Το θέμα του προσκυνήματος αγίων λειψάνων σχολιάζει ο Κωστάκης Λαφαζάνης, από την Κερύνεια.
Με μεγάλη αγωνία και βαθιά λύπη είναι που σύρω αυτές τις λίγες γραμμές για να καλέσω το ποίμνιο της Εκκλησίας της Κύπρου να επαγρυπνεί και να παρακολουθεί τα όσα τεκταίνονται τον τελευταίο καιρό στους κόλπους της Εκκλησίας μας, που είναι ένα πολύ μεγάλο κακό και πρέπει να ανησυχεί ιδιαίτερα όλους μας.
Το κακό ξεκίνησε από την επίκριση ορισμένων στην ενέργεια των νηπιαγωγών νηπιαγωγείου της Λευκωσίας να οδηγήσουν τα παιδάκια στην εκκλησία για να προσκυνήσουν τα ιερά οστά των αγίων. Αποκάλεσαν ανάρμοστη τη συμπεριφορά των νηπιαγωγών και μάλιστα κάποια επίτροπος επενέβη απρόσκλητη για να υποδείξει στις νηπιαγωγούς τον τρόπο που πρέπει να σκέφτονται και να ενεργούν για να αποφεύγονται παρόμοιες ενέργειες. Ίσως η επίτροπος και οι όμοιοί της να νόμισαν ότι τα παιδάκια οδηγήθηκαν σε νεκροτομείο και θα έχαναν την ψυχική τους υγεία…
Μα όσες φορές προσκυνήσαμε ιερά οστά αγίων πάρα πολύ μικρά, είναι άριστα φυλαγμένα σε κουτιά χρυσά ή αργυρά με πολλή προσοχή και επιμέλεια και μοσχοβολούν. Προσωπικά δεν βρίσκω κανένα κακό στην Κύπρο των αγίων και των μαρτύρων να προσκυνούμε με μεγάλο σεβασμό και βαθιά πιστή τα λείψανα των αγίων εκείνων που θυσίασαν τη ζωή τους για τον Χριστό και τη χριστιανική θρησκεία.
Το όλο πιο πάνω θέμα έβαλε στα ορθά πλαίσια που πρέπει να αντιμετωπίζεται ο μακαριότατος Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος Β’ με πολύ πειστικό, αποφασιστικό και εξαίρετο τρόπο.
Σε μια από τις εκπομπές της τηλεόρασης που συζητούνταν εκπαιδευτικά θέματα, σημειώθηκε άλλο, πολύ μεγάλο κακό. Ένας τηλεθεατής διέκοψε το πρόγραμμα για να κακίσει τους λειτουργούς που έπαιρναν μέρος στη συζήτηση, και τους ρωτούσε γιατί διδάσκουν στα παιδιά τη χριστιανική θρησκεία. Αναφέρθηκε στην Παλαιά Διαθήκη για να ισχυριστεί ότι είναι γεμάτη εγκλήματα και δεν πρέπει να διδάσκεται στα παιδιά. Έτσι πολύ εξοργισμένος, λυσσασμένος θα έλεγα, εισηγήθηκε κατά τρόπο πολύ έντονο και προκλητικό να σταματήσουμε να βαφτίζουμε τα παιδιά στην νηπιακή ηλικία και να αφήνονται στο έλεος του Θεού για να αποφασίσουν ποια θρησκεία θα ακολουθήσουν όταν θα γίνουν 20-25 ετών.
[irp posts=”313776″ name=”Κύπρος:Δάκρυσε το άλογο του Αγίου Γεωργίου;”]
Δεν κατάλαβε ο «χριστιανός» ότι η Καινή Διαθήκη διόρθωσε τα όσα απαράδεκτα αναφέρονται στην Παλαιά Διαθήκη, ούτε ότι το άγιο βάπτισμα μεταδίδει στα παιδιά τη θεία χάρη του Αγίου Πνεύματος που τα συνοδεύει μια ζωή.
Το άλλο κακό; Παρακολουθώντας τον ημερήσιο Τύπο, βλέπουμε με αγανάκτηση και δυσφορία να διασύρονται αξιόλογοι ιεράρχες στα δικαστήρια. Ιεράρχες σεβάσμιοι, που διακρίνονται για την αυστηρή προσήλωσή τους στα διδάγματα της πίστης μας, επιτελώντας θεάρεστο, σοβαρό και δημιουργικό έργο στην καθοδήγηση του ποιμνίου τους, στη λειτουργία των εκκλησιών της περιφέρειάς τους, στην επιτέλεση τεράστιου φιλανθρωπικού έργου, ιδιαίτερα σ ‘αυτές τις τραγικές στιγμές που περνά η πατρίδα μας, και τυγχάνουν αδιαμφισβήτητα απόλυτου σεβασμού και πολλής αγάπης και εκτίμησης από το χριστεπώνυμο πλήρωμα. Εξευτελίζονται χάριν προσωπικών και κενόδοξων πεποιθήσεων.
Πρόκειται για τον πανιερότατο Μητροπολίτη Λεμεσού Αθανάσιο και τον πανοσιολογιότατο ηγούμενο της ιεράς μονής Μαχαιρά Επιφάνιο. Σεπτοί και σεβαστοί πατέρες κατηγορούνται από οικογένειες ότι προσηλυτίζουν νέους 25 έως 35 ετών στον μοναχισμό. Λες και προσηλυτίζεται ένας νέος της ηλικίας αυτής εύκολα, ειδικά την σήμερον ημέραν, αν ο ίδιος δεν το επιθυμεί. Κύριε ελέησον!
Όλα τα ποιο πάνω διαδραματίζονται τον τελευταίο καιρό στο νησί των αγίων και των μαρτύρων, στο ημικατεχόμενο νησί μας. Άραγε έχουμε άδικο να ανησυχούμε και να αγωνιούμε για το μέλλον της Εκκλησίας μας, και για την αγία πιστή μας, τη θεόσταλτη, που στήριξε τους χριστιανούς του νησιού μας όλα τα δίσεκτα και μαρτυρικά χρόνια, από την Θεία Γέννηση του Χριστού μέχρι σήμερα;
Αναρωτιέμαι. Άραγε κάποιοι βρήκαν τρόπους στο μαρτυρικό μας νησί, μέσω της Εκκλησίας και της θεόδοτης θρησκείας μας, να υποσκάπτουν τον αγώνα του λαού μας για ελευθερία και δικαίωση; Ας επαγρυπνούμε και ας παρακολουθούμε τη θλιβερή και απαράδεκτη αυτή κατάσταση όπως εξελίσσεται με γοργούς ρυθμούς, και ας φράξουμε αποφασιστικά τον δρόμο των επιδόξων κατηγόρων και πολεμίων της Εκκλησίας μας, που είναι η κιβωτός της διάσωσης των νουθεσιών του Κυρίου προς όλους εμάς και των απανταχού ορθοδόξων αδελφών μας.
