώσις του αληθινού Θεού. Αν γνωρίζω τον αληθινό Θεό τότε γνωρίζω και το σκοπό της υπάρξεώς μου, της ζωής μου σ΄αυτόν τον κόσμο. Από τη γνώση αυτή εξαρτάται η γνώση τόσο του ανθρώπου, όσο και της λοιπής δημιουργίας. Δεν μπορώ να ξέρω ποιος είμαι εγώ. Μόνο αν γνωρίσω τον αληθινό Θεό θα μάθω ποιος είμαι εγώ, γιατί ζώ , και τι θέλει ο Θεός από εμένα. To βλέπουμε αυτό στους αγίους μας ,παλαιοτέρους και νεωτέρους όπως ο Άγιος Πορφύριος και ο Άγιος Παΐσιος, οι οποίοι αφού επειδή γνώρισαν τον αληθινό Θεό και εφάρμοζαν το θέλημά του , δέχθηκαν πλούσιες τις ευλογίες του Θεού και γνώριζαν όχι μόνο τον εαυτό τους αλλά με τα χαρίσματά τους, το βάθος της Δημιουργίας του Θεού και των καρδιών κάθε ανθρώπου .Η γνώση λοιπόν του αληθινού Θεού αποτέλεσε αιώνια δίψα του ανθρώπου από τότε που οι πρωτόπλαστοι γνώρισαν τον αληθινό Θεό, αλλά οι απόγονοί τους τον λησμόνησαν παντελώς.
Είναι αυτό που λέει ο Απ.Παύλος στην προς Ρωμαίους επιστολή: «άφησαν τον κτίστη και ελάτρεψαν την κτίση». Και τώρα ο αγαθός Θεός μη δυνάμενος να βλέπει το πλάσμα των χειρών του , τον άνθρωπο, στα σκότη αυτής της άγνοιας , έρχεται να αποκαλυφθεί σε τέτοιο βαθμό που ούτε στον παράδεισο δεν αποκαλύφθηκε μπροστά στους πρωτοπλάστους. Γνωρίζουμε στην ορθόδοξη Εκκλησία τον αληθινό Θεό γιατί μας αποκαλύφθηκε ο Ίδιος!!!Tί μεγάλη ευλογία!!! Η αποκάλυψη αυτή , έγινε σε συγκεκριμένο τόπο και χρόνο, μέσα στην ανθρώπινη ιστορία, στον Ιορδάνη ποταμό πριν 2000 χρόνια περίπου. Είναι αυτό που γράφει ο ψαλμωδός και διαβάζουμε στην 6η ώρα και στις ευχές του Αγιασμού: « Ο δε Θεός ειργάσατο σωτηρία εν μέσω της γης. Συ εκραταίωσας εν τη δυνάμη Σου την θάλασσα. ( Και εννοεί την Ερυθρά θάλασσα). Συ συνέτριψας τας καφαλάς των δρακόντων επί του ύδατος. (Εννοεί τυπικά και ιστορικά τα κεφάλια των Αιγυπτίων που όλοι πνίγηκαν στην ερυθρά θάλασσα όταν καταδίωκαν το λαό του Θεού τους Ισραηλίτες.) Συ συνέτριψας την κεφαλή του δράκοντος. Συ έσπασες το κεφάλι του δράκοντος.(ιστορικά είναι η κεφαλή του Φαραώ! Ο οποίος πνίγηκε και αυτός στα νερά της ερυθράς θάλασσας)! Συ εξήρανας ποταμούς υδάτων (και εννοεί τον Ιορδάνη ποταμό σε άλλη χρονική στιγμή , όταν ο λαός επιστρέφει στη γη της επαγγελίας). Έχουμε πολλά γεγονότα σε μια και την αυτή εικόνα στα οποία φαίνεται πώς ο Θεός κατεργάζεται την σωτηρία μας. Και η σωτηρία αρχίζει με την επιφάνεια του ζώντος Θεού. Ας δούμε όμως πως περιγράφουν την Θεοφανεία αυτή οι ιερείς Ευαγγελιστές (ο Μάρκος) : «Και εγένετο εν εκείνες ταις ημέρες ήλθεν ο Ιησούς από Ναζαρέτ της Γαλιλαίας και εβαπτίσθη εις τον Ιορδάνην» Ποιες είναι εκείναις οι ημέρες; Είναι ό,τι γράφει ο Απ.Παύλος : όταν ήρθε το πλήρωμα του χρόνου. Όταν ήρθε η ώρα. Είναι προφητευμένο! Το λέει ο προφήτης Δανιήλ στο 9οκεφάλαιο . Τίποτε δεν είναι τυχαίο. Υπάρχει Κάποιος πίσω από τα γεγονότα που τα κατευθύνει με ασύλληπτη ακρίβεια.
Έρχεται ο Χριστός να βαπτισθεί . Είναι γνωστός ο διάλογος του Χριστού με τον Ιωάννη. Αυτό που πρέπει εμείς να ξέρουμε είναι πως δεν βαπτίζεται ο Χριστός για τις αμαρτίες του. Αυτός είναι ο «αίρων την αμαρτία του κόσμου», που σηκώνει την αμαρτία του κόσμου, «ο πάσης επέκεινα καθαρότητος». Ενώ αυτοί που έρχονταν να βαπτιστούν λέγαν τις αμαρτίες τους .
ΒΑΠΤΙΖΕΤΑΙ ΓΙΑ 3 ΛΟΓΟΥΣ: Ο πρώτος λόγος: για να γίνει γνωστός δημοσία γιατί εκεί στον Ιορδάνη ήταν πλήθος κόσμου. Ο Ιωάννης θεωρούνταν μεγάλος προφήτης από το λαό. (450 χρόνια είχε να δει προφήτη ο Ισραηλητικός λαός και τώρα βλέπει τον Τίμιο Πρόδρομο).Η υπόδειξη του Ιησού από αυτόν ως «Αμνού του Θεού, του αίροντος την αμαρτίαν του κόσμου» (Ιωάν.1:29) ήταν απαραίτητη. Χάρη σε αυτή τη μεγάλη μαρτυρία σχηματίσθηκε ο πρώτος πυρήνας των συνεργατών του Κυρίου.
Και το Άγιο Πνεύμα ως δάκτυλος Θεού δείχνει τον Ιησού, ως Υιό του Θεού και Μεσσία. Είχε πει άλλωστε ο Χριστός : το Πνεύμα το Άγιο θα μαρτυρήσει για μένα ποιος είμαι Εγώ.
Ο δεύτερος λόγος: για να πληρωθεί πάσα η δικαιοσύνη των εντολών του θεού. Είδατε την 8η μέρα υφίσταται περιτομή, τηρούνται τα Σάββατα. Έπρεπε να περάσει από αυτά ο Χριστός γιατί εξομοιώθηκε κατά πάντα με μας, εκτός από την αμαρτία.
Τρίτος λόγος :Για τον αγιασμό των υδάτων. Το νερό είναι αυτό που δίνει ζωή και όπου λείπει δεν υπάρχει ζωή και έρχεται να αγιάσει την φύση ολόκληρη.
Ένα άλλο σημαντικό πράγμα που έγινε κατά την Βάπτιση του Χριστού, είναι ότι ο Πρόδρομος είδε σχιζομένους τους ουρανούς. Το ρήμα σχίζω δείχνει μια βιασύνη του ανοίγματος. Π.χ: έχουμε την κουρτίνα ,το παραπέτασμα εδώ στο ιερό, και ενώ έχουμε τον τρόπο να την ανοίξουμε κανονικά ,κάποιος πάει πέφτει επάνω και την σχίζει. Τι σημαίνει αυτό; Δείχνει μια βίαιη κίνηση. Είναι η βιασύνη του Θεού για να σώσει τους ανθρώπους. Ο ουρανός με την παράβαση των πρωτοπλάστων είχε κλείσει και τώρα ανοίγει. Και μόλις ανοίγει ο ουρανός κατεβαίνει, επανέρχεται το Άγιο Πνεύμα που είχε εκλείψει από τον κόσμο .Και ακούγεται φωνή από τον ουρανό ότι ο Πατήρ αναπαύεται στον Υιό. Δεν λέει ¨ενώ ηυδόκησα; Αυτό σημαίνει ηυδόκισα: αναπαύομαι. Αναπαύεται ο Πατήρ στον Υιό. Φανερώνεται η Αγία Τριάς. Πώς μπορεί ανθρώπινος νους να το συλλάβει; Είναι πολύ μικρός ο ανθρώπινος νους ακόμη και του μεγαλύτερου επιστήμονα.. Και όμως μπορεί ακόμη και ο πιο αγράμματος ,αρκεί να είναι εσωτερικά καθαρός και αγιασμένος.
Ποια σημασία έχει η γιορτή για εμάς; Αυτό είναι που πρέπει να μας ενδιαφέρει… Nα τι μας προσφέρει:
Καθαρίζει την διάνοια, το νου , από τί; Aπό την άγνοια για το ποιος είναι ο αληθινός Θεός. Μας φανερώνεται η Αγία Τριάδα! Και έχουμε την ευλογία να γνωρίζουμε τον αληθινό Θεό. Άλλο που δυστυχώς είμαστε μερικοί δίπλα στην πηγή και δεν ξεδιψάμε και υποφέρουμε. Θα δώσουμε λόγο γι΄αυτό…
Τι άλλο μπορούμε να διδαχθούμε από την αυριανή εορτή;
2)Eίμαστε Βαπτισμένοι στο όνομα της Αγ. Τριάδος.
Λέει ο Άγ.Γρηγόριος ο Παλαμάς: Όπως ἕνα βρέφος παίρνει ἀπό «τούς γεννήσαντες την περιουσίαν τῆς κληρονομίας αὐτῶν», «οὔτω και ὁ ἀναγεννηθείς διά τοῦ κατά Χριστόν βαπτίσματος, δύναμιν μέν ἔλαβεν υἱός γενέσθαι καί κληρονόμος μέν Θεοῦ…. Να γίνουμε δηλαδή υιοί και κληρονόμοι του Θεού. Πόσο χαίρεται κανείς αν κληρονομήσει χρήματα και περιουσία από τους γονείς ή συγγενείς. Εδώ πρόκειται για μια κληρονομιά που μας αφήνει ο ίδιος ο Χριστός.
3) Ακόμη ο Άγιος Κυρίλλος, Αρχιεπίσκοπος Ιεροσολύμων, σε λόγο του «προς τους φωτιζόμενους» μας λέει:
Με το Βάπτισμα από την αμαρτία περνάς στην καθαρότητα. Αυτό όμως δε φτάνει… Έργο του Θεού είναι να σου δώσει τη χάρη Του, ενώ δικό σου να τη δεχτείς και να τη διατηρήσεις. Μην καταφρονείς τη Χάρη, επειδή σου δίνεται δωρεάν, αλλά δέξου τη και συντήρησέ την, με πραγματική ευλάβεια».
Η διατήρηση λοιπόν της καθαρότητας του Αγ. Βαπτίσματος πρέπει να είναι ο καθημερινός αγώνας μας.
Ακόμη θα ακούσουμε κάτι και θέλω να μείνουμε λίγο σ΄αυτό : ‘’Φωνή βοώντως εν τη ερήμω ..ετοιμάσατε την οδόν του Κυρίου, ευθείας ποιείτε τας τρίβους αυτού, πάσα φάραγξ πληρωθήσεται και παν όρος και βουνός ταπεινωθήσεται’’. Τι σημαίνει αυτό;…..
Ποια είναι η οδός του Κυρίου; Ποιος είναι αυτός ο δρόμος ;
Ο δρόμος συμβολίζει τις καρδιές των ανθρώπων λένε οι ερμηνευτές. Όταν γίνεται λόγος για κατασκευή και ετοιμασία του δρόμου , αυτό σημαίνει ότι έπρεπε να ετοιμαστούν, να καθαριστούν οι καρδιές των ανθρώπων για να δεχθούν τον Κύριο ως λυτρωτή τους. Πνευματικό δρόμο εννοούν οι Προφήτες. Οι καρδιές των ανθρώπων είχαν σκληρυνθεί από την αμαρτία και είχαν διαστραφεί. Όχι μόνο των ασεβών αλλά και των θεωρουμένων ευσεβών που ακόμα και η λατρεία τους ήταν υποκριτική σε τέτοιο σημείο που ο Θεός δια του προφήτου Ησαΐου δήλωνε ότι η προσευχή τους και η λατρεία τους Του προξενούσαν αηδία. (Ης.α΄2-15).
Στα παλαιότερα χρόνια όταν οι άνθρωποι ήθελαν να υποδεχθούν κάποιον άρχοντα , καθάριζαν και στόλιζαν τον δρόμο από τον οποίο θα περνούσαν. Σήμερα στρώνουν χαλιά και άλλα πολλά. Το ίδιο να κάνουμε και εμείς. Θέλει να περάσει ο Χριστός από μία μυστική οδό, από ένα μυστικό δρόμο που βρίσκεται μέσα στις ψυχές μας. Όμως ο δρόμος αυτός έχει χαράδρες , γκρεμούς και εμπόδια. Τι πρέπει να κάνουμε;
Μας απαντά ο Τίμιος Πρόδρομος: « Πάσα φάραγξ πληρωθήσεται και παν όρος και βουνό ταπεινωθήσεται». Κάθε χαράδρα της ψυχής μας να γεμίσει και κάθε βουνό να χαμηλώσει, για να γίνει το έδαφος της ψυχής μας ομαλό, να ισιώσει. Οι χαράδρες είναι τα πνευματικά χάσματα που έχουμε στην ψυχή μας, οι ελλείψεις αρετών , και τα βουνά οι όγκοι του εγωισμού και των παθών μας. Ας γεμίσουμε αδελφοί μου τις χαράδρες της ψυχής μας με αρετές, με ταπείνωση , αγάπη, ευσπλαχνία, ελεημοσύνη, αμνησικακία και με τόσες άλλες αρετές και ας πατήσουμε τα βουνά του εγωισμού της ψυχής μας ( και όλα αυτά με την χάρη του Θεού) για να περάσει στη ψυχή μας ο ίδιος ο Τριαδικός θεός. Και τότε θα γίνει αυτό που ψάλλουμε στις καταβασίες :
Ψέλνουμε στις καταβασίες : Υἱοί δέ φωτός, οἱ πρίν ἐσκοτισμένοι.
4) Κατά την διάρκεια του αγώνα που κάνουμε λερώνουμε το χιτώνα του βαπτίσματος, δεν τον κρατούμε καθαρό και αμόλυντο.
Βαπτισθήκαμε στην κολυμβήθρα, όμως λερώθηκε πάλι η ψυχή μας και πρέπει να βαπτισθούμε τώρα με το Δεύτερο Βάπτισμα. Ποιο είναι το δεύτερο βάπτισμα; Είναι η ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ.
Όπως αυτός πού δεν βαπτίζεται, δεν θεωρείται Χριστιανός, έτσι και αυτός πού αμάρτησε δεν συγχωρείται αν δεν πέραση από αυτό : Από την μετάνοια και την εξομολόγηση. O Κόσμος σήμερα είναι απελπισμένος. Χρειάζεται ελπίδα. Η ελπίδα του κόσμου βρίσκεται στο μήνυμα του κηρύγματος του Ιωάννη, “μετανοείτε”.
Πολλά άχρηστα δάκρυα χύνουν οι άνθρωποι• π.χ : Άλλοι χύνουν δάκρυα συναισθηματικά, άλλοι επειδή βλέπουν ένα έργο στην τηλεόραση. Άλλοι άλλα δάκρυα… Ένα δάκρυ έχει αξία• Είναι το δάκρυ για τις αμαρτίες, το δάκρυ της μετανοίας. Αυτό γίνεται Ιορδάνης ποταμός. Ας σπεύσουμε λοιπόν σ’ αυτό το δεύτερο βάπτισμα όπως λέγεται. Το τονίζω• ή εξομολόγησης είναι ή κάθαρσις του αγίου Πνεύματος. Ένας ‘ξακουστός Ρώσος άθεος, όταν διάβασε και θαύμασε το Ευαγγέλιο, πίστεψε στο Χριστό. Βρήκε λοιπόν ένα πνευματικό πατέρα και εξομολογήθηκε όλα τα αμαρτήματα πού έκανε ως άνθρωπος. Τότε είπε: «Όταν εξομολογήθηκα, παράδεισος φύτρωσε στην ψυχή μου».
Ας πέσει από το μάτι μας ένα δάκρυ ενώπιον του πνευματικού. Και το δάκρυ αυτό θα γίνει Ιορδάνης. Και η αγία Τριάς θα κάνη ν’ ανοίξουν και για μας οι ουρανοί των ουρανών. Και τότε θα αισθανθούμε, ότι μέσα στην καρδιά μας ήλθε αυτή ή αγία Τριάς, ο Πατήρ ο Υιός και το Άγιο Πνεύμα• ω ή δόξα εις τους αιώνας των αιώνων .
){kind=link}