Η εορτή των Αρχαγγέλων στο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων (φωτο & video)

Την Πέμπτην, 8ην /21ην Νοεμβρίου 2013, εωρτάσθη υπό του Πατριαρχείου η εορτή της Συνάξεως των Αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ.

Εν πρώτοις εωρτάσθη εις την πόλιν της Ιόππης, εις την οποίαν το Πατριαρχείον διατηρεί Ιεράν Μονήν επ’ ονόματι των Αρχαγγέλων παρά την θάλασσαν και εις τον τόπον, ένθα ο απόστολος Πέτρος  είδε το όραμα της εν ουρανώ  σινδόνης και ήκουσε φωνής λεγούσης να λάβη και να φάγη εκ των ορωμένων εν αυτή καθαρών και ακαθάρτων ζώων:  «λάβε και φάγε, α ο Θεός εκαθάρισε συ μη κοίνου», (Πραξ, 11,7), του Θεού δηλούντος διά του οράματος τούτου την θέλησιν Αυτού να ανοίξη η εκκλησία τας θύρας αυτής προς τους ακαθάρτους θεωρουμένους εθνικούς.

Εις τον ναόν τούτον, τον ανακαινισθέντα εκ της τέφρας της ενσκηψάσης αυτώ πυρκαιάς, δαπάνη του καθηγουμένου Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου Ιόππης κ. Δαμασκηνού, προεξήρξε της θείας Λειτουργίας ο Μακαριώτατος Πατήρ ημών και Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος, προσελθών μετά συνοδείας εξ Ιεροσολύμων και γενόμενος δεκτός υπό του Προσκοπικού Σώματος εις την πλατείαν πλησίον της Μονής.

Μετά του Μακαριωτάτου συνελειτούργησεν ο  Ιερώτατος Μητροπολίτης Ναζαρέτ κ. Κυριακός, ο Επίσκοπος Ουλπιάνας κ. Ιωάννης, παρεπιδημών του Πατριαρχείου της Σερβίας, ο καθηγούμενος Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος Ιόππης κ. Δαμασκηνός, ο Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντίνης κ. Αρίσταρχος, Γέρων Αρχιγραμματεύς, ο Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος Θαβωρίου κ. Μεθόδιος, ο Πατριαρχικός εν Βηθλεέμ Επίτροπος Αρχιεπίσκοπος Ιορδάνου κ. Θεοφύλακτος, ο Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος Ανθηδώνος κ. Νεκτάριος, Αγιοταφίται Ιερομόναχοι, Αραβόφωνοι Πρεσβύτεροι και Ιεροδιάκονοι.

Την θείαν Λειτουργίαν παρηκολούθησεν εν κατανύξει ο Πρέσβυς της Ελλάδος εις  το Τελ Αβίβ κ. Σπυρίδων Λαμπρίδης και συνεργάται αυτού εκ της Πρεσβείας και πιστός Ορθόδοξος λαός  εκ της πόλεως της Ιόππης και άλλων πόλεων του Ισραήλ, εν ψαλμωδία της χορωδίας ελληνιστί, διευθυνομένης υπό του Πρωτοψάλτου του Ναού της Αναστάσεως Αρχιμανδρίτου π. Αριστοβούλου και της χορωδίας της Ελληνορθοδόξου Κοινότητος της Ιόππης αραβιστί.

Προς το ευσεβές εκκλησίασμα εκήρυξε τον θείον λόγον ο Μακαριώτατος έχοντα ούτως:

«Έθου των κτισμάτων σου αρχήν, ουσίαν την ασώματον, Ποιητά των αγγέλων, τον άχραντόν Σου θρόνον κυκλούσαν κραυγάζειν σοι: Άγιος, Άγιος, Άγιος ει Θεέ Παντοκράτορ.
Χαίροις Γαβριήλ μυσταγωγέ, της του Θεού σαρκώσεως, Μιχαήλ τε ταγμάτων, αΰλων πρωτοστάτα, απαύστως κραυγάζοντες· Άγιος, Άγιος, Άγιος ει, Θεέ, Παντοκράτορ», αναφωνεί ο μελωδός της Εκκλησίας.

Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί,

Ευλαβείς Χριστιανοί και προσκυνηταί.

Οι των αγγέλων αρχηγοί και πρόκριτοι και Ταξιάρχαι φαιδροί, δηλονότι  Μιχαήλ και Γαβριήλ, συνήγαγον ημάς σήμερον εν τω φερωνύμω ναώ αυτών εις την βιβλικήν υμών πόλιν Ιόππην, ίνα εορτίως και ευχαριστιακώς τελέσωμεν την μνήμην των ασωμάτων και αΰλων Νόων, των κυκλούντων τον άχραντον θείον θρόνον και κραυγαζόντων, Άγιος, Άγιος, Άγιος ει ο Θεός ημών.

Οι άϋλοι ούτοι Νόες, δηλονότι οι άγγελοι, «εισί λειτουργικά πνεύματα εις διακονίαν αποστελλόμενα διά τους μέλλοντας κληρονομείν σωτηρίαν», λέγει ο Απόστολος Παύλος, (Εβρ. Α’, 14). Την δε διακονίαν ταύτην των αγγέλων επιβεβαιώνουν οι λόγοι του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού λέγοντος: «χαρά γίνεται ενώπιον των αγγέλων του Θεού επί ενί αμαρτωλώ μετανοούντι», (Λουκ. 15,10). Εξ άλλου ο μελωδός της Εκκλησίας μας λέγει: «τους νοερούς των ασωμάτων τάξεων χορούς εν άσμασι ως λειτουργούς θείους δεύτε ευφημήσωμεν, χορείαν συγκροτήσαντες, την ημών σωτηρίαν, αδιαλείπτως πρεσβεύοντας και τη μετανοία συγχαίροντας».

Το μέγα και όντως ανερμήνευτον μυστήριον της θείας Οικονομίας του Θεού και Σωτήρος ημών Χριστού, αγαπητοί μου αδελφοί, εις ουδέν άλλο αποσκοπεί, ει μη εις την ημών σωτηρίαν, η οποία επιτυγχάνεται διά της μετανοίας.  Η δε εν Χριστώ μετάνοια συνδέεται αρρήκτως με την θείαν δικαιοσύνην και βεβαίως με την τελικήν κρίσιν της ιστορίας του κόσμου τούτου. «Ως ούν εσμέν επί γης, μετανοήσωμεν», λέγει ο Άγιος Κλήμης Ρώμης, «έως εσμεν εν τούτω τω κόσμω εν τη σαρκί, α επράξαμεν πονηρά, μετανοήσωμεν εξ όλης καρδίας, ίνα σωθώμεν υπό του Κυρίου, έως έχωμεν καιρόν μετανοίας. Μετά γαρ το εξελθείν ημάς εκ του κόσμου τούτου ουκέτι δυνάμεθα εκεί εξομολογήσασθαι ή μετανοείν έτι… Καί μη λεγέτω τις υμών ότι αύτη η σαρξ ου κρίνεται ουδέ ανίσταται… Ει Χριστός, ο Κύριος , ο σώσας ημάς, ων μεν το πρώτον πνεύμα, εγένετο σαρξ και ούτως ημάς εκάλεσεν· ούτως και ημείς εν ταύτη τη σαρκί απολειψόμεθα τον μισθόν». (2Κορ. VIII, 1-3, IX, 1-5).

Οι άγγελοι ως λειτουργικά πνεύματα του Θεού συμμετέχουν εις το έργον της σωτηρίας των ανθρώπων ενεργώς, ως τούτο καταφαίνεται και εξ στόματος του Χριστού λέγοντος: «Μέλλει γαρ ο υιός του ανθρώπου έρχεσθαι εν τη δόξη του Πατρός Αυτού μετά των αγγέλων Αυτού και τότε αποδώσει εκάστω κατά την πράξιν αυτού», (Ματθ. 16,27).
Εκ των ανωτέρω καθίσταται σαφές ότι οι άγγελοι μετά των Αρχαγγέλων και των Αρχών, ως αποτελούντες την τρίτην και τελευταίαν «εκ των τριών τριαδικών διακοσμήσεων», κατά τον ιερόν Διονύσιον τον Αρεοπαγίτην, λειτουργούν ως εκτελεστικά όργανα των αρρήτων βουλών του Θεού, δηλονότι των αποφάσεων Αυτού.

Εκ δε «της τρίτης ταύτης τριαδικής διακοσμήσεως», δηλονότι των εννέα ουρανίων ουσιών των γνωστών ως ταγμάτων, διακρίνονται και οι Αρχιστράτηγοι Μιχαήλ, ο διαπρεπέστατος αυτών, και ο Γαβριήλ. Καί τούτο επειδή ο αντίπαλος και πολέμιος της σωτηρίας ημών των ανθρώπων, δηλαδή ο Σατανάς, «τω Υψίστω όμοιος έσομαι» καυχησάμενος, του αρχαγγελικού εξέπεσεν αξιώματος, ως λέγει ο Κύριος ημών: «εθεώρουν τον Σατανάν ως αστραπήν εκ του ουρανού πεσόντα», (Λουκ. 10,18). Ούτος ο άγγελος Μιχαήλ, την προς τον Δεσπότην Θεόν ευγνωμοσύνην διαφυλάττων και περί το γένος ημών πολλήν την κηδεμονίαν επιδεικνύμενος, των νοερών και των αρχαγγελικών τάξεων πρωτεύων ετάχθη παρά του Παντοκράτορος. Τούτου ένεκεν ο μελωδός της Εκκλησίας μας λέγει: «Αρχιστράτηγοι Θεού, λειτουργοί θείας δόξης, των ανθρώπων οδηγοί και αρχηγοί Ασωμάτων το συμφέρον ημίν αιτήσασθε και το μέγα έλεος, ως των Ασωμάτων Αρχιστράτηγοι».

Ο Χριστός, αγαπητοί μου αδελφοί, ο Οποίος είναι η κεφαλή του Σώματος της Εκκλησίας, Αυτός Ούτος οδηγεί, διατηρεί και συνέχει τα πάντα, ως κηρύττει ο θείος Παύλος λέγων: «Αυτός ο Υιός (ο Χριστός) είναι εικών του Θεού Πατρός, ο Οποίος δεν βλέπεται με τους σωματικούς οφθαλμούς. Είναι ακόμη πρωτότοκος, που δεν εκτίσθη αλλ’ εγεννήθη απ’ αυτήν την ουσίαν του Θεού Πατρός, προ του να δημιουργηθούν όλα τα κτίσματα. Ναί, εγεννήθη προ του να δημιουργηθή ο κόσμος». «Ότι εν αυτώ εκτίσθη τα πάντα, τα εν τοις ουρανοίς και τα επί της γης, τα ορατά και τα αόρατα, είτε θρόνοι είτε κυριότητες είτε αρχαί είτε εξουσίαι· τα πάντα δι’ αυτού και εις αυτόν έκτισται· και αυτός εστι προ πάντων, και τα πάντα εν αυτώ συνέστηκε, και αυτός εστίν η κεφαλή του σώματος, της Εκκλησίας», (Κολ. 1, 15-18). Τούτο σημαίνει ότι η Εκκλησία του Χριστού εν τη ουσία αυτής είναι επίγειος και επουράνιος, ορατή και αόρατος, είναι λόγος ένυλος και λόγος άϋλος, δηλονότι Λόγος σεσαρκωμένος.

Ιδού λοιπόν διά τι αι ουράνιαι δυνάμεις, δηλαδή αι αγγελικαί τοιαύται, συμμετέχουν εις το θείον έργον της σωτηρίας ημών. Καί ιδού, διά τι  η Αγία ημών Εκκλησία τιμά και μεγαλύνει ιδιαιτέρως τας νοεράς δυνάμεις, τουτέστιν τους αγγέλους, ως τούτο εναργέστατα διατυπώνεται υπό του υμνωδού λέγοντος: «Σε τον αρρήτως ενώσαντα τοις επουρανίοις, Χριστέ, τα επίγεια και μίαν Εκκλησίαν αποτελέσαντα αγγέλων και ανθρώπων, ακαταπαύστως μεγαλύνομεν».

Τούς Αγίους, λοιπόν, ασωμάτους λειτουργούς της Εκκλησίας και δη τους σήμερον τιμωμένους Αρχιστρατήγους Μιχαήλ και Γαβριήλ, τους κατενώπιον του Θεού παρισταμένους ικετεύσωμεν και εν μετανοία μετά του υμνωδού είπωμεν:

«Των ουρανίων στρατιών Αρχιστράτηγοι, δυσωπούμεν υμάς ημείς οι ανάξιοι, ίνα ταίς υμών δεήσεσι τειχίσητε ημάς, σκέπη των πτέρυγων της αΰλου υμών δόξης, φρουρούντες ημάς προσπίπτοντας, εκτενώς και βοώντας Εκ των κινδύνων λυτρώσασθε ημάς, ως Ταξιάρχαι των άνω Δυνάμεων».
Μετά την θείαν Λειτουργίαν ηκολούθησε σύντομος δεξίωσις, μετ’ αυτήν δε τράπεζα εις το ηγουμενείον, παρατεθείσα υπό του καθηγουμένου Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου Ιόππης κ. Δαμασκηνού.

Η εορτή των Αρχαγγέλων εωρτάσθη ωσαύτως εις την εν Ιεροσολύμοις ιεράν αυτών Μονήν δι’ Εσπερινού, και διά θείας Λειτουργίας, ων προεξήρξεν ο καθηγούμενος αυτής Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος Λύδδης κ. Δημήτριος κηρύττων και  τον θείον λόγον τοις πιστοίς.

                            {youtube}nESo4EydL-g{/youtube}