Αντιστρατεύεται την εντοπιότητα του θρησκευτικού πολιτισμού, τονίζει ο σύλλογος Μεταπτυχιακών Φοιτητών και Υποψηφίων Διδακτόρων του Τμήματος Θεολογίας.
Την κατηγορηματική αντίθεσή του στην εφαρμογή του «πιλοτικού προγράμματος» του μαθήματος των Θρησκευτικών από το τρέχον σχολικό έτος εξέφρασε σε ανακοίνωση του ο σύλλογος Μεταπτυχιακών Φοιτητών και Υποψηφίων Διδακτόρων του Τμήματος Θεολογίας του ΑΠΘ.
«Διαμαρτυρόμαστε, επειδή είναι φανερό οτι αυτά τα προγράμματα υποδομούνται από μια επιστημονική -για τη θεολογική επιστήμη- αντιδεοντολογία, με στόχο, όπως εκ των πραγμάτων φαίνεται, το στοιχείο της θρησκευτικής παραπλάνησης των μαθητών και των γονιών τους. Πρόκειται δηλαδή για μια κατήχηση στον θρησκευτικό συγκρητισμό που αντιστρατεύεται την εντοπιότητα του θρησκευτικού πολιτισμού του τόπου μας» τονίζει στο κείμενο του ο σύλλογος.
Ακολουθεί η ανακοίνωση:
Οι Μεταπτυχιακοί φοιτητές του Συλλόγου Μεταπτυχιακών Φοιτητών & Υποψηφίων Διδακτόρων του Τμήματος Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του Τμήματος Θεολογίας του ΑΠΘ «Απόστολος Ιάσων ο Θεσσαλονικεύς», διαμαρτυρόμαστε για την εφαρμογή σε όλα τα σχολεία της χώρας μας, του λεγόμενου «πιλοτικού προγράμματος» του μαθήματος των Θρησκευτικών από το τρέχον σχολικό έτος 2016-17. Διαμαρτυρόμαστε, επειδή είναι φανερό οτι αυτά τα προγράμματα υποδομούνται από μια επιστημονική για τη θεολογική επιστήμη αντιδεοντολογία, με στόχο, όπως εκ των πραγμάτων φαίνεται, το στοιχείο της θρησκευτικής παραπλάνησης των μαθητών και των γονιών τους. Πρόκειται δηλ. για μια κατήχηση στόν θρησκευτικό συγκρητισμό που αντιστρατεύεται την εντοπιότητα του θρησκευτικού πολιτισμού του τόπου μας.
Η κατάθεση της άποψης των “πιλοτικών θεολόγων” ότι η ορθοδοξία μπαίνει σε διάλογο με τις άλλες θρησκευτικές παραδόσεις, είναι το πιο δημαγωγικό στοιχείο που διακηρύσσεται από τους κατασκευαστές των εν λόγω προγραμμάτων. Καταστρατηγείται με τα προγράμματα αυτά η επιστημονική αλήθεια και η πραγματικότητα οτι ο υπεύθυνος διάλογος πραγματοποιείται μόνον όταν γνωρίζεις αυτό που έχει ως θρησκευτικό γεγονός αναπτυχθεί μέσα στο περιβάλλον του και στην ιστορική του διαδρομή. Όσο για τις νέες μεθόδους, αυτές δεν είναι και τόσο νέες, διότι διδάσκονται, χρόνια και στη χώρα μας, από εμπνευσμένους θεολόγους, σε συνδυασμό μάλιστα με πολλές άλλες μεθόδους και μοντέλα διδασκαλίας που ανταποκρίνονται στα παιδαγωγικά αιτήματα της εποχής. Το νέο πρόγραμμα καταργεί τις άμεσες μορφές διδασκαλίας ακόμη και από τις μικρότερες τάξεις. Όμως, αυτές οι μορφές, σε συνδυασμό με τις ομαδοσυνεργατικές και βιωματικές, συμβάλλουν στην αποτελεσματική οργάνωση των δομικών στοιχείων της διδασκαλίας-μάθησης αλλά και της αξιολόγησης των μαθητών.
Όσο για το ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ της διδασκαλίας, αυτό μας ανησυχεί πολύ. Με την εφαρμογή του προγράμματος διαφαίνεται η απαξίωση της γνώμης των θεολόγων της Μ. Εκπαίδευσης και των δημοκρατικών διαδικασιών, εφόσον διαγράφεται το δικαίωμα της προσέγγισης των ελλήνων ορθοδόξων ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ τους και ΣΤΗΝ ΑΠ΄ ΑΙΩΝΩΝ ΔΙΑΔΡΟΜΗ του πνευματικού πολιτισμού τους. Παραβλέπεται οτι έχει κριθεί και έχουν εκφραστεί γι’ αυτό το πρόγραμμα με αρνητικές εντυπώσεις, σε επιστημονικό και θεσμικό επίπεδο, τόσο ακαδημαϊκοί δάσκαλοι και καθηγητές της Μ. Εκπαίδευσης όσο και η Εκκλησία της Ελλάδος με τα Συνοδικά της όργανα. Εμείς θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε με όλα τα νόμιμα μέσα, με κριτήριο πάντα τη δεοντολογία της θεολογικής επιστήμης που δεν αγνοεί τα ερείσματά της και τα ριζώματα των μνημείων της, ώστε η ανανέωση του μαθήματος να μην βασίζεται στον ιδεολογισμό και στην ανεπιστημονική του συγκρότηση.
